30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΒΑΓΓΕΛΗΣ ΚΟΝΙΤΟΠΟΥΛΟΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Νάξος, Κυνίδαρος

ΕΜΑΘΕ: Λίγα (εν οίδα, ότι ουδέν οίδα)

ΔΕΝ ΞΕΧΝΑ: τον πατέρα και τον αδελφό του

ΠΡΟΤΙΜΑ: λίγα και καλά

ΦΙΛΟΔΟΞΕΙ: να δει τον Κίσινγκερ να χορεύει μπάλο

ΞΕΧΩΡΙΖΕΙ: τον αληθινό «χρυσό»

ΕΚΤΙΜΑ: την αλήθεια, την τόλμη, την επιμονή

Ο Βαγγέλης Κονιτόπουλος προσκαλεί τον Κώστα Φέρρη «να μας δώσει τα φώτα
του» για τη μουσική παράσταση στα «Νησιώτικα» της οδού Καυταντζόγλου και
ανεβάζει στο πάλκο τη Γιώτα Λύδια «αναγκαστικά» με μικρόφωνο. Εν τω μεταξύ
σκαρώνει γλέντι με μπάλους σε πλατεία της Αθήνας και αποτίει φόρους τιμής και
λατρείας στους «θεούς» Ποσειδώνα και Καζαντζίδη. Μόνο ο Γιλμάζ μη βρεθεί
μπροστά του στο Αιγαίο…

ΕΡ.: Μπορεί να σταθεί ένα «νησιώτικο-δημοτικό» πρόγραμμα στην Αθήνα της νύχτας;

ΑΠ.: Ναι, εφόσον σεβαστεί την ταυτότητα και την καταγωγή του.

ΕΡ.: Χωρίς να χάνει την αυθεντικότητά του;

ΑΠ.: Ακριβώς αυτό είναι που δεν πρέπει να χάσει.

ΕΡ.: Θα οργανώνατε πανηγύρι στην πλατεία Κολιάτσου;

ΑΠ.: Είναι ήδη στο πρόγραμμα, μόνο το όνομα της πλατείας αλλάζει.

ΕΡ.: Μεγαλύτερη πρόσκληση: μαγαζί με νησιώτικα στην Αθήνα ή με
«λαϊκό-μοντέρνο» στη Νάξο;

ΑΠ.: Ναι στο πρώτο, όχι στο δεύτερο.

ΕΡ.: Λένε πως η πατρίδα σας παράγει γραβιέρα και Κονιτοπουλαίους…

ΑΠ.: Η πατρίδα μου παράγει τα πάντα. Δεν είναι τυχαίο το «Αγία Νάξος».

ΕΡ.: Θα μπορούσατε να μην είστε μουσικός;

ΑΠ.: Όλα πιθανά, αρκεί να ήμουν και μουσικός.

ΕΡ.: Πρώτος στο χωριό ή τελευταίος στην πόλη;

ΑΠ.: Πρώτος στο χωριό κι αγαπητός στην πόλη.

ΕΡ.: Κι αν ήταν να διαλέξετε μεταξύ των δύο;

ΑΠ.: Εφόσον σ’ αγαπούν στην πόλη, σε καμαρώνουν στο χωριό.

ΕΡ.: Πώς πείσατε τη Γιώτα Λύδια;

ΑΠ.: Όταν υπάρχουν αληθινά, αμοιβαία αισθήματα, οι συνεργασίες γίνονται εύκολα
και πετυχημένα.

ΕΡ.: Και τον Κώστα Φέρρη;

ΑΠ.: Όταν δύο λάτρεις της ιδέας «Ελλάδα, πολιτισμός, παράδοση» συναντώνται, τα
εμπόδια εξαφανίζονται.

ΕΡ.: Γιατί… «Τα παιδιά του Ποσειδώνα»;

ΑΠ.: Μα τι άλλο; Ξεχνάνε ποτέ τα παιδιά τον πατέρα τους, ειδικά αν πρόκειται
για θεό;

ΕΡ.: Ποιους δεν θέλετε στο μαγαζί;

ΑΠ.: Όλοι έχουν δικαίωμα στην αληθινή διασκέδαση.

ΕΡ.: Ποιους θέλετε αλλά «σας σνομπάρουν»;

ΑΠ.: Σ’ αυτούς ταιριάζει το «Μακάριοι οι μη ειδότες και γνωρίζοντες».

ΕΡ.: Εσείς πού αλλάζετε τον αέρα σας;

ΑΠ.: Όπου υπάρχει αλήθεια. Το πλαστικό το απεχθάνομαι.

ΕΡ.: Τί σας πνίγει στην Αθήνα;

ΑΠ.: Το νέφος των «δήθεν».

ΕΡ.: Τραγουδάτε από…;

ΑΠ.: Όταν γεννήθηκα η μαμή δεν ήξερε αν κλαίω ή τραγουδάω.

ΕΡ.: Μα καλά. Ακόμα δεν βαρεθήκατε;

ΑΠ.: Κάθε φορά, ξαναγεννιέμαι.

ΕΡ.: Τα γαρίφαλα στην πίστα προκαλούν ασφυξία;

ΑΠ.: Με τα «λουλούδια» γενικώς ποτέ δεν είχα πρόβλημα.

ΕΡ.: Τι σας φτιάχνει το κέφι;

ΑΠ.: Το αληθινό χαμόγελο.

ΕΡ.: Πρόγραμμα χωρίς μπαλέτο γίνεται;

ΑΠ.: Και η Ειρήνη Σκλήβα φοράει αξεσουάρ.

ΕΡ.: Πού διασκεδάσατε ειλικρινά τελευταία;

ΑΠ.: Στην Κάρπαθο.

ΕΡ.: Στο πάλκο με μικρόφωνο ή χωρίς;

ΑΠ.: Αναγκαίο κακό.

ΕΡ.: Θα στεγάζατε μουσικά τον Καζαντζίδη αν ο Νικολόπουλος «απαγόρευε» να
παίζετε τα τραγούδια του;

ΑΠ.: Κανείς από μας τους κοινούς θνητούς δεν μπορεί να τα βάλει με τον Θεό.

ΕΡ.: Αν τα παιδιά σας προτιμούσαν το ρέιβ;

ΑΠ.: Θα ήμουν σίγουρος ότι θα έβρισκαν τον δρόμο τους.

ΕΡ.: Νησιώτικο βιντεοκλίπ είναι σαν πυρρίχιος στη Γιουροβίζιον;

ΑΠ.: Ερώτηση γι’ αυτούς που κατευθύνουν τον τρόπο προβολής του ελληνικού τραγουδιού.

ΕΡ.: Τελικά, τα νησιώτικα είναι μόδα;

ΑΠ.: Μόδα που ξεκίνησε από το 2000 π.Χ.

ΕΡ.: Σας ενοχλεί ο μπάλος με «Λακόστ, Ζιβανσί και τζατζίκι μαζί»;

ΑΠ.: Ο θεός Ποσειδώνας αγκαλιάζει όλα τα παιδιά του και τα εξαγνίζει
βαπτίζοντάς τα στην κολυμπήθρα που λέγεται «Αιγαίο» τραγουδώντας «Αρμενάκι»,
«Ωραία που ‘ναι την αυγή», «Ντιρλαντά».

ΕΡ.: Το μαγαζί δέχεται παραγγελιές;

ΑΠ.: Δεν χρειάζονται, υπάρχει πλήρης κάλυψη.

ΕΡ.: Διακοπές σε ποιο νησί κάνετε;

ΑΠ.: Κάθε φορά σε διαφορετικό.

ΕΡ.: Αν πέφτατε πάνω στον Γιλμάζ ποιο στίχο θα του λέγατε;

ΑΠ.:… Κι εγώ θερμόαιμος Νοτιάς

και του Αιγαίου γιος

αν θες παιγνίδια της «Φωτιάς»

είμαι για όλα… έτοιμος