Όταν το χιόνι γίνεται η… θάλασσα του χειμώνα

Η Αράχοβα είναι η «Μύκονος του χειμώνα». Η Βασιλίτσα στα Γρεβενά έχει το χρώμα
της και τους φανατικούς της φίλους. Το Περτούλι και η Ελάτη στα Τρίκαλα είναι
δύο περιοχές που ζουν περιμένοντας το Σαββατοκύριακο. Και οι τέσσερις περιοχές
τα τελευταία χρόνια με τους δικούς τους ρυθμούς η κάθε μια επένδυσαν στον
τουρισμό. Οι παλιές ασχολίες ­ κτηνοτροφία, υλοτομία ­ πλέον δεν αποτελούν
πηγή εσόδων. Και κει που οι νέοι αναζητούσαν αλλού το μέλλον τους, τώρα όχι
μόνο μένουν αλλά φροντίζουν και να επενδύσουν σε ξενοδοχεία, ενοικιαζόμενα
δωμάτια, μπαρ, ταβέρνες.

Όσο για τους επισκέπτες; Όλων των οικονομικών τάξεων. Η Αράχοβα πάντως, που
είναι και πιο κοντά στην Αθήνα, κατακλύζεται καθημερινά και βεβαίως το
Σαββατοκύριακο από χιλιάδες ανθρώπους. Προσαρμόστηκε στις απαιτήσεις των
καιρών. Ξενοδοχεία, μπαρ, κάθε είδους καταστήματα φύτρωσαν παντού ακολουθώντας
τις απαιτήσεις των επισκεπτών. Αντίθετα, στις άλλες περιοχές τώρα αρχίζει
ουσιαστικά η προσπάθεια αξιοποίησης. Το Σαββατοκύριακο όμως είναι αυτό που
περιμένουν όλοι. Με σύμμαχο τη φύση οι ντόπιοι προσπαθούν να αναδείξουν την
περιοχή τους και, όπως λένε, να κερδίσουν όσο το δυνατόν περισσότερους
επισκέπτες, χωρίς όμως να αλλοιωθεί το περιβάλλον και ο χαρακτήρας των χωριών…

* Είχε βγάλει τη στολή του σκι ο Γιάννος Παπαντωνίου όταν ο φακός των
«ΝΕΩΝ» τον εντόπισε να περιμένει υπομονετικά τα υπόλοιπα μέλη της οικογενείας,
μέχρις ότου ετοιμαστούν για την επιβίβασή τους στις τηλεκαμπίνες, κοινώς
«αυγά» στο γλωσσάρι των χιονοδρόμων. «Ο καιρός είναι υπέροχος και ο πειρασμός
μιας μέρας στο βουνό μεγάλος», είπε χαμογελώντας ο υπουργός Εθνικής
Οικονομίας, που λίγο νωρίτερα είχε δοκιμάσει την αντοχή του στην πίστα.

* Στέκεται ακίνητος φορώντας άσπρη στολή και λαδί
μπερέ δίπλα στο φυλάκιο και παρακολουθεί την ατέλειωτη ουρά των Ι.Χ.
Τέσσερα-πέντε χιλιόμετρα πριν από το χιονοδρομικό οι άντρες τις 2ης Μοίρας
Αλεξιπτωτιστών ζουν την απίστευτη ομορφιά του χιονισμένου Παρνασσού μ’ έναν
εντελώς διαφορετικό τρόπο. Είναι οι ανάγκες της δεκαπενθήμερης χειμερινής
διαβίωσης που τους έφεραν αντιμέτωπους με τους εκδρομείς. Υπογραμμίζοντας με
τον πιο σκληρό τρόπο τη μοναξιά του στρατού…

* Ξυπνούν την ίδια ώρα. Ανεβαίνουν για σκι την ίδια
ώρα. Γευματίζουν την ίδια ώρα. Ξεκουράζονται λίγο-πολύ την ίδια ώρα. Και
ξαναβγαίνουν το βράδυ πάλι όλοι μαζί. Γι’ αυτό οι δρόμοι της Αράχοβας είναι
πάντα μποτιλιαρισμένοι. Οι άνθρωποι που περιμένουν στην ουρά των λιφτ το πρωί
ξανασυναντιούνται στα μπαράκια το βράδυ ­ μερικοί φορώντας ακόμα τη φόρμα του
σκι. Από το Privillege, στο Chipie Chipie Chipie και το Cinema έως το «Ώπα
ώπα», το «Μεζεδάδικο» κι όλα τα δημοφιλή μπαράκια του κεντρικού δρόμου, η
εκδρομή συμπληρώνεται με το απαραίτητο κλάμπινγκ. Το πρωί της Κυριακής πάντα
εμφανίζεται μια κόπωση στα πρόσωπα των χιονοδρόμων.