ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Υπεραγορά συνοικεσίων

«Ξέρω να δένω τα κορδόνια μου, να τηγανίζω αυγά και να αλλάζω μια λάμπα» ­ «Κατάλαβα. Ένας αληθινός ηγέτης» (του Αλτάν, από το «Εσπρέσσο»)

Η σελίδα είναι καθημερινή και λέγεται «Intermarket». Μια μέρα της εβδομάδας
είναι αφιερωμένη στην αγορά των ακινήτων, μια άλλη στις διακοπές, μια τρίτη
στα εστιατόρια και τα ξενοδοχεία. Και κάθε Σάββατο γεμίζει με συνοικέσια.

ΕΚΕΙΝΗ: «Στο τέλος της τέταρτης δεκαετίας της, 1.66, μοναδική διάδοχος μιας
πάμπλουτης και πολύ γνωστής οικογενειακής επιχείρησης, αστραφτερή γυναίκα,
εξαιρετικά όμορφη, πολύγλωσση, αισθάνεται άνετα οπουδήποτε στον κόσμο. Άριστη
σε πολλά αθλήματα (καταδύσεις, σέρφινγκ, σκι, γκολφ, τένις, ιππασία), με
ταλέντο στη μουσική, θηλυκή και ρομαντική, ερωτική και με αυτοπεποίθηση. Την
έχουν ζητήσει πολλοί, αλλά δεν έχει βρει ακόμη τον “έναν”, τον απαιτητικό και
αξιόπιστο άνδρα, ηλικίας μέχρι 50 ετών, έναν άνδρα του κόσμου με καρδιά και ψυχή».

Εκείνος: «Ιδιοκτήτης, πρόεδρος και διευθύνων σύμβουλος της πολυεθνικής
εταιρείας του, πολύ επιτυχημένος βιομήχανος, στην αρχή της έκτης δεκαετίας της
ζωής του, 1.80, δυναμικός και δραστήριος, μελαχρινός, κομψός, πολύ αξιόπιστος,
με μεγάλη αίσθηση ευθύνης, πραγματικός τζέντλεμαν. Αγαπά την παραδοσιακή
οικογενειακή ζωή, έχει πολλά και υπέροχα σπίτια και λατρεύει την ιστιοπλοΐα
(είναι ιδιοκτήτης μεγάλου γιοτ μαζί με το πλήρωμά του) και το γκολφ. Αναζητεί
εμπιστοσύνη, αγάπη και αμοιβαίο σεβασμό σε μια απόλυτα αρμονική σχέση».

Οι δύο παραπάνω αγγελίες είναι από τη «Χέραλντ Τρίμπιουν» του περασμένου
Σαββάτου. Ανάλογου περιεχομένου μηνύματα φιλοξενεί κάθε Σάββατο η εφημερίδα, η
οποία απευθύνεται ως γνωστόν σε ανθρώπους όλων των εθνικοτήτων, των ηλικιών
και των χρωμάτων, υπό τον όρο να διαθέτουν ένα σεβαστό εισόδημα.
Χαρακτηριστικός ο τίτλος της νέας σελίδας: «Intermarket», διεθνής αγορά ή
«δι-αγορά», κάτι σαν υπεραγορά δηλαδή, όπου διατίθενται προϊόντα όλων των
ειδών σε καλές τιμές. Είναι μια υπεραγορά υπερεθνική, κοσμοπολίτικη, όπου οι
πελάτες δεν γνωρίζουν καν την προέλευση των προϊόντων. Δεν τους ενδιαφέρει
άλλωστε: τους αρκεί ότι είναι τα καλύτερα που κυκλοφορούν.

Από τότε που εμφανίστηκαν τα συνοικέσια στις εφημερίδες, γράφει ο Φούριο
Κολόμπο στη «Ρεπούμπλικα», είναι η πρώτη φορά που άνδρες και γυναίκες
πωλούνται υπό τη μορφή προϊόντων. Και επειδή στις αγορές που σέβονται τον
εαυτό τους κάθε προϊόν είναι προσεκτικά παρασκευασμένο για να ανταποκρίνεται
στις απαιτήσεις της αγοράς και να υπερέχει έναντι των προϊόντων των
ανταγωνιστών, τις περιγραφές που το συνοδεύουν ­ όσο υπερβολικές κι αν είναι ­
μπορούμε να τις εμπιστευθούμε. Για την ακρίβεια, είμαστε υποχρεωμένοι να τις εμπιστευθούμε.

Αυτοί οι Αδάμ και Εύα του μεταβιομηχανικού μας κόσμου, σημειώνει ο ιταλός
δημοσιογράφος, θυμίζουν λίγο τα «cyborg», αυτά τα ανθρωποειδή ρομπότ για τα
οποία μιλούν εδώ και αρκετό χρόνο βιβλία και ταινίες επιστημονικής φαντασίας.
Είναι τέλεια όσο εκείνα. Είναι ολοκληρωμένα όσο εκείνα. Και τότε γιατί
αναζητούν παρέα μέσω αγγελιών; Μα γιατί, όπως ακριβώς εκείνα τα ρομπότ, τα
ανθρωποειδή αυτά τα κυριεύει η μοναξιά. Η ίδια μοναξιά που ένιωθαν στο
σχολείο. Ή στους λυσσαλέους αγώνες που έδωσαν στη δουλειά τους για να φτάσουν
στη θέση που έφτασαν.