Θέλω δύο ομάδες

«ΘΑ ΗΘΕΛΑ να έχω δύο εθνικές ομάδες». Έτσι ονειρεύεται ο Παναγιώτης Γιαννάκης
την Εθνική του μέλλοντος. Μια Εθνική με ταλέντο, αυτοπεποίθηση, δύναμη,
πρωταγωνίστρια στο παγκόσμιο μπάσκετ. Συνιστά σε όλους υπομονή, υπόσχεται ένα
καλύτερο μέλλον και θέλει όλα τα Ελληνόπουλα να αγωνίζονται στη χώρα τους.
Ακόμη, δεν μπορεί να «χωνέψει» πώς βρέθηκαν οι διεθνείς να προπονούνται στο
βοηθητικό του ΟΑΚΑ και οι ομάδες της Α1 να γυμνάζονται στην κεντρική σάλα.

Η Εθνική ολοκλήρωσε προχθές την πρώτη «τριάδα» των αγώνων της για την
προκριματική φάση του Ευρωμπάσκετ ’99, με καλή εμφάνιση και εύκολη νίκη επί
της Βουλγαρίας. Να λοιπόν το πρώτο «ταμείο» από τον ομοσπονδιακό τεχνικό:
«Είμαστε νέα ομάδα και είχαμε να κερδίσουμε πολλά από αυτά τα παιχνίδια. Έτσι,
οι παίκτες έχουν τη δυνατότητα να αποκτήσουν αυτοπεποίθηση και να αναδείξουν
το ταλέντο τους. Αυτό δεν σημαίνει πάντως ότι αυτή η ομάδα έχει αδυναμίες.
Απλώς, χρειάζεται χρόνος. Αυτή η ομάδα δέχτηκε σφοδρή επίθεση, από ανθρώπους
που ενδιαφέρονται κυρίως για τον οικονομικό τομέα του μπάσκετ».

­ Ποιο είναι το όραμα που έχεις για την Εθνική;

«Να υπάρχουν… δύο εθνικές ομάδες. Να υπάρχει συναγωνισμός σε τέτοιο επίπεδο,
που να μην έχουν ποτέ οι παίκτες την ψευδαίσθηση ότι ανήκουν στις κορυφαίες
ομάδες της Ευρώπης και του κόσμου. Το πιο σημαντικό είναι να γίνουμε ομάδα, να
στηριζόμαστε στο σύνολο και όχι σε έναν παίκτη που θα “κουβαλάει” τους
υπολοίπους. Να γίνεται ομαδική δουλειά μέσα στο γήπεδο.

Θέλω η ομάδα να δείχνει το ταλέντο της στο γήπεδο και μέσα από σκληρή
προσπάθεια θα γίνουμε δυνατοί ώστε να αντιμετωπίσουμε τη δύσκολη συνέχεια».

­ Εξακολουθεί να υπάρχει το συναίσθημα και η παρέα στην Εθνική;

«Ναι. Πιστεύω ότι όλοι οι παίκτες θέλουν να παίζουν και αυτό είναι προς τιμήν
τους. Οσον αφορά την παρέα, εξακολουθεί να υπάρχει. Τα παιδιά είναι φίλοι
μεταξύ τους, κάνουν παρέα, χρειάζονται όμως χρόνο, ώστε οι επαφές αυτές να
γίνουν πιο στενές».

­ Ειπώθηκε ότι αυτή η ομάδα στερείται εμπειριών.

«Σίγουρα υπάρχουν παίκτες που έχουν εμπειρίες. Όμως εκτός από ορισμένες
εξαιρέσεις, λίγα από τα παιδιά είχαν το βάρος των ευθυνών και του
αποτελέσματος. Σε αυτό το σημείο τον πρώτο λόγο έχουν συνήθως οι ξένοι.

Αλλά ακόμα και όσον αφορά τον χρόνο συμμετοχής τους, οι μεγάλες ομάδες, αυτές
δηλαδή που πρωταγωνιστούν και στην Ευρώπη, δεν έχουν πολλούς Έλληνες
πραγματικούς πρωταγωνιστές».

­ Τι χρειάζεται αυτή η ομάδα;

«Κυρίως χρόνο προετοιμασίας. Σίγουρα αυτή η περίοδος δεν είναι η πιο
κατάλληλη, αφού το διάστημα που είμαστε μαζί είναι μικρό. Όμως το ίδιο δεν
συμβαίνει και με άλλες ομάδες; Είχαμε κάποια άσχημα αποτελέσματα, η ομάδα
δέχτηκε πολύ πίεση και είναι κρίμα. Θα ήθελα εν όψει των άλλων δύο αγώνων της
Εθνικής να βρεθούμε λίγο περισσότερο μαζί. Θα δούμε πώς θα το πετύχουμε αυτό.
Ίσως και με τη βοήθεια της ΕΣΑΚ».

Ο ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ Γιαννάκης ξεκαθάρισε για άλλη μία φορά, ότι η πόρτα της Εθνικής
είναι ανοιχτή για όλους τους παίκτες. «Το θέμα δεν είναι να έχουμε δέκα-είκοσι
παίκτες. Ο στόχος είναι να γίνονται κάθε φορά και περισσότεροι. Να έχουν
προσωπικότητα και αυτοπεποίθηση. Απλά, επαναλαμβάνω, χρειάζεται υπομονή,
επιμονή και να είστε βέβαιοι ότι θα δείτε μια πολύ καλύτερη ομάδα. Χρειάζεται
πολλή δουλειά. Να μάθουν οι παίκτες περισσότερα για την ομάδα, ώστε να είναι
συνεπείς. Έτσι έρχονται οι καλύτερες ημέρες». Ο ομοσπονδιακός της Εθνικής
πρόσθεσε: «Πρέπει όλοι οι παίκτες να αισθάνονται ότι έχουν θέση στην Εθνική.
Αυτή η ομάδα δεν είναι για λίγους. Ευκαιρίες θα δοθούν σε όλους». Ο Γιαννάκης
δεν έκρυψε ότι τον ενδιαφέρει και η περίπτωση του Κώστα Μάγλου, ο οποίος
αγωνίζεται με επιτυχία στο κολλεγιακό πρωτάθλημα των ΗΠΑ.

ΑΥΤΟ που δεν μπορεί να ξεχάσει ο Παναγιώτης Γιαννάκης είναι το γεγονός ότι την
περασμένη Δευτέρα η Εθνική προπονήθηκε δύο φορές στο βοηθητικό γήπεδο, στο
ΟΑΚΑ και όχι στην κεντρική σάλα. «Η διοίκηση του ΟΑΚΑ δεν υλοποίησε όσα είχαμε
συζητήσει το καλοκαίρι. Δεν μπορώ να διανοηθώ ότι η Εθνική δεν μπορεί να κάνει
προπόνηση στο κεντρικό γήπεδο, στο στάδιο, που κατασκευάσθηκε με χρήματα του
ελληνικού λαού»!

­ Δεν μπορούσε να γίνει κάτι σε συνεννόηση με τα δύο ΤΑΚ;

«Όποιος ήθελε να βοηθήσει, θα μπορούσε να το κάνει. Να μας παραχωρήσει το
γήπεδο.

Εγώ ξέρω ότι πήγαμε για προπόνηση και είδαμε να γυμνάζονται άλλοι. Μας είπαν:
αν θέλετε, ελάτε να προπονηθείτε νωρίτερα. Μα προγραμματίσαμε την προπόνηση
στις 6.30 μ.μ. επειδή αυτή ήταν και η ώρα του αγώνα. Πρέπει να γίνει κατανοητό
ότι η Εθνική είναι υπεράνω όλων. Άλλωστε, επαναλαμβάνω ότι όποιος έκανε εκείνη
την ώρα προπόνηση ήξερε ότι υπήρχε και η Εθνική ομάδα».

ΗΤΑΝ ΠΟΥ ήταν λίγος ο χρόνος προετοιμασίας, η Εθνική έπρεπε να παίξει με τρεις
παίκτες που έχουν… σχεδόν ξεχάσει τι σημαίνει ελληνικό πρωτάθλημα. Ο λόγος
φυσικά για τους τρεις ξενιτεμένους, Σιγάλα, Ρεντζιά, Παπανικολάου.

«Λίγο το έχεις αυτό; Ποτέ στο παρελθόν δεν είχαμε να αντιμετωπίσουμε ανάλογα
περιστατικά», λέει ο Παναγιώτης Γιαννάκης. «Ήταν κάτι πρωτόγνωρο.

Θα ήθελα να αναλογιστεί η Πολιτεία και γενικά όλοι όσοι κόπτονται για το καλό
του ελληνικού μπάσκετ, πόσο σημαντικό θα είναι αν όλα τα Ελληνόπουλα
αγωνίζονται στην πατρίδα τους. Έτσι, θα έχουν μόνιμα επαφή και η προσαρμογή
τους θα είναι εντελώς διαφορετική».

­ Δεν σε προβληματίζει το γεγονός ότι ο Παπανικολάου δεν ξέρει ακόμα αν
θα παίξει φέτος;

«Πράγματι, είναι ένα σημαντικό πρόβλημα. Παίκτες όπως ο Δημήτρης, αποτελούν
σημαντικό κεφάλαιο για το ελληνικό μπάσκετ. Είναι μια ξεχωριστή περίπτωση και
πρέπει να βοηθηθεί ώστε να παίξει μπάσκετ».

­ Είναι και η περίπτωση του Σιγάλα, που φάνηκε εκτός κλίματος σε όλα
τα ματς.

«Η Εθνική δεν έπαιξε καλά και ο Γιώργος βρέθηκε σε άσχημη κατάσταση στους
αγώνες. Είναι λογικό να προβλημάτισε όλους.

Ο Γιώργος όμως να είστε σίγουροι ενδιαφέρεται για την ομάδα πάρα πολύ. Και
αυτό ακριβώς έδειξε και μάλιστα περισσότερο από κάθε άλλον.

Η ομάδα τον χρειάζεται και προσπαθήσαμε να βοηθήσουμε κι εμείς εκείνον. Αυτό
φυσικά δεν σημαίνει ότι αύριο δεν μπορεί να είναι ο καλύτερος παίκτης».

­ Έγινε αναφορά και για τους ρόλους στην ομάδα.

«Αυτό το ακούω πολύ συχνά. Μου δημιουργεί την εντύπωση ότι κάποιοι πιστεύουν
ότι το μπάσκετ είναι ταμπέλα. Δηλαδή, στον τελικό Γιουγκοσλαβίας – Λιθουανίας
το 1995, ο ρόλος του Τζόρτζεβιτς ήταν να σημειώσει 45 πόντους και να μη
σουτάρει ο Ντανίλοβιτς;

Το μπάσκετ είναι ένα παιχνίδι που πρέπει να μάθεις να παίζεις σωστά. Υπάρχουν
σε κάθε ομάδα ρόλοι τακτικής που έχουν να κάνουν με την κατάσταση στην οποία
βρίσκεται ένας παίκτης ή στην ικανότητα του αντιπάλου. Πολλές φορές
δημιουργούνται ρόλοι και μέσα από το παιχνίδι. Κάποιος παίκτης μπορεί να
σκοράρει με σουτ, άλλος να κάνει διεισδύσεις, άλλος να βοηθήσει περισσότερο
στην άμυνα».