[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΟΤΑΝ ΤΟΝ Μάρτιο του 1995 διατάχθηκε η πρώτη δικαστική έρευνα για την
Πολιτιστική Πρωτεύουσα, η ηγεσία του Οργανισμού αντέδρασε διαψεύδοντας
υποκριτικά το γεγονός, κάνοντας μάλιστα και δημόσια έκκληση στους…
«πολιτικούς προϊσταμένους»(!) των δημοσιογράφων που το δημοσιοποίησαν να παρέμβουν…

Το στίγμα της φύσης των αδικημάτων έχει ήδη δοθεί.

Μεσολάβησαν τρία χρόνια, εκατοντάδες καταγγελίες και δημοσιεύματα για
δικαστικές έρευνες, κατασπατάληση δημόσιου χρήματος, κακοδιοίκηση, αναξιοκρατία.

Ο εποπτεύων υπουργός δηλώνει τώρα εύχαρις για την ανώτατη δικαστική παρέμβαση
που θα εξασφαλίσει τη διαφάνεια, την οποία επίσης διεκδικεί όψιμα και ο
δήμαρχος και πρόεδρος του ΟΠΠΕ.

Τα αδικήματα όμως ­ αν αυτά στοιχειοθετηθούν και αποδοθούν σε συγκεκριμένα
πρόσωπα ­ υπάρχει κίνδυνος να παραγραφούν (αφού στο μεταξύ ολοκληρωθεί η
έρευνα, εκδοθεί βούλευμα και προσδιορισθεί η εκδίκαση) καθώς είναι
πλημμελήματα και ο χρόνος τέλεσής τους προσδιορίζεται κατά την προετοιμασία
έργων και εκδηλώσεων, δηλαδή πριν από τρία – τέσσερα χρόνια.

Καθαρή λοιπόν η Πολιτιστική Πρωτεύουσα και οι άνθρωποί της;

Κακά τα ψέματα. Πολλά από τα αδικήματα που τελέστηκαν στον ΟΠΠΕ είναι ηθικά,
δεν προβλέπονται από κανέναν κώδικα δικονομίας και δύσκολα, ακόμη και ο πλέον
άτεγκτος δικαστής, δύναται να τα στοιχειοθετήσει και να τα αποδώσει. Κανένα
δικαστήριο δεν θα εκδικάσει την αήθεια, τις «μοιρασιές» των αναθέσεων, την
έπαρση, την αναξιοκρατία, την αδιαφάνεια, την προβολή των ημετέρων, την
απαξίωση των μη ημετέρων, τις «αρπαχτές» ­ έστω και αν αυτές έγιναν με «μέσον»
100 δισεκατομμύρια δραχμές για το όραμα μιας πόλης.

Η ποινή στους «δράστες» επιβλήθηκε ήδη από το «δικαστικό σώμα» της λεγόμενης
κοινής γνώμης μιας πόλης που είναι ­ ευτυχώς ­ ακόμη επαρχιακή και οι άνθρωποί
της γνωρίζονται.

Καμία δικαστική απόφαση δεν θα επαναποδώσει τη χαμένη τιμή, τη συνοχή και την
αλληλεμπιστοσύνη των ανθρώπων της Θεσσαλονίκης.