Οι Άη Βασίληδες με τη Φεράρι…

Έλληνες εθελοντές. Με τις πρωτοβουλίες τους, πολλά Ελληνόπουλα με βαριές παθήσεις βλέπουν τις επιθυμίες που εκδηλώνουν να πραγματοποιούνται

Του ζήτησαν μια ευχή. Μια επιθυμία που θα έβγαινε κατευθείαν από τα βάθη
της ψυχής του για να φτάσει στο λυχνάρι του Αλαντίν, να κάνει το ραβδάκι της
νεράιδας να κουνηθεί, τις μοίρες να ρίξουν εκεί το βλέμμα τους, τις γιάντες να
τον ευνοήσουν. Μια ευχή που θα μπορούσε να έχει τη μαγεία του ακατόρθωτου, τη
γλύκα ενός ονείρου.

Η πόρτα της κόκκινης Φεράρι άνοιξε και τον περίμενε να ανέβει. Ο πιτσιρικάς,
μην πιστεύοντας ακόμα στα μάτια του, κατέβηκε από το ιδιωτικό ελικόπτερο που
είχε προσγειωθεί λίγο νωρίτερα κοντά στο σπίτι του, στη Σαλαμίνα, και αφού
επιβεβαίωσε με ένα χαμόγελο ίσα με τ’ αυτιά πως ήταν εκεί για εκείνον, μπήκε
στο αυτοκίνητο. Σειρά είχαν ατελείωτες βόλτες χαράς στην πίστα καρτ κι ένα
Μπιγκ Μακ στο αγαπημένο του φαστ φουντ. Κοντά του, οι εθελοντές του
παραρτήματος της Διεθνούς Οργάνωσης «Make a Wish» ­ «Κάνε μια Ευχή» ­,
μοιράζονται τη χαρά. Είναι ένα από τα παιδιά που συνάντησαν σε ένα από τα
Νοσοκομεία Παίδων της πρωτεύουσας.

35.000 ΠΑΙΔΙΑ

Πέντε άνθρωποι συνεργάστηκαν ώστε να δημιουργηθεί το παράρτημα της οργάνωσης
που ξεκίνησε στην Αριζόνα των ΗΠΑ πριν από δεκαεπτά χρόνια και με την
υποστήριξη περίπου 10.000 εθελοντών έχει εκπληρώσει τις επιθυμίες 35.000
παιδιών σε όλο τον κόσμο. Παιδιών που πάσχουν από πολύ σοβαρές ασθένειες. Στο
ελληνικό παράρτημα προσφέρουν το χρόνο τους, μέχρι στιγμής, περίπου τριάντα εθελοντές.

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Κάποιοι δουλεύουν την επαφή με τα παιδιά «πάντα σε συνεργασία με τους
κοινωνικούς λειτουργούς των νοσοκομείων», όπως εξηγεί η κ. Ιωάννα Κιοσσέ –
Αβράσογλου, μέλος του πενταμελούς Διοικητικού Συμβουλίου, κάποιοι ψάχνουν τον
τρόπο που θα πραγματοποιηθεί η ευχή και άλλοι κάνουν οργανωτική δουλειά.
Προσπαθούν να δημιουργήσουν ένα στόχο για κάθε παιδί, να του δώσουν ένα
κίνητρο, κάτι που περιμένει ανυπόμονα. Να πετύχουν ένα διάλειμμα στο δύσκολο
χρόνο της αρρώστιας, να το κάνουν να αισθανθεί θετικά για να παλέψει με
περισσότερη δύναμη.

ΑΞΕΧΑΣΤΑ

«Και κυρίως να το κάνουμε να χαρεί, να περάσει αξέχαστα», όπως επισημαίνει η
κ. Γκαμπριέλα Πετζετάκι. Θυμάται τη χαρά του δεκαπεντάχρονου Αντρέα όταν
βρέθηκε μέσα σε μια λιμουζίνα, η οποία τον μετέφερε από το σπίτι του, κάπου
κοντά στην Ελευσίνα, στου Ρέντη. Κι εκεί, στο γήπεδο, όχι μόνο συνάντησε τον
αγαπημένο του Ίλια Ιβιτς, αλλά έπαιξε ποδόσφαιρο στην προπόνηση με τους
παίκτες του Ολυμπιακού υπό το βλέμμα του Ντούσαν Μπάγιεβιτς, κι έφυγε
«τρισευτυχισμένος με τη στολή της ομάδας του και μία μπάλα, με τις υπογραφές
όλων των παικτών, στην αγκαλιά».

ΣΤΑ Ο.Υ.Κ.

Μερικά παιδιά ζήτησαν ένα κομπιούτερ, ένα άλλο να συναντηθεί με την αγαπημένη
του τραγουδίστρια, κι ένα ακόμα να γίνει μέλος της Ομάδας Υποβρύχιων
Καταστροφών για μια μέρα. Όλοι θυμούνται το παιδί που δεν έβγαλε τη στολή την
επομένη, ούτε όταν χρειάστηκε να πάει στο νοσοκομείο για τις εξετάσεις του.

Όπως αναφέρεται και στο φυλλάδιο της οργάνωσης, «όλα άρχισαν με τον Κρις, ένα
επτάχρονο αγόρι που έπασχε από λευχαιμία». Το όνειρό του να γίνει αστυνομικός
πραγματοποιήθηκε όταν η τοπική αστυνομία τον ενέταξε για μια ημέρα ως ενεργό
μέλος στη δύναμή της. Ντύθηκε με τη στολή που ετοιμάστηκε ειδικά γι’ αυτόν και
μοίρασε έως και κλήσεις για παράνομη στάθμευση.

ΑΝΩΝΥΜΙΑ

Η ιδέα τού να πραγματοποιείς την ευχή παιδιών που πάσχουν από σοβαρές
ασθένειες, από τότε εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο μέσω των παραρτημάτων «και
δίνεται πολύ μεγάλο βάρος στον τρόπο χειρισμού όλης της ιστορίας που είναι
παντού κοινός», όπως εξηγεί ο κ. Σοφοκλής Πιλάβιος. Αυτό σημαίνει, μεταξύ
άλλων, ότι «υπάρχει απόλυτος σεβασμός στην ανωνυμία των παιδιών και επίσης,
όταν η επιθυμία το επιτρέπει, συμμετοχή ολόκληρης της οικογένειας».

Ίσως όμως το δυσκολότερο κομμάτι στην πραγματοποίηση της ευχής, είναι ο ίδιος
ο εντοπισμός της. Όπως λέει η κ. Πάμελα Μπουραζάνις, «προσπαθούμε να
ανακαλύψουμε την πιο τρελή επιθυμία του ίδιου του παιδιού κι αυτό δεν είναι
εύκολο γιατί μερικές φορές μας εκφράζει κάτι που δεν είναι δικό του αλλά το
άκουσε από κάποιον, ή του το πρότεινε κάποιος. Γι’ αυτό ζητάμε από τα παιδιά
να μας πουν τρεις επιθυμίες με ιεραρχική σειρά, δηλαδή τι θα ήθελαν
περισσότερο, ώστε να προσπαθήσουμε να εκπληρώσουμε τη μία».

* Όποιος επιθυμεί να επικοινωνήσει με την οργάνωση, το τηλέφωνό της είναι:
8992.500, και η διεύθυνση: Κυδωνιών 26, Άνω Βούλα, 166 73.