Λεωφορεία… αραμπάδες!

Μόνο οι… επιβάτες ήταν στην ώρα τους χθες στις αφετηρίες όταν έληξε η
απεργία των εργαζομένων στις αστικές συγκοινωνίες. Σχημάτισαν τις γνωστές
ουρές στα πεζοδρόμια, καταρράκωσαν την αξιοπρέπειά τους δίνοντας μάχη για το
κάθισμα κι έκαναν άλλη μια φορά σιωπηρά όρκους μέσα τους να αγοράσουν
επιτέλους Ι.Χ. και να προσπερνούν εκδικητικά τα λεωφορεία!

Ατέλειωτες ουρές. Τα λεωφορεία αργούν, ο κόσμος ταλαιπωρείται, ούτε το μέτρο των «κορμών» απέδωσε

ΤΙ σημασία έχει που τετρακόσιοι οδηγοί δουλεύουν καθημερινά το ρεπό τους, για
να οδηγήσουν σε ορισμένες περιπτώσεις μέσω καταστρατηγημένων «λεωφορειοδρόμων»
κάποιο από τα 1.200 «ενεργά» λεωφορεία με ταχύτητα 5 χιλιομέτρων την ώρα τις
ώρες «αιχμής»; Τι σημασία έχει η εξαγγελία του μέτρου της επέκτασης των
λωρίδων αποκλειστικής κυκλοφορίας, η λήψη απόφασης για την πρόσληψη 260 οδηγών
εδώ και δύο χρόνια, η υπογραφή, οσονούπω, της προγραμματικής σύμβασης για την
αγορά 750 ακόμα λεωφορείων; Τι σημασία έχουν άραγε όλα αυτά για τους επιβάτες
που χθες στις 3.00 το μεσημέρι στοιβάχτηκαν ως αμνοί προς σφαγή στα λεωφορεία
απολαμβάνοντας μεταξύ της δεξιάς ωμοπλάτης και του αριστερού χεριού των
στριμωγμένων «ορθίων» τους εξαίρετους στίχους «των ποιητών που ταξιδεύουν»;

Κατά τον συγκοινωνιολόγο και καθηγητή στο ΕΜΠ κ. Γιάννη Φρατσεσκάκη, η χώρα
μας έχει τις χειρότερες αστικές συγκοινωνίες στην Ευρώπη κι επιπλέον «ο τομέας
είναι ίσως ο μοναδικός του οποίου αντί να αυξηθεί η χρηματοδότηση,
περικόπτονται κονδύλια από τον προϋπολογισμό». Βέβαια, από μελέτες και
μελετητές που προτείνουν λύσεις φαίνεται πως δεν πάσχει ο τομέας των συγκοινωνιών.

«Ο κόσμος πλέον νομίζει ότι απλώς υπάρχουν μέτρα που ανακοινώνονται και τίποτα
δεν υλοποιείται. Όμως δεν έχασε άδικα το επιβατικό κοινό την εμπιστοσύνη του
στις συγκοινωνίες της πρωτεύουσας», λέει χαρακτηριστικά ο κ. Γιάννης Γκόλιας,
συγκοινωνιολόγος, αναπληρωτής καθηγητής στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο. Ο
ίδιος έχει από «πρώτο χέρι» την γνώση τού τι συμβαίνει στην πράξη, ως πρώην
μέλος της διακομματικής επιτροπής που συνεστήθη σχεδόν πριν από τρία χρόνια
για την προμήθεια 750 καινούργιων λεωφορείων (όλων των τύπων) και 120 τρόλεϊ.
«Δεν είμαι σίγουρος αν έχει μπει η υπογραφή. Αλλά ακόμα κι αν μπήκε, θα
χρειαστούν σίγουρα άλλα δύο χρόνια μέχρι να φτάσουν εδώ τα λεωφορεία».

Από τα περίπου 1.750 λεωφορεία της ΕΘΕΛ μόνο τα 650 είναι καινούργια. Κι από
το σύνολο παλιών – καινούργιων, ο αριθμός των «ενεργών» κυμαίνεται από 1.200
έως 1.400 καθημερινά. Από την άλλη πλευρά υπάρχουν περίπου 4.000 οδηγοί εκ των
οποίων εν ενεργεία είναι περίπου 3.700. Τριάντα είναι αποσπασμένοι και οι
υπόλοιποι «λόγω ηλικίας, κυρίως, δεν οδηγούν». Η αναλογία θα έπρεπε να είναι 3
οδηγοί για ένα λεωφορείο όμως «στην πράξη με μια απλή διαίρεση φαίνεται η
διαφορά», όπως λέει ο κ. Δημήτρης Ιωαννίτης, γραμματέας της Ένωσης Τεχνικών
του ΟΑΣΑ. «Και οι 260 που υποτίθεται είναι υπό πρόσληψη δεν πρόκειται ασφαλώς
να καλύψουν το κενό των περίπου 400 που έφυγαν εδώ και δυο χρόνια. Αφήστε που
υπάρχει αυτή η τραγική γραφειοκρατία με το ΑΣΕΠ. Πάλι στον ίδιο παρονομαστή είμαστε».

Οι επιβάτες στις στάσεις των λεωφορείων είδαν μέσα σε μια δεκαετία την
ταχύτητα των λεωφορείων να μειώνεται κατά το ήμισυ (50%) και να φτάνει σήμερα
έως και 5 χιλιόμετρα την ώρα, στις ώρες αιχμής. Και ασφαλώς έχουν βαρεθεί να
ακούν για μια ακόμα μελέτη του συστήματος και για θριαμβευτικές εξαγγελίες
περί μέτρων τύπου «γραμμές – κορμού» που θα φέρουν ως δια μαγείας τα μπλε
οχήματα κάθε πέντε λεπτά στη στάση και σε συνδυασμό με το τοπικό δίκτυο θα
μεταφέρουν τον κόσμο στο σπίτι του.

«Πρόκειται για ένα φαύλο κύκλο», ομολογεί ο τεχνοκράτης – μάνατζερ του ΟΑΣΑ,
φρεσκοδιορισμένος ­ και ακόμα αισιόδοξος ­ κ. Στράτος Παπαδημητρίου. «Όσο
αυξάνεται η χρήση του Ι.Χ. κι αυξάνεται με ρυθμό 3% ετησίως, μειώνονται οι
χώροι στάθμευσης. Όσο αυξάνεται η αγορά Ι.Χ. αυξάνεται η ανάγκη απόσβεσής του
με αποτέλεσμα την αύξηση της χρήσης του. Αυτό σημαίνει περισσότερα αυτοκίνητα
στους δρόμους, που καταλαμβάνουν άνισο χώρο σε σύγκριση με τα λεωφορεία και
τους επιβάτες τους. Χειροτερεύει το κυκλοφοριακό, καθυστερούν τα λεωφορεία,
απογοητεύεται ο κόσμος, στρέφεται στο Ι.Χ.».

Ο κ. Παπαδημητρίου παρ’ όλα αυτά θεωρεί πως μια από τις διεξόδους στο πρόβλημα
είναι η προώθηση, αύξηση και αστυνόμευση των λεωφορειοδρόμων. Επίσης η
λειτουργία δυο νέων γραμμών «εξπρές», μέχρι στιγμής στη Γλυφάδα και τα Λιόσια,
κρίθηκε επιτυχής και προγραμματίζεται η επέκταση του μέτρου και σε άλλες δυο
γειτονιές, που βρίσκονται στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης και τη Μεσογείων. «Αν δεν
βρούμε τρόπους να αυξήσουμε την ταχύτητα των λεωφορείων στην πόλη, οποιαδήποτε
άλλη κίνηση θα είναι αποσπασματική».