ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ζωή των ποδοσφαιριστών της εποχής του ’50 και του ’60, είχε άμεση
σχέση με τους στίβους και τα γήπεδα.

Δεν ήταν κάτι το ξεχωριστό.

Οι παίκτες, μεγάλων ή «μικρών» ομάδων, συνδύαζαν τα γεγονότα που ζούσαν με
τους ποδοσφαιρικούς αγώνες ή τις προπονήσεις.

Η μπάλα ήταν καθημερινό μεράκι και όχι επάγγελμα.

ΠΡΟΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ: Τέσσερις ερυθρόλευκοι άσοι ετοιμάζονται να αναχωρήσουν
για τη Θεσσαλονίκη, όπου έδωσαν δύσκολο αγώνα με τον Άρη για το πρωτάθλημα Α’
Εθνικής κατηγορίας, το 1969. Διακρίνονται: ο Γιώργος Σιδέρης με τον Νίκο
Γιούτσο (στο μέσον), ο Νίκος Σιδέρης (ανιψιός του Γιώργου) με λευκό παλτό και
ο τέταρτος της συντροφιάς ο σεμνός αθλητής και άριστος παίκτης Μανώλης
Λεβαντής. Οι δύο τελευταίοι προέρχονταν από τους θρυλικούς «Μπέμπηδες» του
Ολυμπιακού. Ο Λεβαντής είχε δοθεί ως αντάλλαγμα στον Αργοναύτη, όταν οι
ερυθρόλευκοι απέκτησαν τον Γιώργο Δεληκάρη από το Χατζηκυριάκειο.

ΖΑΧΑΡΙΑΣ ΠΙΤΥΧΟΥΤΗΣ: Δεν ήταν μόνον ένας σπουδαίος δεξιοτέχνης της μπάλας.
Προσπαθούσε να δοκιμάσει τις δεξιοτεχνικές του ικανότητες και στο ακορντεόν.
Προφανώς (στη φωτογραφία) προετοιμάζεται να κάνει καντάδα στα κορίτσια της
γειτονιάς του, στα Κουπόνια, δηλαδή στα Άνω Ιλίσια. Γιατί από κει ξεκίνησε τη
μεγάλη του ποδοσφαιρική πορεία. Έπαιξε πρώτα στον ισχυρό Ηλυσιακό της απ’ όπου
μετεγράφη στον Παναθηναϊκό (1961), όπου έκανε μεγάλη καριέρα. Τελικά ο
Πιτυχούτης αγόρασε ­ τότε ­ το ακορντεόν «Marino Pigimi», που ήταν η πρώτη φίρμα.

Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΚΑΜΑΡΑΣ υπήρξε από τους μεγαλύτερους Έλληνες κυνηγούς στην
περίοδο 1950-1963. Έπαιξε σέντερ φορ στην ομάδα της «Ελαφράς Ταξιαρχίας», ήταν
από τους πιο ισχυρούς σέντερ και τους γκολτζήδες των γηπέδων. Είχε κάνει
ιδιαίτερα γνωστή στους αντίπαλους τερματοφύλακες τη βραβευμένη κινηματογραφική
ταινία «Τα κανόνια του Ναβαρόνε» του Τζι Λι Τόμσον. Ο ηγέτης της επίθεσης του
Απόλλωνα, στο γήπεδο της Ριζούπολης, μ’ ένα μικρό θαυμαστή του, που όπως
δείχνει η φωτογραφία, ο Γιώργος Καμάρας είναι πανευτυχής για αυτήν τη
συνάντησή του.