ΔΙΑΛΟΓΟΣ Ο κλωνισμός και οι δυστυχίες του

Όταν ο πρώτος άνθρωπος εξήλθε (κατά τη Γραφή, εξεδιώχθη) από τον Παράδεισο
των φυσικών οικοσυστημάτων, δημιουργώντας τα δικά του (τεχνητά) οικοσυστήματα
και τον «πολιτισμό», η πρώτη δουλειά ήταν να ξεκαθαρίσει τους λογαριασμούς του
με τον ίδιο του τον εαυτό.

Ο ΚΑΪΝ σκότωσε τον Άβελ, ο Γκιλγκάμες το τέρας και οι λοιποί προϊστορικοί
ήρωες τα πάσης φύσεως «κακέκτυπα» του γένους του homo sapiens που, αφανίζοντας
κάθε ίχνος ανθρώπινης ποικιλίας και εναλλακτικής προς αυτόν ανθρώπινης
παρουσίας, κυριάρχησε όχι μόνο στο εξωτερικό του περιβάλλον, αλλά και στον
εσωτερικό του κόσμο, στα ίδια του δηλαδή τα γονίδια, επιβάλλοντας τη φυλετική
του καθαρότητα.

Για να έχει μάλιστα και τη συνείδησή του ήσυχη, δημιούργησε και πατεντάρισε
έναν θεό «κατ’ εικόνα και ομοίωσή του», αναγορεύοντας έτσι τον εαυτό του σε
αυθεντικό ερμηνευτή της βούλησης του Θεού, σε υπέρτατο κριτή και αξιολογητή
της φύσης.

Όμως, αυτό ήταν μονάχα η αρχή!

Μέσα σε λίγες χιλιάδες χρόνια, εξολόθρευσε το μέγιστο και ίσως το πιο
γοητευτικό μέρος της βιολογικής ποικιλότητας, αφήνοντας μόνο «κοντόχοντρα» και
σαρκώδη είδη κατάλληλα για τις διατροφικές του επιδόσεις.

Μέσω αλλεπάλληλων και ασταμάτητων διασταυρώσεων, δημιούργησε τούς «φυσικά
μεταλλαγμένους οργανισμούς», τους λίγους και εκλεκτούς του συντρόφους, στη
μακρά του πορεία μέσα στο χρόνο, αυτούς που όλοι γνωρίζουμε ως «κατοικίδια» ή
«βελτιωμένες ποικιλίες».

Χάριν των εκλεκτών του, κατέκαυσε τα παρθένα δάση αλλάζοντας βαθμιαία το τότε
κλίμα της γης, που κατέληξε στη δημιουργία των περί τον Ισημερινό ερήμων.

Η ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ…

Παράλληλα, κατέστρεψε εκ βάθρων τα ενδιαιτήματα των μη χρήσιμων προς αυτόν
οργανισμών, μετατρέποντάς τα σε χωράφια και οικισμούς για την «πρόοδο» και
προκοπή τού εαυτού του και των εκλεκτών του.

Ο Francis Bacon, στη χαραυγή των νεώτερων χρόνων, ανέκραξε: «Ερευνούμε για να
γνωρίζουμε» και «γνωρίζουμε για να κυριαρχούμε».

Και ο γενναίος, θαυμαστός κόσμος της έρευνας ξεπήδησε ορμητικά, ανοίγοντας
νέες δυνατότητες κυριαρχίας πάνω και στις τελευταίες νησίδες αντίστασης της
παιδεύτρας φύσης. Βουνά ισοπεδώθηκαν, ποτάμια εξετράπησαν, λίμνες
αποξηράνθηκαν, πόλεις-γίγαντες ξεπήδησαν, εργοστάσια μετατρέπουν καθετί σε
οτιδήποτε άλλο, δρόμοι, αεροσκάφη και δορυφόροι έζωσαν τη βιόσφαιρα, μικρόβια,
πλασμώδια και ιοί εξοβελίστηκαν και η ομορφιά περιορίστηκε στα μουσεία και τα
εθνικά πάρκα.

Ο ΓΕΝΕΤΙΚΟΣ ΚΩΔΙΚΑΣ

Το τελευταίο, μα όχι και το τελικό, οχυρό αντίστασης της φύσης που
κατακυριεύεται από τον θεό-άνθρωπο, ήταν τα μυστικά κλειδιά τού γενετικού
κώδικα της ζωής.

Από τη μία ημέρα στην άλλη, μεταλλαγμένες ποικιλίες κατοικιδίων ξεπήδησαν
απειλώντας με νέφη εκπομπών, με απόβλητα γενετικής παραπληροφορίας τους τόπους
εφαρμογής τους και τον κόσμο ολόκληρο, ενώ οι τεχνικές του ελέγχου και
απομίμησης της κυτταρογένεσης και εμβρυογένεσης, έφθασαν σε επίπεδο πρακτικής εφαρμογής.

Η τεχνητή γονιμοποίηση και η διά κλωνισμού παραγωγή αντιτύπων, ανώτερων μορφών
ζωής έχουν μπει για τα καλά στη ζωή μας. Και η τεχνολογική απόσταση από την
εφαρμογή τους στον ίδιο τον άνθρωπο-θεό, είναι πλέον μηδενική.

Και αυτή ακριβώς, η άμεση, η προ των πυλών προοπτική εργαστηριακού ελέγχου των
ιδιοτήτων του ανθρώπου, καταργώντας το μυστήριο αλλά και την απέραντη γοητεία
της μοναδικότητας κάθε ανθρώπινης ύπαρξης, ξεσκεπάζει το «ηθικό κενό», όχι
βεβαίως της τελευταίας πράξης του δράματος, αλλά και του συνόλου της ξέφρενης
πορείας του ανθρώπινου, που, μέσα από μια διαρκή καταστροφική και αιματηρή
εξέλιξη, βρίσκεται πρόσωπο με πρόσωπο με την ισοπεδωτική πεζότητα, με την
απέραντη δυστυχία τής κατά βούληση παραγωγής αντιτύπων του, αλλά και
οποιασδήποτε άλλης ελεγχόμενης παρέμβασης στο γενετικό του υλικό, άρα και στην
ιδιαιτερότητά του.

Μόνο που μέχρι σήμερα η ξέφρενη αυτή πορεία κατέτεινε στην ανάδειξη και
κυριαρχία της ιδιαιτερότητάς του, ενώ η συνέχισή της οδηγεί ακριβώς στο
αντίθετό της, στην κατάργηση και την καθημερινοποίησή της.

ΕΡΧΟΝΤΑΙ ΘΥΕΛΛΕΣ

Όσοι σπείρουν ανέμους ας θερίσουν θύελλες.

Οι ζηλωτές της ανθρωποκεντρικής προόδου και εξέλιξης ας βαδίσουν τώρα προς το
έρεβος του επερχόμενου κυριολεκτικά απανθρωπισμού, της τεχνολογικής κοινωνίας
και της επικείμενης κυριαρχίας των βιολογικών ρομπότ, των υβριδίων μηχανής και ανθρώπου.

Εκείνοι που κατέστρεψαν τη φύση, ας δουν τώρα την καταστροφή και του
καταστροφέα της.

Εκείνοι που εξάλειψαν την ομορφιά τού φυσικού τοπίου και τη γοητεία του
μυστηρίου της ζωής, ας αντιμετωπίσουν την επέκτασή της και τους δράστες της.

Εκείνοι που κατέλυσαν το βασίλειο της ελευθερίας στη φύση προερχόμενο από την
ενδεχομενικότητα στη δημιουργία της, ας υποταγούν τώρα στη δουλεία τού
εργαστηριακού ντετερμινισμού της.

Ο Δημήτρης Παπαϊωάννου είναι χημικός μηχανικός – περιβαλλοντολόγος.