Παιχνίδια εννέα δισ. με 2.000 θύματα

Πάνω από 2.000 είναι οι μικροεπενδυτές του Χρηματιστηρίου που κατά καιρούς
έπεσαν θύματα των «αετονύχηδων» και των κερδοσκόπων της οδού Σοφοκλέους. Όλοι
αυτοί ακόμη περιμένουν να ξεκαθαρίσουν οι υποθέσεις τους για να πάρουν πίσω τα
λεφτά τους ή τις μετοχές τους. Μάλιστα, εκατοντάδες από αυτούς έχουν κινηθεί
δικαστικά για να διεκδικήσουν το δίκιο τους…

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για τις μικροεπενδυτές που ανυποψίαστοι πλήρωσαν τις κομπίνες ή τα
σκάνδαλα των άλλων που ξεσπούσαν κατά καιρούς στο Χρηματιστήριο. Είχαν δώσει
χρήματα για να αγοράσουν μετοχές ή είχαν δώσει μετοχές για πώληση ή φύλαξη σε
χρηματιστές, που αργότερα εξαφανίσθηκαν ή σε χρηματιστηριακές εταιρείες που
ήταν μπλεγμένες σε σκάνδαλα που αποκαλύφθηκαν ή ακόμη που με διάφορους τρόπους
πιάστηκαν στα δίχτυα των κυκλωμάτων κερδοσκοπίας.

Ειδικότερα, από τα στοιχεία που έχουν συγκεντρώσει οι αρμόδιες υπηρεσίες,
προκύπτει ότι:

1 Γύρω στους 500 υπολογίζονται οι μικροεπενδυτές που έπεσαν θύματα στην
υπόθεση της ΔΕΛΤΑ Χρηματιστηριακής στην οποία βρέθηκε έλλειμμα 2,6 δισ. δρχ.
στις συναλλαγές της. Τα χρήματα αυτά δεν είχε να τα καταβάλει στο Αποθετήριο
για μετοχές που είχε αγοράσει. Η εταιρεία, μαζί με άλλους, με συνεχείς και
προσυνεννοημένες συναλλαγές με τη μετοχή της εταιρείας Μαγρίζος στόχευαν στην
τεχνητή άνοδο της τιμής της μετοχής. Κάποιοι μικροεπενδυτές παρασύρθηκαν από
την ανοδική πορεία της μετοχής, αγόρασαν και σήμερα που η μετοχή της Μαγρίζος
είναι εκτός Χρηματιστηρίου περιμένουν τα λεφτά τους.

2 Στους 650 εκτιμάται ότι φθάνουν οι μικροεπενδυτές που έχασαν τα λεφτά
τους με την περίπτωση της Χρηματιστηριακής Εταιρείας Κατσούλης, όπου από
έλεγχο που έγινε βρέθηκαν σημαντικά ανοίγματα, που σύμφωνα με πληροφορίες οι
αρχές τα έχουν εκτιμήσει σε περίπου 2 δισ. δρχ. Ο κ. Κατσούλης έγινε άφαντος
και αναζητείται ακόμη από τις αρχές. Τα θύματά του είχαν δώσει χρήματα να τους
αγοράσει μετοχές ή εντολή να πουλήσει τις μετοχές τους. Ακόμη περιμένουν….

3 Πάνω από 500 υπολογίζεται ότι είναι οι περιπτώσεις των ανθρώπων που
είχαν εμπιστευτεί τα χρήματά τους για αγορά μετοχών στην χρηματιστηριακή
εταιρεία ΑΑΓΗΣ, στην οποία, ύστερα από έλεγχο που έγινε, μετά το σκάνδαλο της
ΔΕΛΤΑ, διαπιστώθηκαν επίσης σημαντικά ανοίγματα. Σύμφωνα με τις πληροφορίες,
που έχουν σχέση με τα αποτελέσματα του ελέγχου, τα ανοίγματα αυτά πλησίαζαν το
1 δισ. δρχ.

4 Στους 200 υπολογίζονται ότι ανέρχονται οι μικροεπενδυτές,
συμπατριώτες του χρηματιστηριακού αντιπροσώπου Γιαννόπουλου, που σύμφωνα με
τις μαρτυρίες τους του είχαν δώσει χρήματα για να αγοράσει μετοχές, καθώς και
έντοκα γραμμάτια και ομόλογα του Δημοσίου. Ο Γιαννόπουλος βρέθηκε να μην έχει
τις μετοχές των πελατών του, ούτε βέβαια τους τίτλους του Δημοσίου… Λέγεται
ότι συνολικά χάθηκαν γύρω στα 2 δισ.

5 Αν σε όλες τις παραπάνω περιπτώσεις προστεθούν και οι μικροεπενδυτές
που παγιδεύτηκαν στην υπόθεση «Λαυρεωτική», δηλαδή στο μεγαλύτερο σκάνδαλο που
έχει αποκαλυφθεί στο Χρηματιστήριο Αθηνών, τότε συνολικά ξεπερνούν τα 2.000 άτομα.

Οι επιτήδειοι της Σοφοκλέους αξιοποιούν τα «τρωτά» σημεία της νομοθεσίας,
καθώς και τις αδυναμίες του συστήματος και τους ελλιπείς ελέγχους από τις
αρμόδιες αρχές με αποτέλεσμα να εκμεταλλεύονται τους απλούς επενδυτές.

Λέγεται ότι κερδοσκόποι του είδους συχνά χρηματοδοτούνται και από τοκογλύφους
με υπέρογκα επιτόκια, με αποτέλεσμα σε κάποια δύσκολη στιγμή, όταν δεν έχουν
να εξοφλήσουν τα χρέη τους, να βγαίνουν στην επιφάνεια τα σκάνδαλα. Ιδιαίτερη
αίσθηση προκάλεσε η υπόθεση της ΔΕΛΤΑ Χρηματιστηριακής, που εκδικάζεται αυτήν
την περίοδο. Ήδη από τις μέχρι τώρα διαδικασίες έχει διαταχθεί η προφυλάκιση
του πρώην προέδρου της εταιρείας κ. Δ. Αργυριάδη και του επιχειρηματία κ. Π.
Τρύφωνα για συμμετοχή σε απάτη.

Αλλά ας δούμε πώς στήνονται τα «παιχνίδια» αυτά και πώς εγκλωβίζονται οι
ανύποπτοι στις κομπίνες των «αετών».

Τις περισσότερες φορές το παιχνίδι γύρω από μια μετοχή στήνεται με την τεχνητή άνοδο της τιμής της μετοχής, η οποία στη συνέχεια ως «διά μαγείας» αρχίζει να κατρακυλά επικίνδυνα. Στο σημείο αυτό αρχίζουν να χάνονται περιουσίες…

Η ΑΝΟΙΞΗ του Χρηματιστηρίου Αθηνών, που ξεκίνησε τις αρχές της δεκαετίας του
1990, συνοδεύτηκε με μεγάλα σκάνδαλα και πολύκροτες υποθέσεις. Σε αρκετές
περιπτώσεις, όπως λένε και οι ίδιοι οι μόνιμοι παίκτες της οδού Σοφοκλέους,
ανετράπη ακόμη και η ισορροπία της σιγής που επικρατούσε μέχρι τότε στο ναό
του χρήματος. Όλες αυτές οι υποθέσεις απέδειξαν πόσο ευάλωτοι μπορεί να γίνουν
από την μια στιγμή στην άλλη οι δεκάδες χιλιάδες μικρομέτοχοι και
μικροεπενδυτές, που έχουν εναποθέσουν τις οικονομίες τους και μαζί με αυτές
και τις ελπίδες τους για κάποιο κέρδος ­ μικρό ή μεγάλο ­ με τις τιμές των μετοχών.

Το μεγαλύτερο σκάνδαλο ­ όπως χαρακτηρίσθηκε από πολλούς ­ ήταν η υπόθεση της
Λαυρεωτικής, η οποία μετατράπηκε σε βραδυφλεγή βόμβα στα θεμέλια του
Χρηματιστηρίου, που ακόμα και σήμερα δεν έχει σταματήσει να σιγοκαίει, καθώς
μέχρι και τώρα δεν έχει κλείσει η υπόθεση ούτε έχουν δοθεί συγκεκριμένες
απαντήσεις στα ερωτήματα που δημιουργήθηκαν τόσο στην αρχή όσο και μεταγενέστερα.

Η υπόθεση βγήκε ξαφνικά και στην επιφάνεια στις 17 Φεβρουαρίου 1994. Κανείς
μέχρι τότε δεν γνώριζε τίποτε. Ούτε και οι μυημένοι στα «μυστικά» και τα
«κόλπα» του Χρηματιστηρίου. Όλα άρχισαν με μία εντολή για αγορά 660.000 κοινών
μετοχών της Λαυρεωτικής Α.Ε. Την εντολή πληκτρολόγησε και εξετέλεσε υπάλληλος
της Χρηματιστηριακής Εταιρείας Βορείου Ελλάδος. Η εταιρεία αυτή όμως ζήτησε
από το Χρηματιστήριο να ακυρωθεί η πράξη με το αιτιολογικό αρχικά ότι ο
υπάλληλος έδωσε την εντολή από λάθος, ενώ στη συνέχεια υποστήριξε ότι ο
υπάλληλος το έκανε για να προξενήσει ζημιά στην χρηματιστηριακή εταιρεία
επειδή είχε απολυθεί την προηγούμενη ημέρα.

Όμως για να αγορασθούν οι μετοχές αυτές, κάποιοι ανυποψίαστοι επενδυτές
πούλησαν ισάριθμα χαρτιά της Λαυρεωτικής. Αυτοί, σε τελευταία ανάλυση, ήταν οι
μεγάλοι χαμένοι ή αλλιώς τα θύματα της υπόθεσης της Λαυρεωτικής Α.Ε. Γιατί η
πράξη της αγοράς και της πώλησης, παρ’ ότι αρχικά πραγματοποιήθηκε στη
συνέχεια μηδενίσθηκε λογιστικά με ενέργειες που άφησαν ερωτηματικά, δεδομένου
ότι το Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου είχε επικυρώσει την αρχική συναλλαγή.

Έτσι, οι εκατοντάδες μικροεπενδυτές όχι μόνο δεν είδαν τις μετοχές τους να
πωλούνται στις 2.180 δρχ. που ήταν η τιμή της μετοχής την ημέρα εκείνη, αλλά
τελικά έμειναν με τις μετοχές αυτές στο χέρι, για να τις δουν να κατρακυλούν
στις 330 δραχμές και να βγαίνουν τελείως εκτός συναλλαγής όταν το
Χρηματιστήριο σταμάτησε τη διαπραγμάτευσή τους. Αυτές οι μετοχές ακολούθησαν
το δρόμο της εταιρείας Λαυρεωτική Α.Ε., η οποία πτώχευσε τελικά από το βάρος
των δικών της μεγάλων προβλημάτων που αντιμετώπιζε.

Πολλά ερωτήματα έχουν τεθεί για την υπόθεση αυτή, στην οποία κατηγορήθηκαν
πρόσωπα και αμφισβητήθηκαν καταστάσεις και θεσμοί. Όμως, ένα από τα βασικά
ερωτήματα που μέχρι σήμερα δεν έχει απαντηθεί είναι: Γιατί αντιλογίσθηκε η
αγορά που είχε γίνει αρχικά, ενώ το Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου σε συνεδρίασή του
είχε αποφασίσει να μη γίνει ακύρωση της συναλλαγής; Ποιος άναψε το πράσινο φως
για την ακύρωση της συναλλαγής αυτής και ποιοι βοήθησαν στη συγκάλυψη του
κρίσιμου αυτού στοιχείου για την όλη υπόθεση και την κατάληξή που τελικά είχε.

ΠΡΟΣΩΠΑ ΚΑΙ ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Κεντρικό ρόλο στην υπόθεση έπαιξαν διάφορα πρόσωπα, ενώ υπήρξαν και γεγονότα
καθοριστικά. Συγκεκριμένα:

* Ο υπάλληλος της Χρηματιστηριακής Βορείου Ελλάδος Σπ. Βαλδεσέρας, που το πρωί
της ημέρας εκείνης (17-2-1994) πληκτρολόγησε στο κομπιούτερ της
Χρηματιστηριακής Εταιρείας την εντολή ­ η οποία πήγε αυτόματα στο σύστημα
συναλλαγών του Χρηματιστηρίου ­ είπε ότι την εντολή είχε λάβει από τον πελάτη
της ΧΒΕ κ. Κ. Κουβαρά. Λίγο αργότερα όμως, η ΧΒΕ με τον χρηματιστηριακό της
εκπρόσωπο Α. Φιλίππου ζήτησε να ακυρωθεί η συναλλαγή, καθώς αρκετοί επενδυτές
είχαν πουλήσει τις μετοχές τους στην συγκεκριμένη τιμή των 2.180 δρχ. που είχε
φθάσει η μετοχή την ημέρα εκείνη.

Ο εκπρόσωπος επικαλέστηκε και τη μαρτυρία δικαστικού επιμελητή που διαβεβαίωσε
ότι είχε κοινοποιήσει απόλυση στον Σπ. Βαλδεσέρα, ενώ ο κ. Κουβαράς αρνήθηκε
ότι είχε δώσει εντολή για την αγορά 660.000 μετοχών. Ο Σπ. Βαλδεσέρας μήνυσε
την ΧΒΕ, αρνούμενος ότι είχε απολυθεί.

Η εισαγγελική αρχή, με τη σειρά της και με βάση τα στοιχεία που συνεκτίμησε,
συνέταξε κατηγορητήριο και άσκησε ποινική δίωξη εναντίον του προέδρου της
Χρηματιστηριακής Εταιρείας κ. Χ. Σιαμαντά, καθώς και εναντίον του δικαστικού
επιμελητή κ. Ηλ. Ζάχνου.

* Το άλλο πρόσωπο της υπόθεσης, ο κ. Κουβαράς, συνδεόταν επαγγελματικά με τον
κ. Σιαμαντά, τον πρόεδρο της ΧΒΕ. Από ένορκη κατάθεση προκύπτει ότι και οι δύο
σχετίζονταν με συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα. Τόσο η Χρηματιστηριακή
Βορείου Ελλάδος όσο και τα Ανταλλακτήρια Συναλλάγματος, στα οποία διευθύνων
σύμβουλος ήταν ο κ. Κουβαράς, ελέγχονταν από τον γνωστό από την υπόθεση της
Τράπεζας Κρήτης κ. Π. Βακάλη, σύμφωνα με την ένορκη βεβαίωση που έδωσε για την
υπόθεση αυτή τον Μάιο του 1995 ο δικηγόρος κ. Β. Παπαευθυμίου, ο οποίος είχε
συντάξει το συμβόλαιο σύστασης της εταιρείας Ανταλλακτήρια Συναλλάγματος. Σε
αυτή την ένορκη βεβαίωση, ο κ. Παπαευθυμίου λέει χαρακτηριστικά: «Ο κ. Βακάλης
ήταν ο κατευθυντήριος νους τόσο της εταιρείας Ανταλλακτήρια Συναλλάγματος Α.Ε.
όσο και της Ανώνυμης Εταιρείας Χρηματιστηριακή Βορείου Ελλάδος Α.Ε. Μάλιστα τα
περισσότερα μέλη των Δ.Σ. και των δύο αυτών εταιρειών ήταν πρόσωπα της
εμπιστοσύνης του, όπως ο πρόεδρος του Δ.Σ. της Ανταλλακτήρια Συναλλάγματος
Α.Ε. κ. Μεταξάς και ο διευθύνων σύμβουλος της εταιρείας Χρηματιστηριακή
Βορείου Ελλάδος Α.Ε. κ. Μάραντος, με τους οποίους άλλωστε συνδεόταν και από
την Τράπεζα Κρήτης».

Ο κ. Κουβαράς φερόταν ως ένας από αυτούς που την εποχή εκείνη είχαν στην
κατοχή τους μεγάλο αριθμό μετοχών της Λαυρεωτικής Α.Ε. μαζί με τους υπόλοιπους
μεγαλομετόχους, που ήταν οι κ.κ. Αλ. Παπαγεωργίου, Ευ. Καρκάνης, Ν. Γεραρχάκης
και Αντ. Σγαρδέλης.

ΦΗΜΕΣ ΓΙΑ «ΧΕΙΡΑΓΩΓΗΣΗ»

Την ημέρα που ξέσπασε το σκάνδαλο δημιουργήθηκε σάλος στη Σοφοκλέους. Ο
Γενικός Δείκτης Τιμών των μετοχών σημείωσε κατακόρυφη πτώση, ενώ οι φήμες
οργίαζαν. Η αγωνία έπνιγε πολλούς μικροεπενδυτές, ιδιαίτερα αυτούς που είχαν
δώσει εντολές για πώληση μετοχών της Λαυρεωτικής Α.Ε. Στα πηγαδάκια και τους
διαδρόμους, μέσα κι έξω από το Χρηματιστήριο, άλλοι έλεγαν ότι ο Βαλδεσέρας,
είχε στήσει το «παιχνίδι» για δικούς του λόγους, ενώ άλλοι πίστευαν ότι για
μία ακόμη φορά το Χρηματιστήριο είχε πέσει θύμα του «λόμπι» των μεγαλομετόχων.
Χωρίς να αναφέρουν ονόματα, μιλούσαν για κάποιους μεγαλομετόχους ότι ήθελαν να
κερδοσκοπήσουν με την τιμή της συγκεκριμένης μετοχής.

Σε αυτό το «παιχνίδι», όπως ανέφεραν οι φήμες, απέβλεπε η εντολή που φέρεται
ότι δόθηκε αρχικά για την αγορά 660.000 κοινών μετοχών της Λαυρεωτικής Α.Ε.

Οι ίδιες φήμες έλεγαν ότι η συμφωνία χάλασε στη συνέχεια για διαφόρους λόγους,
ένας από τους οποίους ήταν το τεράστιο ποσό που έπρεπε να καταβληθεί για τις
660.000 μετοχές που υπολογιζόταν σε πάνω από 1,3 δισ. δρχ., με βάση την τιμή
της μετοχής την ημέρα εκείνη.

Εκείνο τον καιρό, η τιμή της μετοχής της Λαυρεωτικής ακολούθησε μια όχι και
τόσο ­ σύμφωνα με την άποψη των παροικούντων την Σοφοκλέους ­ φυσιολογική
πορεία ανόδου. Η πορεία αυτή ερχόταν σε αντίθεση με τα σοβαρά
χρηματοοικονομικά προβλήματα που αντιμετώπιζε την περίοδο εκείνη η Λαυρεωτική
Α.Ε. Η άνοδος της μετοχής γεννούσε τις φήμες για παιχνίδι τεχνητής ανόδου με
σκοπό την κερδοσκοπία.

ΠΩΣ ΣΤΗΝΕΤΑΙ ΤΟ «ΚΟΛΠΟ»

Γενικά, οι άνθρωποι της χρηματιστηριακής αγοράς λένε ότι τις περισσότερες
φορές το παιχνίδι γύρω από μια μετοχή στήνεται με την τεχνητή άνοδο της τιμής
της μετοχής, η οποία στη συνέχεια ως «διά μαγείας» αρχίζει να κατρακυλά
επικίνδυνα. Στο σημείο αυτό αρχίζουν να χάνονται περιουσίες…

Δεν είναι λίγοι, σύμφωνα με τις μαρτυρίες, οι μικρομέτοχοι που πιάστηκαν στη
«φάκα» από τέτοιου είδους παιχνίδια. Όμως, σύμφωνα με τους ειδικούς, για να
πιάσει το κόλπο, εκτός από κάποιους μεγαλομετόχους που έχουν στα χέρια τους τα
μεγάλα πακέτα, προϋπόθεση είναι να βρεθεί και η χρηματιστηριακή εταιρεία που
θα αναλάβει να «σπρώξει» τη μετοχή. Τέτοιου είδους αγοραπωλησίες μπορούν να
γίνουν με πολλούς τρόπους. Μια εταιρεία συνεννοείται με μία άλλη και τα ίδια
χρήματα κάνουν κύκλο μαζί με τις μετοχές. Στόχος του παιχνιδιού αυτού, που
άλλωστε συνέβη στο άλλο μεγάλο σκάνδαλο με τη Δέλτα Χρηματιστηριακή ­ όπως
προκύπτει από το πόρισμα που εκδόθηκε ­ είναι να δίνεται η εντύπωση στους
μικροεπενδυτές ότι η μετοχή «κινείται» και ότι υπάρχει ενδιαφέρον. Έτσι, θα
τρέξουν οι μικρομέτοχοι να αγοράσουν…

Θα πρέπει όμως να σημειωθεί και το εξής: Κάποιες φορές το παιχνίδι δεν πιάνει.
Οι επιτήδειοι καλλιεργούν τη φήμη ότι προσδοκάται άνοδος μιας συγκεκριμένης
μετοχής. Μάλιστα προχωρούν και σε μαζικές αγορές, καταβάλλοντας σημαντικά
ποσά, χωρίς όμως να καταφέρνουν τελικά να προκαλέσουν τη ζήτηση του
επενδυτικού κοινού για τη μετοχή. Έτσι, επιβαρύνονται οι ίδιοι με τις ζημιές…

Άλλες φορές πάλι, εκμεταλλευόμενοι το κλίμα ανόδου που υπάρχει για μια μετοχή,
οι κερδοσκόποι πωλούν «αέρα». Μετοχές που δεν έχουν. Μέσα στο διάστημα των 2
ημερών που έχουν διορία μέχρι να παραδώσουν τις μετοχές που πούλησαν,
προσπαθούν να προκαλέσουν κλίμα πτώσης της τιμής της μετοχής. Στη συνέχεια
αγοράζουν τις μετοχές με τη φθηνότερη τιμή και τελικά εισπράττουν τις διαφορές
που προκύπτουν.

Κάποιες φορές όμως, τα πράγματα δεν συμβαίνουν όπως τα θέλουν οι κερδοσκόποι.
Αν η μετοχή συνεχίσει να ανεβαίνει, τότε είναι υποχρεωμένοι μέσα στις δύο
αυτές ημέρες, να βρουν τις μετοχές που υποτίθεται ότι τις έχουν πωλήσει να τις
παραδώσουν, αναγκαζόμενοι έτσι να αγοράσουν τις μετοχές σε τιμή μεγαλύτερη από
αυτήν που πούλησαν, πληρώνοντας τη διαφορά.

ΤΑ «ΛΑΘΗ»

Ας γυρίσουμε όμως στην αρχή της ιστορίας με τη μετοχή της Λαυρεωτικής.

Από την έρευνα που έγινε, προέκυψε ότι η εντολή αγοράς είχε δοθεί σε δύο μέρη.
Οι εντολές ήταν δύο. Μέσα σε διάστημα λίγων λεπτών ­ σύμφωνα με τα επίσημα
στοιχεία που υπάρχουν ­ ο κ. Βαλδεσέρας πληκτρολόγησε αρχικά εντολή για την
αγορά των πρώτων 230.000 δρχ. κοινών μετοχών της εταιρείας και στη συνέχεια τη
δεύτερη εντολή για την αγορά άλλων 430.000 κοινών μετοχών. Αυτό κατέρριπτε τη
δικαιολογία του «λάθους» κατά την πληκτρολόγηση.

Άλλωστε, περίπου ένα μήνα πριν, το Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου είχε λάβει απόφαση
ότι πλέον δεν θα γίνονταν δεκτά, λάθη, τα οποία συχνά επικαλούνταν οι
χρηματιστηριακές εταιρείες.

Η δεύτερη αιτιολογία, περί προηγηθείσης απόλυσης και εκδίκησης, προκάλεσε
«σούσουρο» και ατέρμονες συζητήσεις. Κατά την κρίσιμη συνεδρίαση του
Διοικητικού Συμβουλίου του Χρηματιστηρίου, που έγινε τότε, αποφασίσθηκε να μην
γίνει δεκτό το αίτημα της χρηματιστηριακής εταιρείας για ακύρωση της
συναλλαγής. Προηγούμενως, είχε ζητηθεί και η εισήγηση της Επιτροπής
Συναλλαγών, που είναι θεσμικό όργανο του Χρηματιστηρίου για τέτοιες
περιπτώσεις, η οποία επίσης εισηγήθηκε να μην ακυρωθούν οι συναλλαγές.

Όσοι είχαν πωλήσει τότε, περιμένουν ακόμη μέχρι και σήμερα να εφαρμοσθεί η
απόφαση του Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου (της 17-2-1994) και να πάρουν τα λεφτά
τους. Κάτι τέτοιο δεν έγινε ούτε δόθηκε αποζημίωση από το Συνεγγυητικό
Κεφάλαιο. Αυτοί οι μικροεπενδυτές μέχρι και σήμερα ακόμη διεκδικούν τα λεφτά τους.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Τι συνέβη όμως στην πραγματικότητα;

* Πρώτον: Η απόφαση του Χρηματιστηρίου που θεωρούσε απόλυτα έγκυρη την
αγοραπωλησία των μετοχών, δεν ανακοινώθηκε επίσημα από τα όργανα του
Χρηματιστηρίου. Μάλιστα, δεν δημοσιεύθηκε ούτε στο Δελτίο Τιμών του
Χρηματιστηρίου κατά παρέκκλιση του νόμου και το κανονισμού λειτουργίας του.

Αποτέλεσμα ήταν οι ενδιαφερόμενοι μικροεπενδυτές για αρκετό καιρό να έχουν
άγνοια για την απόφαση αυτή, η οποία άλλωστε υπεράσπιζε τα συμφέροντά τους. Ό,
τι μάθαιναν, το άκουγαν από μισόλογα και από διαρροές ειδήσεων, που κάποιες
φορές έρχονταν σε σύγκρουση μεταξύ τους, εντείνοντας τη σύγχυση που
επικρατούσε. Σε κάθε περίπτωση πυκνό σκοτάδι κάλυπτε την απόφαση αυτής της
κρίσιμης συνεδρίασης, που εμπόδιζε τον οποιονδήποτε τότε να βγάλει συμπέρασμα.

* Δεύτερον: Ενώ όλα αυτά συνέβαιναν, την επομένη μέρα, στις 18 Φεβρουαρίου
1994, έγινε το πρώτο βήμα που ήταν αντίθετο από την απόφαση. Εν κρυπτώ και
μάλιστα σε ώρες που δεν λειτουργούσε το Χρηματιστήριο, έγινε ο περιβόητος
αντιλογισμός. Σύμφωνα με όσα ειπώθηκαν, οι ίδιες οι χρηματιστηριακές εταιρείες
προχώρησαν στην αντιστροφή της αγοράς των 660.000 μετοχών. Δηλαδή, χωρίς καμία
εντολή από τους πελάτες τους, αυτούς δηλαδή που είχαν πωλήσει τις μετοχές την
ημέρα που ξέσπασε στο σκάνδαλο. Τώρα τους εμφάνιζαν ότι τις είχαν αγοράσει
πάλι. Πράγματι, εκδόθηκαν αντίστροφα «πινακίδια» και μάλιστα με ημερομηνία
17-2-1994, που έδειχναν ότι αυτοί που είχαν πωλήσει τις 660.000 μετοχές τις
είχαν αγοράσει πάλι την ίδια ημέρα από την Χρηματιστηριακή Εταιρεία Βορείου
Ελλάδος. Έτσι, ούτε γάτα ούτε ζημιά για όσους είχαν στο μυαλό τους να
τελειώνουν με αυτή την υπόθεση, η οποία φαινόταν να μετατρέπεται σε μεγάλο
μπελά. Με τον τρόπο αυτό η Χρηματιστηριακή Εταιρεία Βορείου Ελλάδος θα
απαλλασσόταν από το μεγάλο βάρος να καλύψει τη συναλλαγή των μετοχών. Αλλά όλη
η ζημιά από τη μετέπειτα κατρακύλα της τιμής της μετοχής στις 330 δρχ. θα
έπεφτε, όπως και έγινε, στις κεφαλές των μικροεπενδυτών.

ΕΡΩΤΗΜΑΤΑ

Τα ερωτήματα που βάζουν ακόμα πολλοί, είναι:

* Πρώτον, γιατί η Διοίκηση του Χρηματιστηρίου δεν επενέβη για να εμποδίσει την
αντιστροφή της συναλλαγής και να επιβάλει την απόφασή της; Πώς επέτρεψε να
γίνει η αντιστροφή και δεν την ακύρωσε με άλλη απόφασή της, αφού δεν
προβλεπόταν ούτε από τη νομοθεσία ο αντιλογισμός των πράξεων στο Χρηματιστήριο;

Λέγεται ότι η αντιστροφή των πράξεων δεν έγινε μόνο για τις 660.000 κοινές
μετοχές, αλλά και για τις προνομιούχες που είχαν εκδοθεί την ίδια μέρα. Ποιος
ωφελήθηκε από την αντιστροφή των προνομιούχων μετοχών;

* Δεύτερον, γιατί δεν δόθηκε τότε στη δημοσιότητα και δεν καταχωρήθηκε στο
Δελτίο Τιμών των μετοχών του Χρηματιστηρίου η απόφαση της 17-2-1994; Και
τελικά γιατί ποτέ δεν εφαρμόσθηκε αυτή η απόφαση;

* Τρίτον, γιατί, επτά ημέρες μετά, στις 24 Φεβρουαρίου, σε νέα συνεδρίασή του
το Δ.Σ. του Χρηματιστηρίου δέχθηκε, όπως προκύπτει από τα πρακτικά της
συνεδρίασης, την αιτιολογία της Χρηματιστηριακής Βορείου Ελλάδος ότι όλα
έγιναν (δηλαδή η πληκτρολόγηση της εντολής συναλλαγής των 660.000 κοινών
μετοχών) από τον κ. Σπ. Βαλδεσέρα επειδή είχε απολυθεί, όταν μάλιστα ήταν
γνωστό ότι αρχικά άλλη αιτιολογία είχε επικαλεσθεί η εταιρεία;

* Τέταρτον, γιατί στους χειρισμούς από την αρχή της υπόθεσης δεν συνεκτιμήθηκε
από τα αρμόδια όργανα του Χρηματιστηρίου το γεγονός ότι εκτός των άλλων, από
έλεγχο που είχε κάνει η εποπτεία του Χρηματιστηρίου στη Χρηματιστηριακή
Βορείου Ελλάδος, στις 16 Φεβρουαρίου, πριν ξεσπάσει το σκάνδαλο, είχαν βρεθεί
σημαντικά ανοίγματα (αρνητικά υπόλοιπα) στην εταιρεία και σε χρήματα και σε
τίτλους από τις συναλλαγές που είχε με τους πελάτες της; Στοιχεία που, αν μη
τι άλλο, αν είχαν ληφθεί υπόψη από την αρχή, θα είχαν οδηγήσει στην επιβολή
αυστηρότερων κυρώσεων στην εταιρεία και στη διενέργεια ελέγχων γενικότερα στις
χρηματιστηριακές εταιρείες.

Στα ερωτήματα αυτά μέχρι σήμερα δεν έχουν δοθεί απαντήσεις.