Ο πλανήτης των αντιθέσεων

«ΜΠΛΑΙΡΙΣΜΟΣ», σύμφωνα με το Λεξικό Νέων Λέξεων που κυκλοφόρησε πρόσφατα από
τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις της Οξφόρδης, είναι «η επιθυμία να συνδυαστεί η
μέριμνα για κοινωνικά θέματα με την αποδοχή και εφαρμογή πολλών πλευρών της
οικονομίας της αγοράς».

Ο βουλευτής του Εργατικού Κόμματος, που μιλούσε από το τηλέφωνο εκείνο το
απόγευμα του Δεκεμβρίου με τον δημοσιογράφο της «Ιντιπέντεντ», προφανώς δεν
συμφωνεί με αυτόν τον ορισμό. «Είμαι πολύ θυμωμένος με τον εαυτό μου γι’ αυτό
που θα κάνω απόψε. Μου’ ρχεται να κλάψω», έλεγε και ξανάλεγε.

Και κάθε τόσο τον έπαιρναν πράγματι τα κλάματα. Γιατί είχε καταρρεύσει;
«Επειδή θα διαπράξω ένα σφάλμα». Και γιατί δηλαδή ήταν καταδικασμένος να το
διαπράξει; «Επειδή πέρασα τα 17 τελευταία χρόνια πολεμώντας να απαλλαγούμε από
τους Συντηρητικούς. Δεν μπορώ τώρα να μη συνταχθώ με το κόμμα μου». Κι έβαλε
πάλι τα κλάματα.

Αιτία του δράματος ήταν η απόφαση των «Νέων Εργατικών» να διαλύσουν το
κοινωνικό κράτος, αρχίζοντας από τη μείωση των επιδομάτων προς τις
μονογονεϊκές οικογένειες και συνεχίζοντας με τους αναπήρους. Με τον τρόπο
αυτό, είπε ο Τόνυ Μπλαιρ, θα αναγκαστούν αυτοί οι άνθρωποι να δουλέψουν. Και
θα εξοικονομηθούν ώς και 400 εκατομμύρια λίρες τα τρία επόμενα χρόνια ­ δηλαδή
το 0,15% του ετήσιου προϋπολογισμού. Να γιατί ο Βρετανός πρωθυπουργός αξίζει
το Βραβείο Θράσους της χρονιάς: επειδή επιτίθεται στα πιο αδύναμα και πιο
ανυπεράσπιστα στρώματα της κοινωνίας, διακηρύσσοντας ταυτόχρονα ότι «δεν
είμαστε εμείς τα αφεντικά, αλλά ο λαός». Επειδή δεν διστάζει να ξοδέψει 750
εκατομμύρια λίρες, τα διπλάσια σχεδόν απ’ αυτά που θα γλιτώσει κόβοντας τις
επιδοτήσεις στις ανύπαντρες μητέρες, για να κτίσει το «Θολωτό Ανάκτορο της
Χιλιετίας». Επειδή κατηγορεί συλλήβδην όσους διαφωνούν μαζί του ότι ανήκουν
στην «παλιά σχολή». Και επειδή προσφέρει στους Ευρωπαίους συναδέλφους του ένα
παράδειγμα εξευτελισμού κάθε υπολείμματος σοσιαλδημοκρατίας στο όνομα του εκσυγχρονισμού.

Αφήνοντας να δίνει σχεδόν μόνος τη μάχη ο Λιονέλ Ζοσπέν ­ που δικαιούται να
υποστηρίζει ότι αποτέλεσε την (ευχάριστη) έκπληξη της χρονιάς.