ΠΡΟΣΩΠΑ Ο «υπνοβάτης» που έγινε «ήρωας»

Ρόναλντ Ρήγκαν. Η αμερικανική Δεξιά προσπαθεί να τον κάνει ζωντανό θρύλο

Η πολιτική του έχει επικριθεί, οι όποιες πνευματικές του ικανότητες τον
εγκαταλείπουν, ωστόσο η αμερικανική Δεξιά προωθεί εν έτει 1997 ως ήρωά της τον
Ρόναλντ Ρήγκαν.

ΕΙΠΑΝ γι’ αυτόν ότι ήταν απλώς ένας «υπνοβάτης της Ιστορίας», «ένοχος, που
όμως απαλλάσσεται γιατί κοιμόταν». Λίγο έλειψε μάλιστα να γίνει ένας δεύτερος
Νίξον, να απαγγελθούν κατηγορίες εναντίον του γιατί κορόιδευε το Κογκρέσο ­
πουλώντας παράνομα όπλα στους Ιρανούς και χρηματοδοτώντας από τα έσοδα τους
αντικυβερνητικούς «κόντρας» της Νικαράγουας. Ωστόσο, μόλις δέκα χρόνια μετά, η
αμερικανική Δεξιά μοιάζει να πιστεύει ότι οι Αμερικανοί έχουν χάσει τη μνήμη
τους και προβάλλει τον Ρόναλντ Ρήγκαν ως ήρωά της, προσπαθώντας να τον
μετατρέψει σ’ ένα ζωντανό θρύλο.

Ο Ρήγκαν ζει στην Καλιφόρνια, με το μυαλό του συγχυσμένο από την Αλτσχάιμερ.
Έτσι δεν μπόρεσε να παραστεί αυτή την εβδομάδα στην απονομή του βραβείου με το
οποίο τον τίμησε το Ίδρυμα Χέριτεϊτζ ­ η κεντρική ομιλήτρια στην απονομή ήταν
η παλιά του φίλη, η Μάργκαρετ Θάτσερ. Η αλήθεια είναι πως μετά τον Ρήγκαν στην
αμερικανική Δεξιά δεν έτυχε άλλος «χαρισματικός» ηγέτης ­ ούτε ο Τζορτζ Μπους
ούτε ο Ρόμπερτ Ντόουλ είχαν τις «επικοινωνιακές ικανότητες» του ηθοποιού που
έγινε πρόεδρος. Και οι ως τώρα πιθανοί υποψήφιοι των Ρεπουμπλικανών για τις
προεδρικές του 2000 ­ ο γιος του Τζορτζ Μπους, η σύζυγος του Μπομπ Ντόουλ, ο
δήμαρχος της Νέας Υόρκης και ο πολυεκατομμυριούχος Στηβ Φορμπς ­ δεν δείχνουν
να μπορούν να δώσουν πνοή στην αμερικανική Δεξιά, εν όψει μάλιστα των
βουλευτικών εκλογών του 1998.

Η ευτυχής ­ για τους δεξιούς ­ σύμπτωση είναι πως η προσπάθεια ηρωοποίησης του
Ρήγκαν μοιάζει να συμπίπτει μ’ ένα κύμα εθνικής νοσταλγίας για τον πρώην
πρόεδρο. Όχι συγκεκριμένα για τον «ρηγκανισμό», αλλά για τις γενικότητές του
και τη σιγουριά που προσέφερε στους Αμερικανούς: πίστη στον Θεό, στην Αμερική,
στη βελτίωση του εαυτού τους. Ωστόσο αυτή η προσπάθεια δεν είναι χωρίς γκάφες.
Η τελευταία ήταν η πρόταση να μετονομασθεί προς τιμήν του Ρήγκαν το πρόσφατα
ανακαινισθέν αεροδρόμιο της Ουάσιγκτον. Μερικοί είδαν την πρόταση ως την
εκδίκηση των Ρεπουμπλικανών για το γεγονός ότι πρέπει να προφέρουν το όνομα
Κέννεντυ όποτε πηγαίνουν αεροπορικώς στη Νέα Υόρκη. Κάποιοι όμως επεσήμαναν
ότι το αεροδρόμιο της Ουάσιγκτον φέρει ήδη το όνομα ενός προέδρου, του πρώτου
των ΗΠΑ· και άλλοι, τους οποίους η μνήμη δεν έχει εγκαταλείψει, προέβλεψαν
απεργίες από τους ελεγκτές εναέριας κυκλοφορίας, οι οποίοι δύσκολα θα δέχονταν
να πάρει το αεροδρόμιο το όνομα του ανθρώπου που είχε απολύσει εκατοντάδες
συναδέλφους τους σε μια από τις πρώτες συγκρούσεις του με το συνδικαλιστικό κίνημα…