Ποιοι φταίνε για τη βία

ΒΙΑ ΣΤΟΥΣ αγωνιστικούς χώρους και οργανωμένοι οπαδοί πηγαίνουν
«χέρι- χέρι». Αυτό τουλάχιστον εμφανίζεται μέσα από την έρευνα που δημοσιεύει
η «ΟΜΑΔΑ» και στην οποία μεγάλο ποσοστό ευθύνης για αυτά τα φαινόμενα
«χρεώνεται» στις διοικήσεις των ομάδων, τη διαιτησία και την αθλητική ηγεσία
του τόπου.

Αποτελεί δεδομένο, εδώ και χρόνια, πως οι ποδοσφαιριστές είναι από τους
βασικούς συντελεστές της μείωσης ­ σε σημαντικό βαθμό ­ των κρουσμάτων βίας
στους αγωνιστικούς χώρους. Και αυτό το γεγονός έρχονται να επιβεβαιώσουν και
όσοι απάντησαν στα ερωτήματα της έρευνας, δίνοντας το μικρότερο ποσοστό
ευθύνης στους παίκτες, μόλις 1,7%, που κάλλιστα μπορεί να θεωρηθεί αμελητέο.

Ασφαλώς, τα φαινόμενα βίας στα γήπεδα έχουν πολλές παραμέτρους γύρω από το
ποιοι φταίνε αλλά και τα βαθύτερα αίτια (κοινωνικά, εργασιακά, οικογενειακά
κ.λπ.) που κρύβονται πίσω από την ανάρμοστη συμπεριφορά μερίδας των φιλάθλων.
Μέσω της έρευνας, εντοπίζονται ορισμένα από τα κακώς κείμενα και είναι πλέον
στα «χέρια» των αρμοδίων οι οποιεσδήποτε παρεμβάσεις.

Σύμφωνα με τα αποτελέσματα της έρευνας, για τα φαινόμενα βίας στα γήπεδα
ευθύνονται: Οι οργανωμένοι σύνδεσμοι φιλάθλων με 27,1%, οι διοικήσεις των
ομάδων με 22%, η διαιτησία με 15,5%, η αθλητική ηγεσία με 14%, η αστυνομία με
4,6%, οι αθλητικές εφημερίδες με 4,2%, οι παίκτες με 1,7% και άλλοι παράγοντες
με 2,3%.

Οι φίλοι των ομάδων εμφανίζονται… διχασμένοι σχετικά με το ποιος έχει το
μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης για τη βία στους αγωνιστικούς χώρους.

Έτσι για παράδειγμα, οι φίλοι του Ολυμπιακού και της ΑΕΚ δίνουν το μεγαλύτερο
ποσοστό ευθύνης (26,2% και 26,5% αντίστοιχα) στις διοικήσεις των ομάδων, ενώ
στους οργανωμένους οπαδούς δίνουν ποσοστό ελάχιστα μικρότερο (25,4% οι του
Ολυμπιακού και 25,2% οι της ΑΕΚ).

Από την άλλη πλευρά, οι οπαδοί του Παναθηναϊκού, του ΠΑΟΚ αλλά και του Άρη,
δίνουν το μεγαλύτερο μερίδιο ευθύνης ­ οι Θεσσαλονικείς μάλιστα με διαφορά ­
στους οργανωμένους συνδέσμους οπαδών. Έτσι, για τους οπαδούς του ΠΑΟ, οι
οργανωμένοι σύνδεσμοι φιλάθλων με ποσοστό 24,4% έχουν το μεγαλύτερο μερίδιο
ευθύνης για τα φαινόμενα βίας στα γήπεδα, ενώ οι διοικήσεις των ομάδων με
21,6% έρχονται στη δεύτερη θέση. Για τους οπαδούς του ΠΑΟΚ, τα αντίστοιχα
ποσοστά είναι 34,1% και 18%, ενώ υπάρχει… σφήνα στη δεύτερη θέση των
ευθυνών, όπου οι φίλοι του «δικεφάλου» βάζουν τη διαιτησία με ποσοστό 19,1%.
Όσον αφορά τα ποσοστά ευθυνών που δίνουν οι φίλοι του Άρη, αυτά είναι: 32,7%
στους οργανωμένους φιλάθλους και 23,7% στις διοικήσεις των ομάδων.

Από τα ποσοστά που δίνουν στη διαιτησία, για τα φαινόμενα της βίας στους
αγωνιστικούς χώρους, οι φίλοι των ομάδων, οι της ΑΕΚ είναι αυτοί που δίνουν το
μεγαλύτερο ποσοστό με 23,1%. Ακολουθούν οι οπαδοί: του ΠΑΟ με 19,4%, του ΠΑΟΚ
με 19,1%, του Ολυμπιακού με 18,1% και του Άρη με 14%.

Οι ευθύνες που ρίχνουν οι φίλοι των ομάδων στη διαιτησία… χρήζουν περαιτέρω
ανάλυσης. Και η διαπίστωση δεν είναι άλλη από το γεγονός ότι οι οπαδοί των
ομάδων που κατά γενική ομολογία είναι ευνοημένες από τη διαιτησία, δίνουν σ’
αυτό τον παράγοντα μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης από φίλους ομάδων, όπως για
παράδειγμα του Άρη, που δικαιολογημένα μπορούν να διαμαρτύρονται ακόμη και για
τον υποβιβασμό της ομάδας τους. Δείγμα των καιρών;

Αξίζει να δούμε ορισμένους επιμέρους δείκτες που αναφέρονται στο θέμα. Όπως:
ότι αυτοί που πηγαίνουν στο γήπεδο δίνουν στη διαιτησία, με 26,9%, το
μεγαλύτερο ποσοστό ευθύνης για τα επεισόδια στα γήπεδα. Οι κάτοικοι των
αγροτικών περιοχών τα «φορτώνουν» στους οργανωμένους συνδέσμους φιλάθλων
(33%). Αυτοί με ανώτερο επίπεδο μόρφωσης «χρεώνουν» στις διοικήσεις των ομάδων
(30,4%) την ευθύνη για τη βία στα γήπεδα, σε αντίθεση με αυτούς που έχουν
κατώτερο και μέσο επίπεδο μόρφωσης και βάζουν στην πρώτη γραμμή τους
οργανωμένους οπαδούς (30,7% και 25,5% αντίστοιχα).

ΕΤΑΙΡΕΙΑ: ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ V – PROJECT RESEARCH CONSULTING. Μέλος του ΣΕΔΕΑ,
της ESOMAR και της WAPOR.

ΑΝΑΘΕΣΗ: «ΤΑ ΝΕΑ».

ΤΥΠΟΣ ΚΑΙ ΜΕΘΟΔΟΣ: ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΕΡΕΥΝΑ με ατομικές συνεντεύξεις, πρόσωπο με
πρόσωπο (face to face) στα νοικοκυριά των ερωτωμένων, χρήση δομημένου
ερωτηματολογίου και κάλπης.

ΠΛΗΘΥΣΜΟΣ: Γενικός πληθυσμός 18 ετών και άνω.

ΠΕΡΙΟΧΗ: Το σύνολο της χώρας χωρίς τις νήσους Αιγαίου και Ιονίου.

ΔΕΙΓΜΑ: Το σχεδιασθέν μέγεθος του δείγματος ανέρχεται σε 1.200 άτομα
και το πραγματοποιηθέν σε 1.113 άτομα.

ΔΕΙΓΜΑΤΟΛΗΨΙΑ: Ακολουθήθηκε η μέθοδος της πολυσταδιακής
στρωματοποιημένης δειγματοληψίας. Τα στρώματα της έρευνας είναι οι δώδεκα
γεωγραφικές περιοχές της χώρας (Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, Κεντρική
Μακεδονία, Πολεοδομικό Συγκρότημα Θεσσαλονίκης, Δυτική Μακεδονία, Ήπειρος,
Θεσσαλία, Δυτική Ελλάδα, Στερεά Ελλάδα, Πολεοδομικό Συγκρότημα Πρωτευούσης,
Υπόλοιπο Αττικής, Πελοπόννησος και Κρήτη) και τα τρία επίπεδα αστικότητας
(αστικές, ημιαστικές και αγροτικές περιοχές).

ΣΤΑΘΜΙΣΗ ΔΕΙΓΜΑΤΟΣ: Προκειμένου να εξισορροπηθούν τυχόν παράγοντες
μεροληψίας, το δείγμα σταθμίστηκε εκ των υστέρων ως προς το φύλο και την
ηλικία των ερωτωμένων βάσει της απογραφής πληθυσμού της ΕΣΥΕ το 1991 και ως
προς την ψήφο των βουλευτικών εκλογών του Σεπτεμβρίου 1996.

ΧΡΟΝΟΣ ΔΙΕΞΑΓΩΓΗΣ: Η έρευνα πεδίου πραγματοποιήθηκε στο χρονικό
διάστημα από 9 Δεκεμβρίου 1997 έως 8 Ιανουαρίου 1998.

ΠΡΟΣΩΠΙΚΟ ΕΡΕΥΝΑΣ ΠΕΔΙΟΥ: Για την πραγματοποίηση της έρευνας εργάστηκαν
3 επόπτες και 29 ερευνητές.

ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΗ: Στην ανάλυση που συνοδεύει τους πίνακες, απαντήσεις με
βάσεις κάτω των 60 ερωτηθέντων είναι εντελώς ενδεικτικές.

Το Ινστιτούτο V-PROJECT RESEARCH CONSULTING εφαρμόζει αυστηρά όλους τους
κώδικες Δεοντολογίας της ESOMAR, της WAPOR και του ΣΕΔΕΑ, για την
Πολιτική-Κοινωνική Έρευνα, την Έρευνα Αγοράς, τη δημοσίευση αποτελεσμάτων
δημοσκοπήσεων και τις κατευθυντήριες γραμμές για την ερμηνεία τους.