Απόπειρα κατεδάφισης

Ένας μύθος. Ο Κέννεντυ με τον γιο του, το 1963. Τώρα τον χτυπούν και νεκρό

Στις 6 Απριλίου 1960, ο Τζων Κέννεντυ, γερουσιαστής ακόμη, γευμάτιζε στο
Τζόρτζταουν με τον φίλο του Μπιλ Τόμσον και μια υπέροχη καλλονή του πολιτικού
τζετ-σετ, τη Τζούντιθ Κάμπελ, μετέπειτα κυρία Εξνερ. Η Τζάκυ Κέννεντυ, έγκυος
ακόμη στον Τζων τζούνιορ, έλειπε από την πόλη.

ΣΕ ΜΙΑ στιγμή, ο υποψήφιος των Δημοκρατικών σκύβει πάνω από το ντεκολτέ της
μις Κάμπελ και της ψιθυρίζει:

«Μπορείς να μου κλείσεις ένα ραντεβού με τον φίλο σου, τον Σαμ Φλαντ;»

«Ευχαρίστως», λέει η Τζούντιθ, αλλά δεν μπορεί να κρύψει την έκπληξή της.
Γιατί ο Σαμ Φλαντ, άλλως Σαμ Τζιανκάνα, δεν είναι άλλος από τον σούπερ-νονό
της Μαφίας του Σικάγου, και η Τζούντιθ δυσκολεύεται να καταλάβει τι είδους
σχέσεις επιδιώκει ο ραφινάτος πολιτικός της Μασαχουσέτης μ’ ένα τέτοιο υποκείμενο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΤΖΙΑΝΚΑΝΑ

«Επί πλέον, θα ήθελα να του πας εκ μέρους μου αυτό το πακετάκι ­ την παρακαλεί
ο Τζων Κέννεντυ. ­ Ο άνθρωπος αυτός μπορεί να με βοηθήσει πολύ στις εκλογές».

Η Τζούντιθ γουρλώνει τα μάτια καθώς παραλαμβάνει το «πακετάκι». Είναι ένας
παχύτατος φάκελος με 250.000 δολάρια για τον Τζιανκάνα, όλα σε χαρτονομίσματα
των 100 δολαρίων.

«Δεν είναι επικίνδυνο να μεταφέρω τόσα λεφτά;», ρωτά διστακτικά.

«Δεν ξέρεις τίποτα», χαμογελά ο μέλλων πρόεδρος των ΗΠΑ.

Είναι μια μόνο από τις «καυτές» σκηνές της άνομης δραστηριότητας του μακαρίτη,
που γεμίζουν τις σελίδες της τελευταίας βιογραφίας του, που μόλις κυκλοφόρησε
στις ΗΠΑ.

Το βιβλίο, «Η σκοτεινή πλευρά του Κάμελοτ», φέρει την υπογραφή ενός από τους
διασημότερους δημοσιογράφους της Αμερικής, του Σίμουρ («Σάι») Χερς.

Πολυβραβευμένος, τιμημένος και με το βραβείο Πούλιτσερ για τις αποκαλυπτικές
έρευνές του για τη CIA, για τον «βρώμικο πόλεμο» του Βιετνάμ, για τον ρατσισμό
και για πολλές άλλες πληγές της αμερικανικής κοινωνίας, ο Σάι φύλαγε ως
φαίνεται τα πιο φαρμακερά βέλη του για τον «Κάμελοτ», τον ευγενικό ιππότη της
δεκαετίας του ’60 που από τις αντρίκειες ξιφομαχίες του υποτιθέμενου προτύπου
του προτιμούσε τα ύπουλα μαφιόζικα χτυπήματα και από το στρογγυλό τραπέζι του
Αρθούρου τα μεγάλα κρεβάτια των σεξουαλικών οργίων.

ΚΑΝΕΝΑΣ ΩΣ ΤΩΡΑ

Κανένας ως τώρα τιμητής του Κέννεντυ δεν τον κατεδάφισε, δεν τον ισοπέδωσε όσο
ο Χερς. Η Αμερική διαβάζει και φρίττει. Τόσο ρηχός, τόσο ασυνείδητος, τόσο
ύπουλος ήταν λοιπόν ο πρόεδρος των «νέων συνόρων», των μεγάλων οραμάτων;

Μόλις δολοφονήθηκε ο Κέννεντυ, ο αδελφός του, Μπομπ, λέει ο Σάι, έστειλε
λυτούς και δεμένους στον Λευκό Οίκο να περιμαζέψουν σωρεία φακέλων που θα
αποκάλυπταν κάθε είδους βρωμιές, για να μην τους βρει ο Τζόνσον. Αυτή ήταν η
πρώτη έγνοια του Μπομπ.

Ο Τζιανκάνα πληρώθηκε για να χαρίσει στον Κέννεντυ το Σικάγο ­ και πράγματι,
όλα τα συνδικάτα και οι οργανώσεις του Ιλλινόι που ήλεγχε η Μαφία ψήφισαν
Δημοκρατικούς. Τη Βιρτζίνια τη χάρισε στον Τζων ο μπαμπάς του: Ο γερο-Τζό
μοίρασε 2 εκατομμύρια δολάρια, cash, στους αμφιρρέποντες της πολιτείας για να
ψηφίσουν τον γιο του, λέει ο Σάι.

Οι «γυναικοδουλειές» περιγράφονται αναλυτικά και με περισσή κακεντρέχεια: Πώς
το 1947, «για λίγες μέρες μόνο», ο Κέννεντυ παντρεύτηκε την κοσμική βιπ Ντούρι
Μάλκομ, κι έπειτα διέλυσε τον γάμο και ­ πληρώνοντας πάντα ­ εξαφάνισε κάθε
μνεία του στα επίσημα μητρώα. Πώς έστελνε τους φίλους του να παρακολουθούν τη
Μονρόε, μήπως τυχόν μιλήσει για τον δεσμό τους, μέσα στο μεθύσι της με αλκοόλ
και βαρβιτουρικά.

Ο Χερς δεν επιμένει, ευτυχώς, ότι ο Τζων σκότωσε τη Μονρόε. Επιμένει όμως στα
σχέδια δολοφονίας του Κάστρο, τα οποία ο Κέννεντυ προωθούσε σε συνεργασία με
τη Μαφία. Και σε άλλα σχέδια, για δολοφονία του Βιετναμέζου προέδρου Ντιέμ. Το
πώς επέζησε η Αμερική με τέτοιο καπετάνιο στο τιμόνι, θαύμα είναι, υποστηρίζει
ο ρέκτης ρεπόρτερ.

ΚΑΘΩΣ μαίνονται πάλι οι συζητήσεις γύρω από την προσωπικότητα του Τζων
Κέννεντυ, με αφορμή το βιβλίο του Χερς, διαπρεπείς ιστορικοί των ΗΠΑ δεν
κρύβουν την αγανάκτησή τους για τον «λίβελο» αυτό που, κατά τη γνώμη τους,
ξεπερνά κάθε όριο λασπολογίας.

Εντυπωσιάζει η προσπάθεια ορισμένων να σπιλώσουν τη μνήμη ενός σημαντικού
ηγέτη εξιστορώντας μας τις ερωτικές του περιπέτειες, γράφει στο «Τάιμ» ο Χιού
Σάιντι. Ίσως δεν θα ‘πρεπε να λησμονείται ότι ο Κέννεντυ δεν έδινε μάχες μόνο
στα κρεβάτια. Έζησε σε μια εξαιρετικά επικίνδυνη ιστορική στιγμή, και
αγωνίστηκε για να μην οδηγηθεί η ανθρωπότητα σε ολοκαύτωμα. «Στον νου του δεν
είχε μόνο εξωσυζυγικές σχέσεις αλλά είχε και το Βερολίνο, την Κούβα, το
Βιετνάμ, τον πυρηνικό αφοπλισμό, την κατάκτηση της Σελήνης, την κατάσταση των
μαύρων, την αμερικανική οικονομία».

Και τελικά, σ’ όλα αυτά, όπως γνωρίζει και ο τελευταίος Αμερικανός, δεν τα
κατάφερε διόλου άσχημα. Όσο για τα εξωσυζυγικά του ­ λέει πάντα ο Σάιντι ­
αξίζει να αναφέρουμε μια παρατήρηση της γυναίκας του Μίλτον Μπερλ, που τον
γνώριζε καλά: «Αν όλες οι γυναίκες που διακηρύσσουν ότι πλάγιασαν με τον
Κέννεντυ λένε την αλήθεια, ο άνθρωπος αυτός θα ήταν τόσο ξεθεωμένος που δεν θα
μπορούσε να σηκώσει ούτε το φλιτζάνι του τσαγιού, όχι να κάνει και διάλογο με
τον Χρουστσώφ».