Μία βεντέτα από τα παλιά

Πριν από λίγους μήνες, στο παραλιακό κέντρο «Γοργόνες και Μάγκες», ο Κώστας
Καραμανλής και η Ντόρα Μπακογιάννη «τα ‘πιναν». Και λίγο παλιότερα ­ αυτήν τη
φορά μαζί και με τον Κώστα Μητσοτάκη ­ δοκίμασαν την κρητική τσικουδιά και
διασκέδασαν στα όμορφα Χανιά.

ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ αυτές από τις σχέσεις των Καραμανλήδων και των Μητσοτάκηδων ­
ασφαλώς ειδυλλιακές ­ δεν αποδίδουν την πραγματικότητα. Γιατί από την πρώτη
στιγμή που γνωρίστηκαν ο Κωνσταντίνος Καραμανλής, θείος του σημερινού προέδρου
της Ν.Δ., με τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, άνοιξε μεταξύ τους μία βεντέτα που
συνεχίζεται ­ εκτός από ορισμένα «φωτεινά» διαλείμματα ­ μέχρι σήμερα.

Στενός συνεργάτης τού κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή είχε πει πριν από λίγα χρόνια,
πως «όποτε οι Μητσοτάκηδες τα ‘βαλαν με τους Καραμανλήδες, έχασαν οι Μητσοτάκηδες».

Υπάρχουν όμως και αυτοί που αντικρούουν τέτοιες «λογικές». Και υποστηρίζουν με
τη σειρά τους, πως «ο Κωνσταντίνος Καραμανλής έγινε δύο φορές Πρόεδρος της
Δημοκρατίας με τη βοήθεια του Μητσοτάκη, την πρώτη γιατί τον βοήθησε να
διευρυνθεί προς το Κέντρο και τη δεύτερη, γιατί τον “έβγαλε” με τις ψήφους των
βουλευτών του».

Τα επιχειρήματα που δίνουν και οι δύο πλευρές είναι πολλά, αλλά ένα είναι
βέβαιο: η βεντέτα καλά κρατεί…

ΑΠΟ ΤΟ 1952

Ο πρώην Πρόεδρος της Δημοκρατίας δέχθηκε τα πρώτα πυρά του πρώην πρωθυπουργού,
την εποχή που ο πρώτος ήταν υπουργός Δημοσίων Έργων (στην κυβέρνηση του
Αλέξανδρου Παπάγου, ’52-’55).

Ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, εκ μέρους του Κόμματος των Φιλελευθέρων, είχε
«βομβαρδίσει» τον τότε υπουργό Κωνσταντίνο Καραμανλή με ερωτήσεις στη Βουλή.

Και λίγα χρόνια αργότερα, όταν έγιναν οι εκλογές της βίας και νοθείας του ’61,
ο Γεώργιος Παπανδρέου ανέθεσε στον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη έναν ιδιαίτερο ρόλο
στον Ανένδοτο Αγώνα που ξεκίνησε κατά του Καραμανλή.

Μετά την αποστασία του ’65, αλλά κυρίως μετά την επιβολή της δικτατορίας, οι
σχέσεις των δύο ανδρών βελτιώθηκαν αισθητά. Και όχι μόνον αυτό, αφού ο
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ­ και με δηλώσεις του ­ πρόβαλε ως τη μόνη αξιόπιστη
διάδοχη λύση, τη «λύση Καραμανλή».

Στη μεταπολίτευση, όμως, ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης δεν συμπεριελήφθη στην
πρώτη κυβέρνηση του Καραμανλή και «το χειρότερο», όπως σημειώνει συνεργάτης
τού πρώτου, «στο παρά πέντε δεν συμπεριελήφθη στους συνδυασμούς της Ν.Δ., με
αποτέλεσμα να κατέβει μόνος του και να μην εκλεγεί για λίγες εκατοντάδες ψήφους».

Παλιός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Καραμανλή παρατηρεί ότι «ήταν
αδικαιολόγητοι οι τότε ισχυρισμοί τού κ. Μητσοτάκη, διότι ποτέ ο Πρόεδρος δεν
του είχε υποσχεθεί κάτι».

Το ’77 ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης ­ καθ’ όλη την προεκλογική περίοδο ­
καταγγέλλει με τα μελανότερα χρώματα τον Κωνσταντίνο Καραμανλή, κυρίως για την
οικονομική του πολιτική, ενώ πετυχαίνει να εκλεγεί βουλευτής Χανίων, ως
επικεφαλής του Κόμματος των Νεοφιλελευθέρων. (Εξέλεξε και δεύτερο βουλευτή,
τον Παύλο Βαρδινογιάννη).

Και ενώ οι σχέσεις των δύο ανδρών έχουν φτάσει στο χειρότερο σημείο, τελικώς,
εν όψει των προεδρικών εκλογών που θα γίνονταν το ’80, για τις οποίες ο
Κωνσταντίνος Καραμανλής αγωνιωδώς ψάχνει να πετύχει τον «μαγικό» αριθμό 180,
«τα βρίσκουν» και ο Κωνσταντίνος Μητσοτάκης προσχωρεί στη Ν.Δ. (το ’78, μαζί
με τον Αθανάσιο Κανελλόπουλο).

ΚΑΧΥΠΟΨΙΑ

Υπουργός Συντονισμού, στην αρχή, και Εξωτερικών στη συνέχεια, όταν ο κ.
Καραμανλής μεταπήδησε στην Προεδρία της Δημοκρατίας, ο κ. Μητσοτάκης έχει
βελτιώσει τις σχέσεις του, χωρίς ποτέ να πάψει ­ και από τις δύο πλευρές ­ να
υποβόσκει η καχυποψία.

Δεν είναι τυχαίο που ο κ. Μητσοτάκης στηρίζει τον Γεώργιο Ράλλη στην αρχή,
όταν αυτός χάνει τις εκλογές του ’81 και στη συνέχεια τον Ευάγγελο Αβέρωφ,
όταν καραμανλικοί βουλευτές επιθυμούσαν μια άλλη λύση, τον Κωστή Στεφανόπουλο.

Με τους καραμανλικούς βουλευτές ήρθε σε κόντρα και το ’85, όταν διεκδίκησε με
επιτυχία την αρχηγία της Ν.Δ., αντιπαρατιθέμενος με τον Κωστή Στεφανόπουλο,
σημερινό Πρόεδρο της Δημοκρατίας.

Όμως, το «χτύπημα» που δέχθηκε ο Κωνσταντίνος Καραμανλής από το ΠΑΣΟΚ ­ έτσι
χαρακτήρισε τότε η Ν.Δ. την επιλογή τού κ. Χρήστου Σαρτζετάκη για την Προεδρία
της Δημοκρατίας ­ έφερε αναγκαστικά κοντά τους δύο άνδρες.

Η Ν.Δ. έκανε σημαία της, τότε, την αποκατάσταση του Κωνσταντίνου Καραμανλή
στην Προεδρία και αυτό βελτίωσε τις σχέσεις, χωρίς όμως να πάψουν να
διοχετεύουν και οι δύο πλευρές τις διαφορετικές εκτιμήσεις τους.

Μάλιστα, το ’89 συνεργάτες του Κωνσταντίνου Καραμανλή διοχέτευσαν στον Τύπο
πως «ο Πρόεδρος είχε συμβουλεύσει τον κ. Μητσοτάκη, ότι θα ήταν λάθος να
παραπέμψει σε δίκη τον Ανδρέα Παπανδρέου, γιατί ποτέ δεν παραπέμπεις έναν πρωθυπουργό».

Η πληροφορία αυτή δεν επιβεβαιώθηκε ποτέ, αφού ο ίδιος ο κ. Καραμανλής
δημοσίως δεν την επαλήθευσε. Ωστόσο, και μόνον η διαρροή τέτοιων σκέψεων τού
κ. Καραμανλή, έδειξε, για άλλη μια φορά, το πρόβλημα στις σχέσεις των δύο ανδρών.

ΞΕΝΟ ΣΩΜΑ

Από εκεί και ύστερα, σε όλη τη διάρκεια της πρωθυπουργίας του κ. Μητσοτάκη και
ενώ ο κ. Καραμανλής ήταν και πάλι στην Προεδρία της Δημοκρατίας, οι σχέσεις
δεν ήταν ποτέ ιδιαίτερα καλές. Τα προβλήματα συνεχίστηκαν και αργότερα όταν ο
Μιλτιάδης Έβερτ ­ παραδοσιακός καραμανλικός ­ έγινε αρχηγός της Ν.Δ.

Το περιβάλλον τού κ. Μητσοτάκη δεν έπαψε ποτέ να «βάλλει» κατά του κ.
Καραμανλή, ενώ το περιβάλλον της Πολιτείας δεν σταμάτησε ποτέ να διοχετεύει
ότι «ο κ. Μητσοτάκης είναι ξένο σώμα για τη Ν.Δ.».

Ο 12ος τόμος των Απάντων τού κ. Καραμανλή περιλαμβάνει αρκετά στοιχεία ­
άλλοτε φανερά και άλλοτε καλυμμένα ­ γι’ αυτήν τη βεντέτα, η οποία προσέλαβε
νέες διαστάσεις, όταν η κ. Ντόρα Μπακογιάννη μπήκε με δύναμη στις πρώτες
σειρές της πολιτικής ζωής.

Στο συνέδριο της Ν.Δ. τον Μαρτίου του ’97, οι Καραμανλήδες και οι Μητσοτάκηδες
συγκρούσθηκαν και πάλι, οι πρώτοι με αιχμή του δόρατος τον 40χρονο τότε Κώστα
Καραμανλή και οι δεύτεροι με τον Γιώργο Σουφλιά.

Ο νέος αρχηγός της Ν.Δ., πάντως, δεν άφησε απ’ έξω από το Πολιτικό Συμβούλιο
του κόμματός του την κ. Μπακογιάννη, ενώ προ ημερών ­ στη σύγκρουση που
εκδηλώθηκε στη Βουλή ­ δεν παρέλειψε να την ενημερώσει για να μην εκτεθεί και
αναγκασθεί να πάρει μέτρα και γι’ αυτήν.

Η βεντέτα είχε για «θύματα», αυτήν τη φορά, κορυφαία στελέχη του κόμματος, που
διατηρούν άριστες σχέσεις με την πλευρά τού κ. Μητσοτάκη, ο οποίος κάνει λόγο
για «επίδοξους κηδεμόνες», χωρίς να τους κατονομάζει, προφανώς για να φτάσουν
τα βέλη τους μέχρι την Πολιτεία.

Έτσι, αυτός ο κύκλος της βεντέτας έκλεισε με νίκη των Καραμανλήδων, χωρίς
κανείς να μπορεί ­ και από τις δύο πλευρές ­ να προδικάσει το απώτερο μέλλον.

Το βέβαιο είναι ότι όταν αρχίζει μία βεντέτα δύσκολα τελειώνει. Πολύ
περισσότερο, όταν οι Καραμανλήδες και οι Μητσοτάκηδες, εκτός από τους
ηλικιωμένους πρωταγωνιστές τους, έχουν και τους 40ρηδες διαδόχους τους…