13 χρόνια χωρίς τον «Νέστορα της πολιτικής»

ΔΕΚΑΤΡΙΑ χρόνια χωρίς τον Ηλία Ηλιού, τον «Νέστορα της πολιτικής», την ήρεμη
και θυμόσοφη φωνή της Αριστεράς.

Η πολιτική πορεία του Ηλία Ηλιού, από το 1932 που ως υποψήφιος του
Εργατοαγροτικού Κόμματος του Αλέξανδρου Παπαναστασίου ασχολείται το πρώτον με
τα κοινά, μέχρι τον θάνατό του χαρακτηρίζεται από την επιμονή και εμμονή του
στην εμβάθυνση της κοινωνικής δημοκρατίας.

Η Κατοχή τον βρίσκει μετακινούμενο στις τάξεις του ΚΚΕ. Συμμερίσθηκε την τύχη
των αγωνιστών της Εθνικής Αντίστασης που επιφύλαξε για τους τελευταίους το
μετεμφυλιακό καθεστώς. Εκλέγεται βουλευτής της ΕΔΑ το 1951 και ενώ είναι
εξόριστος. Αποφασιστική είναι η συμβολή του στην ανάδειξη της ΕΔΑ σε ένα
γιγάντιο λαϊκό κίνημα.

Ιστορικές παραμένουν οι παρεμβάσεις του στη Βουλή για την κοινωνική δικαιοσύνη
και την εθνική ανεξαρτησία, ενώ στην πολυτάραχη συνεδρίαση του Κοινοβουλίου
στις 23 Ιουνίου 1963 και μετά το γνωστό σαμποτάζ του Έβρου αποκαλύπτει και
καταγγέλλει τη σκευωρία τού τότε συνταγματάρχη Γ. Παπαδόπουλου και
προειδοποιεί την πολιτική ηγεσία της χώρας για όσα βυσσοδομεί εις βάρος της
Δημοκρατίας η χούντα.

­ «Κάποιος συνταγματάρχης, έλεγε τότε προφητικά, κάποια στιγμή θα συλλάβει
όλους τους πολιτικούς…».

Ο Γ. Παπαδόπουλος δύο ημέρες μετά το πραξικόπημα δεν ξεχνά τους αγώνες του
Ηλία Ηλιού και ο «Νέστορας της πολιτικής» κακοποιείται βάναυσα στον Ιπππόδρομο
από όργανα της χούντας και στη συνέχεια εξορίζεται στα Γιούρα.

Ο Ηλίας Ηλιού μετά τη μεταπολίτευση ενανίδρυσε την ΕΔΑ και διετέλεσε πρόεδρός
της μέχρι τον θάνατό του.