ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πανσέλληνος στα χειρουργεία του μέλλοντος

ΓΙΑΤΙ φοβάμαι την εξέλιξη της τεχνολογίας;

Γιατί έχω ενδοιασμούς με την τελειοποίηση της ρομποτικής και αντιδρώ στις
παροχές του κυβερνοχώρου;

Διάβολε, σε ποιον παράδεισο ζω ­ ένας κόσμος γεμάτος αρρώστιες ­ και φοβάμαι
ότι θα χαθεί;

Στο κάτω – κάτω, η ραγδαία ανάπτυξη της τεχνολογίας δίνει τη μόνη ελπίδα, για
τη σωστή παρέμβαση και διόρθωση νοσημάτων.

Η τεχνολογία αλλάζει ριζικά την ιατρική κι αυτή τον φάκελο «Άνθρωπος». Ακόμα
κι ο μέσος όρος ζωής αλλάζει. Ως το 2050, διαβάζω ότι θα είναι τα 120 χρόνια.

Το μέλλον θα είναι καλύτερο.

Και τότε, η ιατρική επιστήμη θα είναι μόνον προληπτική.

Η εικονική τεχνολογία υπόσχεται την απόλυτη διάγνωση.

Ακτίνες γάμα, ακτινοβολίες κοβαλτίου, προηγμένοι μαγνητικοί ηχογράφοι,
ανταλλακτικά ανθρώπινου σώματος, τεχνητοί μύες και ίνες που θα διαστέλλονται
και θα συστέλλονται, θα εξουδετερώσουν φθορές από νόσους, ατυχήματα και γήρας.

Σε λίγα χρόνια το νυστέρι θα είναι αχρείαστο, και οι εγχειρήσεις
τηλεκατευθυνόμενες, με ανθρώπινη εποπτεία.

Οι χειρουργοί θ’ αντικατασταθούν από αόρατους μηχανισμούς μεγέθους και
ακρίβειας μορίου.

Θα καταπίνουμε χειρουργούς – μικρορομπότ ­ όπως παίρνουμε σήμερα χάπια ­ και
θα διαλύεται το κύτταρο που νοσεί.

Λίγο ακόμα και θα νικήσουμε τις αρρώστιες και τον πόνο.Λίγο ακόμα και το
όνειρο της αθανασίας θα κάνει ένα βήμα μπροστά.