Οι γυναίκες έχουν… «ασυλία» έως την κλιμακτήριο

Χριστόδουλος Στεφανάδης

ΟΙ ΓΥΝΑΙΚΕΙΕΣ ορμόνες που χορηγούνται μετά την εμμηνόπαυση έχουν άμεση
ευεργετική δράση στα αγγεία των γυναικών και τις θωρακίζουν από τα καρδιακά επεισόδια.

Στο ελπιδοφόρο αυτό εύρημα κατέληξαν μελέτες της Καρδιολογικής Κλινικής του
Πανεπιστημίου Αθηνων, χρησιμοποιώντας τη νέα τεχνική εξερεύνησης των αγγείων
με ενδοαγγειακό καθετήρα.

Οι μελέτες αυτές ανακοινώθηκαν πρόσφατα στο συνέδριο της Αμερικανικής
Καρδιολογικής Εταιρείας.

«Οι γυναίκες φαίνεται ότι απολαμβάνουν ένα είδος “ασυλίας” έναντι της
στεφανιαίας νόσου, η οποία διαρκεί έως την κλιμακτήριο», επισημαίνει ο κ. Χ.
Στεφανάδης.

«Μετά την εμμηνόπαυση, οι γυναίκες χάνουν σταδιακά αυτή την “ασυλία” τους και
στην ηλικία περίπου των 70-75 χρόνων εξομοιώνονται πλήρως με τους άνδρες στη
συχνότητα στεφανιαίας νόσου. Υπεύθυνα για την “ασυλία” αυτή θεωρούνται τα οιστρογόνα».

Την άποψη αυτή επιβεβαίωσαν πολλές μελέτες, που έδειξαν ότι η χορήγηση
οιστρογόνων σε μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες μείωσε κατά 50% περίπου τα καρδιακά
επεισόδια. Ο μηχανισμός, όμως, με τον οποίο τα οιστρογόνα ασκούν την
προστατευτική τους δράση είναι σε πολλά σημεία αδιευκρίνιστος.

«Φαίνεται ότι η έμμεση δράση τους, δηλαδή η μείωση όλων σχεδόν των παραγόντων
κινδύνου (χοληστερόλης, υπέρτασης, σακχαρώδους διαβήτη κ.ά.), η οποία έχει
πολύ υποστηριχθεί, εξηγεί μόνο ένα μέρος των ευεργετικών επιδράσεων των
οιστρογόνων», λέει ο κ. Στεφανάδης. «Στο σημείο αυτό έρχονται να ρίξουν φως οι
μελέτες μας».

Τα νεώτερα δεδομένα αφορούν την άμεση δράση των οιστρογόνων στη
λειτουργικότητα των αγγείων, δηλαδή στην ελαστικότητά τους.

Ο κ. Στεφανάδης εξηγεί: «Βρήκαμε ότι η χορήγηση οιστρογόνων σε
μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, είτε με στεφανιαία νόσο είτε με φυσιολογικά
αγγεία, έχει ευεργετική επίδραση στη λειτουργικότητα των αγγείων.

Η επίδραση αυτή οφείλεται σε άμεση επί του τοιχώματος των αγγείων δράση και
όχι σε έμμεσους μηχανισμούς, όπως η πτώση της αρτηριακής πίεσης.

Η νέα αυτή ανακάλυψη προσφέρει μία νέα οπτική γωνία για τους μηχανισμούς
δράσεως των οιστρογόνων, παραλληλίζοντας τη δράση τους με αυτή φαρμάκων, όπως
της αντιυπερτασικής διλτιαζέμης.

Έτσι, διανοίγονται νέοι δρόμοι για τις θεραπείες υποκαταστάσεως σε γυναίκες με
στεφανιαία νόσο».