[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΑΝΤΕ ΠΑΛΙ τα ίδια: κοινωνική πολιτική με τα φτηνά αυτοκίνητα φαίνεται πως
είναι το παμπάλαιο πλην προσοδοφόρο σλόγκαν, που θα κυριαρχήσει από εδώ και
πέρα και μέχρι το 2004.

Πάνε δέκα τόσα χρόνια που οι εκάστοτε κυβερνήσεις τάζουν στον κόσμο φτηνά
αυτοκίνητα και ακόμη τα ρημάδια πανάκριβα παραμένουν όχι μόνο για το φτωχό
αλλά και για το μέσο (οικονομικά) Έλληνα.

Και όχι μόνο στην αγορά τους: ο κρατικός κορβανάς έχει βρει εδώ και πολλά
χρόνια σίγουρη πηγή εσόδων από ένα μέσο πρώτης ανάγκης όπως είναι το
αυτοκίνητο.

Γιατί με τα ομολογημένα από τον

ίδιο τον Πρωθυπουργό απερίγραπτα χάλια των αστικών συγκοινωνιών, τις απεργίες
και την έλλειψη μετρό, τι άλλο παρά είδος πρώτης ανάγκης είναι το Ι.Χ.;

Βρήκαν, λοιπόν, οι κυβερνώντες θέμα για να ικανοποιήσουν, δήθεν, το απωθημένο
του Έλληνα να αποκτήσει Ι.Χ. φτηνό και καταλυτικό: Η Ολυμπιάδα του 2004
πρέπει, λέει, να βρει την Αθήνα χωρίς νέφος και αφού για την ύπαρξή του φταίνε
τα αυτοκίνητα, τότε ας τα αλλάξουμε δίνοντας φτηνά αυτοκίνητα στο λαό.

Μόνο που, όπως όλα δείχνουν, πάλι όνειρο θα μείνει το φτηνό Ι.Χ. Τα κίνητρα
που προτείνονται όχι μόνο δεν προκαλούν ουσιαστική μείωση της τιμής των
αυτοκινήτων, αλλά κινδυνεύουν να εξελιχθούν και σε σκέτη κοροϊδία, τουλάχιστον
με τον τρόπο που προτείνονται και τις ενδοκυβερνητικές διαφορές που υπάρχουν
για τη θέσπισή τους. Χώρια που κανένας δεν φαίνεται να θυμάται τις έντονα
δυσάρεστες συνέπειες που είχε η απόσυρση της περιόδου 1990-’92 στην εθνική
οικονομία.

Ή μήπως θα κληθούμε και πάλι να πληρώσουμε με άλλους πιο επώδυνους τρόπους τα
δήθεν φτηνά Ι.Χ.; Και όσοι ελπίζουν σήμερα στην αγορά φτηνού Ι.Χ., έχουν
σκεφθεί πόσο τελικά θα κληθούν να το πληρώσουν αφού το δημοσιονομικό κόστος θα
πρέπει να καλυφθεί από την αύξηση της τιμής της βενζίνης, των ανταλλακτικών,
των τελών κυκλοφορίας, των τελών ταξινόμησης, μεταβίβασης κ.λπ.;

Μου φαίνεται πως πρέπει να ανοίξω μάντρα αυτοκινήτων…