[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΚΑΘΕ ΠΟΛΗ και πανεπιστήμιο, κάθε χωριό και ΤΕΙ, έτσι, δίχως… πρόγραμμα, και
χωρίς γιατί, μόνο και μόνο για του τοπικού άρχοντα το όραμα και για το χατίρι
του βουλευτή. Αυτή είναι η αλήθεια για τα πανεπιστημιακά τμήματα που σκορπίζει
όπου να ‘ναι η Πολιτεία, ελαφρά τη καρδία.

Θέμα διαχρονικό όπως φαίνεται η σπορά πανεπιστημιακών τμημάτων στην επαρχία με
σκοπό τη μετάγγιση κουλτούρας και κοινωνικού και οικονομικού πρεστίζ στη
φιλοξενούσα πόλη, έρχεται και πάλι στον αφρό της επικαιρότητας, ορμώμενο εξ
Αγρινίου. Έφυγε από την πόλη για να… διασωθεί το Τμήμα Οικονομικών Σπουδών
του Πανεπιστημίου Πατρών και τη θέση του, στον βωμό της εξυπηρέτησης των
κοινωνικοπολιτικών και οικονομικών αναγκών της πόλης, παίρνουν δύο φρέσκα
τμήματα του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων (Διαχείρισης Περιβάλλοντος & Φυσικών
Πόρων και Οργάνωσης & Διαχείρισης Αγροτικών Εκμεταλλεύσεων). Μέχρι να
εξαντληθούν οι νέοι δότες και μετά βλέπουμε πάλι…

Οι ίδιοι άνθρωποι που από τη μια φτιάχνουν νόμους για να βάλουν σε μια τάξη,
υποτίθεται, τα πανεπιστημιακά πράγματα, από την άλλη επιμένουν σε παλιές,
αποδεδειγμένα αποτυχημένες μεθόδους αναπτυξιακής ανάνηψης της περιφέρειας,
μέσω των φοιτητών που εγκλωβίζονται και των πανεπιστημιακών που διαφεύγουν
ιπτάμενοι ή εποχούμενοι.

Ακυρώνεται έτσι, τύποις και ουσία, η δυναμική της έννοιας του Πανεπιστημίου,
που προϋποθέτει συμβίωση, ανταλλαγή απόψεων, κυκλοφορία ιδεών, εποικοδομητικές
αντιπαραθέσεις. Η Πανεπιστημιακή Κοινότητα εξέλιπε, στην προκειμένη περίπτωση,
ευθύς εξαρχής, δίνοντας τη θέση της σε μικρές απομονωμένες φοιτητικές νησίδες,
που μοιάζουν περισσότερο με λυκειακά παραρτήματα, παρά με πανεπιστημιακά
τμήματα. Ο καθένας κάνει ό,τι μπορεί και κανένας αυτό που… πρέπει. Με πρώτη
διδάξασα την Πολιτεία και πίσω της να ακολουθούν, κρυφογελώντας, αυτοί που θα
«ωφεληθούν». «Θέσεις ν’ ανοίγουν στα πανεπιστήμια κι όπου να ‘ναι», λένε
υποψήφιοι φοιτητές και υποψήφιοι καθηγητές και μόλις εξασφαλίσουν το κάθισμα,
και οι μεν και οι δε, αρχίζει η επιχείρηση του «στρίβειν διά των καταλήψεων,
των μετεγγραφών και άλλων τινών διαδικασιών».

Αν ­ λέω ­ αν, υποψήφιοι φοιτητές και υποψήφιοι διδάσκοντες απαξιούσαν να
διεκδικήσουν θέσεις στα εν λόγω τμήματα τι θα γινόταν άραγε;