Αβάσταχτη η αδικία

«Ξέρετε τι αβάσταχτο που είναι να σε πνίγει το άδικο; Να σε καταστρέφει;»,
ρωτάει σήμερα ο Βαγγέλης Κρισιλιάς. «Ξέρετε πώς είναι να εισβάλλουν οι άνδρες
της Ασφάλειας μία ωραία ημέρα μέσα στο σπίτι σου; Εσύ δε ­ δίχως να ‘χεις
καταλάβει το παραμικρό ­ να μην μπορείς καν να μιλήσεις από το σοκ; Να σε
συλλαμβάνουν και να σε μεταφέρουν σαν τσουβάλι στην Αθήνα, και μετά να σε
κλείνουν φυλακή για ένα χρόνο; Εγώ ξέρω…».

ΕΝΑ φοβισμένο, ανεξήγητο ψέμα που μία 13χρονη κοπέλα είπε πριν από πέντε
χρόνια ήταν αυτό που σήμανε την έναρξη του εφιάλτη για τον 30χρονο οικοδόμο
από την Κάρυστο, Βαγγέλη Κρισιλιά. Ενός εφιάλτη που περιελάμβανε ανυπόστατες
κατηγορίες για προμήθεια και πώληση ναρκωτικών ουσιών, οι οποίες οδήγησαν στην
κράτηση του επί έναν ολόκληρο χρόνο στις φυλακές Χαλκίδας. Ενός εφιάλτη, που
ύστερα από πέντε χρόνια έληξε δικαστικά μόλις χθες, με την παμψηφεί αθώωση του
κατηγορουμένου από το Β’ Τριμελές Εφετείο Κακουργημάτων της Αθήνας. Ενός
εφιάλτη τα αποτελέσματα του οποίου ποτέ δεν θα ξεπερασθούν από τον Βαγγέλη.
Μεγάλη ανακούφιση και αίσθημα δικαίωσης επικρατούσαν χθες στο σπίτι του
οικοδόμου στην Κάρυστο. Η φράση «Δόξα τω Θεώ», βρισκόταν στα χείλη όλων των
συγγενών και φίλων του Βαγγέλη, που από την πρώτη στιγμή της περιπέτειας
γνώριζαν καλά ότι επρόκειτο για «κάτι το απίστευτο, σχεδόν σαν άσχημη, φρικτή
φάρσα», όπως είπε και ο αδελφός του, Γιώργος. Ο Βαγγέλης Κρισιλιάς, ο 30χρονος
οικοδόμος της Καρύστου, ζούσε μέχρι πριν από πέντε χρόνια στην ηρεμία και
ρουτίνα της καθημερινής του ζωής. Ώσπου, κάποια ημέρα, τελείως αναπάντεχα για
τον ίδιο αλλά και για ολόκληρη την μικρή τοπική κοινωνία της Καρύστου, ύστερα
από εντολή της Ασφάλειας Αθηνών, συνελήφθη κατηγορούμενος για προμήθεια και
πώληση ναρκωτικών σε ανήλικο. Την καταγγελία εναντίον του την έκανε μία
13χρονη κοπέλα, η μικρή Βασιλική, κόρη ενός γνωστού του τσοπάνη, την οποία ο
Βαγγέλης είχε όμως συναντήσει μονάχα μία φορά, όταν εκείνος έτρωγε ένα
μεσημέρι μαζί με τον πατέρα της. Η συνέχεια γνωστή, και μεγάλης, τότε,
δημοσιότητας, διαδραματίσθηκε στις οθόνες των τηλεοράσεων, όπου κανάλια
μιλούσαν για τον «μεγαλέμπορο ναρκωτικών της Καρύστου», και οδήγησε τον
Βαγγέλη στις φυλακές Χαλκίδας, όπου κρατείτο προσωρινά για 12 μήνες.

ΤΡΕΛΑΙΝΕΣΑΙ

«Σας το λέω. Πιστέψτε με. Δεν υπάρχει χειρότερο πράγμα στον κόσμο από το να σε
κατηγορούν άδικα· να σε καταδικάζουνε· να σε κλείνουν μέσα στην φυλακή», λέει
σήμερα φανερά ταραγμένος ο Βαγγέλης Κρισιλιάς. «Εάν έχεις διαπράξει κάποιο
αδίκημα, κάτι ­ έστω ­ και σε πιάσουν να σε βάλουν φυλακή, όσο και να μην το
αντέχεις, το δέχεσαι. Έφταιξες κάπως και την πληρώνεις. Όταν όμως σε πνίγει το
άδικο δεν μπορείς να συνειδητοποιήσεις καν τι σου συμβαίνει, γιατί σου
συμβαίνει, τίποτε, τότε ή τρελαίνεσαι ή αυτοκτονείς ή γίνεσαι κι εσύ πια εγκληματίας».

ΟΙ ΑΝΔΡΕΣ ΠΑΛΕΥΟΥΝ

Ο νέος άνδρας συνεχίζει την αφήγησή του. Θυμάται… «Μόλις οι άνδρες της
Ασφαλείας, που με συνέλαβαν στο σπίτι, μου είπαν τον λόγο, έπεσα από τα
σύννεφα: δεν μπορούσα να συνέλθω. Και μετά…. χωρίς αποδεικτικά στοιχεία,
χωρίς τίποτε, μονάχα βάσει αυτού που είπε η μικρή, με έκλεισαν φυλακή. Εκεί
ήταν τότε που πήρα την απόφαση να αυτοκτονήσω. Δεν άντεχα πλέον την αδικία. Με
σταμάτησε όμως ο δικηγόρος μου. «Μην το κάνεις· θα σε βγάλω έξω, στο
υπόσχομαι», μου είπε. «Οι άνδρες παλεύουν, δεν το βάζουν κάτω», μου
υπενθύμισε. Και έτσι, εγώ άντεξα…».

«Αγωνίσθηκα να αντέξω. Τράβηξα τη δική μου, οδυνηρή πορεία. Κάθε ημέρα ήταν
μία μάχη να μην ενδώσω, να μην υποκύψω. Να παραμείνω ο παλαιός εαυτός μου.
Γιατί, είναι γνωστό, στις φυλακές εάν κλεισθείς, και να μην είσαι εγκληματίας
γίνεσαι. Πάνε να σε κάνουνε άλλο άνθρωπο. Αυτό που εσύ δεν είσαι, που ποτέ δεν
ήσουνα ­ τουλάχιστον προτού σε ρίξουν εκεί μέσα». Ποιοι; «Αυτοί που με έριξαν
εκεί μέσα, χωρίς να πτοούνται από την παντελή έλλειψη στοιχείων σ’ αυτήν την
υπόθεση. Αυτοί που ­ όπως είπε χθες, στη δίκη, η Βασιλική ­ την έπεισαν να πει
τότε ψέματα εις βάρος μου. Όλοι όσοι δεν ενδιαφέρονται να μάθουν εάν κάποιος
έχει δίκιο ή άδικο προτού τον κατηγορήσουν και τον καταδικάσουν».

ΤΡΑΥΜΑΤΑ

Τέλος καλό, πάντως, όλα καλά; «Τα τραύματα ποτέ δεν περνούν. Δεν πρόκειται
ποτέ να περάσουν», απαντάει κατηγορηματικά ο Βαγγέλης, παντρεμένος σήμερα και
πατέρας ενός δίχρονου αγοριού, «και δεν μιλώ αποκλειστικά για την περίοδο που
ήμουνα φυλακή ­ δεν θέλω καν να την σκέπτομαι ­ ούτε μονάχα για τα προβλήματα
που μου δημιούργησε αυτή η ιστορία στη μικρή τοπική κοινωνία όπου ζω και
προσπαθώ να εργασθώ. Αυτά που ακούσθηκαν όμως για μένα, τότε, είναι που με
πείραξαν και με πλήγωσαν περισσότερο από κάθε άλλη πτυχή αυτής της απίστευτης
δοκιμασίας που πέρασα. Χωρίς στοιχεία, «έμπορο ναρκωτικών» με ανέβαζαν,
«εγκληματία της Καρύστου» με κατέβαζαν. Ρεζίλι σε ολόκληρη την Ελλάδα με
έκαναν. Κι ας ήμουνα τελείως αθώος. Κι ας αποδείχθηκε και τώρα. Με αυτούς
είμαι και θα είμαι πάντα οργισμένος. Ούτε το κορίτσι που είπε τα ψέματα
κατηγορώ ούτε τους δικούς της. Ποιος ξέρει γιατί το έκαναν. Εκείνους, όμως,
που με έκλεισαν φυλακή κι εκείνους που με συκοφάντησαν ως εγκληματία σε
ολόκληρη την Ελλάδα δεν θα τους συγχωρήσω ποτέ».