Η Μύκονος «μετακομίζει» στα 1.950 μέτρα!

Μποτιλιάρισμα στους δρόμους, μποτιλιάρισμα και στην πίστα του χιονοδρομικού κάθε Σάββατο στον Παρνασσό

ΤΑ ΒΛΕΜΜΑΤΑ είναι δήθεν αδιάφορα, αλλά οι συζητήσεις προδίδουν το συγκαλυμμένο
ενδιαφέρον. Ο κυβισμός του αυτοκινήτου και η ικανότητα να κατεβαίνεις σαν
σφαίρα την πίστα του χιονοδρομικού παραμένουν αξίες υψηλές στην μικρή κοινωνία
που δημιουργείται τα Σαββατοκύριακα στην Αράχοβα. Ο τόνος του μαυρίσματος
κάνει επίσης τη διαφορά: αυτοί που δεν τον έχουν είναι της «άλλης φυλής».

Στη Μύκονο του χειμώνα ακόμα και οι αστυνομικοί είναι ντυμένοι διαφορετικά.
Αντί για τη συνηθισμένη στολή φορούν στολή του σκι, γυαλιά ηλίου και μιλάνε με
ενδοσυνεννόηση μεταξύ τους συντονίζοντας τα τουλάχιστον 3.000 ΙΧ που θέλουν να
παρκάρουν επί του δρόμου για το χιονοδρομικό. Κάτι σαν το Σούπερ-Παραντάιζ,
δηλαδή όπου έξι χιλιάδες άνθρωποι συνωστίζονται στα λιφτ, τις καφετέριες και
φυσικά στο οδόστρωμα, διεκδικώντας μια καλύτερη θέση στο χιόνι.

Στην Αράχοβα του Σαββατοκύριακου καταλύουν ή εκδράμουν σχεδόν δέκα χιλιάδες
επισκέπτες. Η ταυτότητά τους είναι αναγνωρίσιμη από αυτή ακόμα την εθνική οδό.
Στο ύψος της Θήβας η ροή των οχημάτων μπαίνει στον αυτόματο πιλότο: οι μισοί
στρίβουν προς το βουνό και οι υπόλοιποι συνεχίζουν το ταξίδι. Κι αυτοί που
στρίβουν είναι πιστοί προσκυνητές της γραφικής πόλης. Ξέρουν τι θα
αντιμετωπίσουν. Η… έκπληξη περιμένει μόνο τους «πρωτάρηδες». Κι αρχίζει όταν
βλέπουν την ατέλειωτη ουρά των αυτοκινήτων να καταλαμβάνει κάθε σπιθαμή ασφάλτου.

Η πόλη έχει πάψει όμως να ‘ναι προ πολλού ο τόπος στάθμευσης των διερχόμενων
τουριστικών πούλμαν από και προς τους Δελφούς. Το διάσημο για τις φλοκάτες και
τις γραφικές ταβέρνες του θέρετρο έχει δώσει τη θέση του σε μια πόλη που
σχεδόν δεκαπλασιάζει τον πληθυσμό της τα «καλά» Σαββατοκύριακα του χειμώνα και
οι άνθρωποι που κάποτε πλούτιζαν μέσω των μαγαζιών με τουριστικά είδη, σήμερα
προτιμούν ν’ ανοίξουν μαγαζί με είδη σκι.

ΟΙ «ΕΠΟΙΚΟΙ»

Η Αράχοβα του χειμώνα εκτός από τους επισκέπτες του Σαββατοκύριακου, έχει
αποκτήσει τα τελευταία χρόνια και… «εποίκους». Δεν είναι μόνο το πολύχρωμο
πλήθος των σκιέρ και οι οικογένειες που απολαμβάνουν τον περίπατο στη φύση.
Είναι κι αυτοί που πέρασαν, τους άρεσε κι έμειναν! Όπως ο Χρήστος, που ήρθε με
την παρέα του για βόλτα πριν από τέσσερα χρόνια κι από τότε ζει και δουλεύει
έξι μήνες του χρόνου στο διάσημο θέρετρο. «Τι να έκανα στην Αθήνα; Εδώ ζω στη
φύση, κάνω αυτό που μου αρέσει και δεν έχω μετανιώσει στιγμή».

Ο Χρήστος φωτογραφίζει τους σκιέρ στην πίστα κι εκθέτει τις φωτογραφίες σ’ ένα
ταμπλό στην είσοδο. Ενάμισι χιλιάρικο κοστίζει η κάθε φωτογραφία, «αλλά μη
νομίζετε πως ο κόσμος τις αγοράζει όλες. Γενικά το σκέφτονται».

«Φυσικά και το σκεφτόμαστε όταν πρέπει να δώσουμε μόνο για την είσοδο στο
χιονοδρομικό έξι χιλιάρικα», του πετάει μια κυρία με ένα κοριτσάκι στο χέρι
και ύφος σαφώς ενοχλημένο. «Για να έρθει κανείς αυθημερόν τα Σαββατοκύριακα
μόνο για τη βόλτα και το φαγητό ξοδεύει ένα πενηντάρι στο νερό».

Οι τιμές για το πρώτο μάθημα σκι σε μια από τις έξι-εφτά σχολές που
λειτουργούν στα Κελλάρια κυμαίνονται από 4.000-8.000 δραχμές, και το σάντουιτς
στην καντίνα πετάει στα οχτώ κατοστάρικα.

Ο εξοπλισμός του σκι ξεκινάει από 2.500 στα μαγαζιά της Αράχοβας κι ανεβαίνει
άλλο ενάμισι χιλιάρικο όταν ανέβεις και το υψόμετρο, δηλαδή στο χιονοδρομικό.
Και την ίδια στιγμή το φθηνότερο δωμάτιο σε πανσιόν ­ πάντα τα «καλά»
Σαββατοκύριακα ­ ξεκινά από δέκα χιλιάδες δραχμές.

«Άσ’ τα καλύτερα, είναι πανάκριβα, αλλά πού αλλού να πας;», λένε και οι
τέσσερις φίλοι που ξεκίνησαν από την Ελευσίνα το πρωινό του Σαββάτου για να
κάνουν «σνόουμπορντ». Η φυλή όσων προτιμούν τη μοναξιά της φαρδιάς σανίδας από
το ζεύγος των πέδιλων του σκι είναι ό,τι πιο καινούργιο κυκλοφορεί πάνω στο
χιόνι του Παρνασσού.

Φοράνε γκρι, μαύρα κι άσπρα ρούχα, περίεργα καπέλα με «αυτιά» α λα Μίκυ Μάους,
κρατάνε τις αποστάσεις τους από τους «πεζικάριους», (την άλλη φυλή των
εκδρομέων του θερέτρου, δηλαδή αυτούς που δεν κάνουν κανένα χειμερινό σπορ
αλλά απλώς περιπάτους στο βουνό) και θα προτιμούσαν ν’ ακούνε Active Member
και hip hop από τα μεγάφωνα τις πίστας.

ΙΔΙΑΙΤΕΡΟΤΗΤΕΣ

Αν δεν είχαν το σήμα της αστυνομίας στο χέρι και το καπέλο δεν θα ξεχώριζαν
καθόλου από τους σκιέρ. Οι έξι αστυνομικοί, που βρίσκονται για δεύτερη συνεχή
χρονιά στην Αράχοβα, είναι άσοι στο σκι, ισορροπούν άνετα στη σανίδα του
«σνοουμπορντ» και η ρουτίνα τους δεν έχει καμία σχέση με αυτή των υπολοίπων
συναδέλφων τους.

Η ιδέα ήταν του κ. Μιχ. Τσάτση, διοικητή στο αστυνομικό τμήμα Αράχοβας. Όσο
για το σκι… Ο Αυγέρης, ο Νεκτάριος, ο Βασίλης, ο Ανδρέας κι ο Δημήτρης μαζί
με τον ανθυπαστυνόμο κ. Γιάννη Γερούλια έχουν το προνόμιο ν’ απολαμβάνουν τις
πίστες μετά τις 4 μ.μ. που κλείνουν για το κοινό.