Ο πλανήτης των αντιθέσεων

Σλόμπονταν Μιλόσεβιτς. Ο πρόεδρος της Γιουγκοσλαβίας κατάφερε να επιβιώσει όλων των κρίσεων

ΠΑΡΑ τις προσπάθειες τριάντα χιλιάδων ΝΑΤΟϊκών στρατευμάτων να επιβάλουν τις
συμφωνίες του Ντέιτον, δύο χρόνια μετά τα τείχη που δημιουργήθηκαν ανάμεσα
στις τρεις εθνότητες της Βοσνίας είναι αδιαπέραστα ύστερα από τον πόλεμο που
κράτησε 43 μήνες.

Οι κάτοικοι μιας πάλαι ποτέ πολυπολιτισμικής χώρας, που με έξωθεν βοήθεια
διαλύθηκε στους κύριους εθνικούς άξονες που τη συνέθεταν, βιώνουν εδώ και δύο
χρόνια μία απερίγραπτη εξωτερική πίεση να αποδεχθούν ένα πολύπλοκο τεχνητό καθεστώς.

Η Βοσνία, που ανακήρυξε την ανεξαρτησία της το 1992, για να γνωρίσει έναν
αποτρόπαιο εμφύλιο πόλεμο, είναι η μοναδική Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία με
μουσουλμανική πλειοψηφία 44% που θα πρέπει να συμβιώσει με 31% χριστιανούς
ορθόδοξους Σέρβους και 17% ρωμαιοκαθολικούς Κροάτες. Την ώρα μάλιστα που τα
σύνορα της Βοσνίας από τη μία ακουμπούν σε κροατικό κράτος και από την άλλη σε σερβικό.

Και η πολυεθνική δύναμη «Σταθεροποίησης» του ΝΑΤΟ έχει μεταμορφωθεί σε
στρατοχωροφυλακή κυνηγώντας καταζητούμενους για εγκλήματα πολέμου, σε μια
επίδειξη δύναμης ισχύος, που την καθιστά μισητή ­ όπως κάποτε τα ναζιστικά
στρατεύματα κατοχής.

Την ίδια ώρα που οι ΝΑΤΟϊκές δυνάμεις παρακολουθούν την καταστροφή των βαρέων
όπλων του σερβοβοσνιακού στρατού, εφοδιάζουν με σύγχρονο οπλισμό τον στρατό
της Κροατομουσουλμανικής Ομοσπονδίας διαιωνίζοντας το χωρισμό σε φίλους και
εχθρούς. Έχοντας συμμαχήσει με την άλλοτε σκληροπυρηνική υπαρχηγό του
Κάρατζιτς Μπιλιάνα Πλάβσιτς, η οποία εύκολα δρασκέλισε τη διαχωριστική γραμμή
που είχε κάποτε βοηθήσει να σχηματιστεί. Που όμως δεν κατόρθωσε να πείσει τους
συμπατριώτες της, παρά τη σκανδαλώδη υποστήριξη από τους ΝΑΤΟϊκούς του
πολιτικού πραξικοπήματος, και το κόμμα που δημιούργησε βιαστικά με δυτική
χρηματοδότηση δεν πήρε παρά την τρίτη θέση στις αμφίβολης εγκυρότητας εκλογές.