6.500 τραπεζόπληκτοι

Ο σύλλογός τους κατέχει ένα μοναδικό προνόμιο: χρωστάει κοντά στο… ένα
τρισ., όμως αντί να είναι υπό διάλυση, εγγράφει δεκάδες νέα μέλη καθημερινά.
Αντί να χρεοκοπήσει, ετοιμάζεται για την πρώτη του πορεία στους δρόμους της
Αθήνας. Είναι ο σύλλογος των τραπεζοπλήκτων, που μέσα σε 11 μήνες ζωής έχει
ήδη δύναμη 6.500 μελών.

Σύλλογος τραπεζοπλήκτων. Ένωσαν τις δυνάμεις τους για να τα βάλουν με τα χρέη…

ΟΤΑΝ ο κ. Μιχάλης Κακαλίδης, το 1990, έπαιρνε ένα δάνειο 75 εκατομμυρίων
δραχμών, δεν μπορούσε να φανταστεί ότι ύστερα από επτά χρόνια θα είχε γίνει
αντιπρόεδρος του σωματείου των τραπεζοπλήκτων και ­ το χειρότερο ­ θα
χρωστούσε περίπου ενάμιση δισ.! Ο ίδιος, παρά το δυσβάσταχτο χρέος του, δεν
αποχωρίζεται το χαμόγελό του. Άλλωστε γνωρίζει ότι η επιχείρησή του ­ που από
40 υπαλλήλους βρέθηκε να έχει σήμερα μόνο έναν ­ δύσκολα θα ξαναστηθεί. Όμως,
τουλάχιστον, έχει την παρηγοριά ότι δεν είναι ο μοναδικός που βρίσκεται σε
αυτή τη θέση.

Ο Πανελλήνιος Σύλλογος Προστασίας των Δανειοληπτών από Τράπεζες δεν
υπερηφανεύεται για την οικονομική ευρωστία των μελών του. Ανάμεσά τους
υπάρχουν άνθρωποι που χρωστάνε 9 δισ., που έχουν καταστρέψει την ζωή τους
επειδή δεν μπόρεσαν να ξεπληρώσουν ένα χρέος. Η λέξη Τράπεζα είναι γι’ αυτούς
το «κόκκινο πανί».

«Καθημερινά δεχόμαστε τηλεφωνήματα από όλη την Ελλάδα από ανθρώπους που θέλουν
να ζητήσουν τις συμβουλές του συλλόγου», λέει ο πρόεδρος των τραπεζοπλήκτων κ.
Θεόδωρος Θανόπουλος, που από τότε που πήρε δάνειο 22 εκατομμυρίων έχει χάσει
δύο διαμερίσματα και 65 εκατομμύρια δραχμές. «Και ακόμα, λόγω των ανατοκισμών,
χρωστάω 45 εκατομμύρια δραχμές», λέει.

Για να γραφτεί κάποιος στον σύλλογο, πρέπει να είναι κατ’ αρχήν τραπεζόπληκτος
και, έπειτα, πρόσωπο φερέγγυο. Η εγγραφή είναι 5.000 δραχμές και η μηνιαία
συνδρομή 3.000 δραχμές. «Μπορεί το ποσό να είναι υψηλό, όμως μπροστά στα δισ.
που χρωστάμε δεν είναι τίποτα», λέει χαριτολογώντας ο κ. Θανόπουλος. «Τα έξοδα
για τους δικαστικούς αγώνες και τα ταξίδια μας σε όλη την Ελλάδα είναι πολλά.
Πάντως, για όσα μέλη μας δεν μπορούν να ανταποκριθούν σε αυτά τα ποσά, δεν
υπάρχει κανένα πρόβλημα».

Το μεγάλο «αγκάθι» για τα περισσότερα μέλη είναι οι ανατοκισμοί. Σις 20
Νοεμβρίου, μάλιστα, θα συζητηθεί στην Ολομέλεια του Αρείου Πάγου αν οι
Τράπεζες νομίμως προχωρούν σε ανατοκισμό των δανειοδοτήσεών τους, όταν αυτές
καταστούν ληξιπρόθεσμες, χωρίς να υπάρχει προηγούμενη συμφωνία του δανειολήπτη
για το ύψος του τόκου και την ημερομηνία έναρξης του ανατοκισμού. Για το θέμα
έχουν εκδοθεί αντικρουόμενες αποφάσεις από τα πολιτικά τμήματα του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

«Κανένας δανειολήπτης που είχε την ατυχία να καθυστερήσει κάποια δόση δανείου
δεν γλίτωσε. Όλοι πέθαναν οικονομικά, οι έμποροι έχασαν τις επιχειρήσεις τους
και αρκετοί οικογενειάρχες τα σπίτια τους», λέει ο πληρεξούσιος δικηγόρος του
συλλόγου κ. Ανδρέας Αναγνωστάκης. «Η Τράπεζα στον ήλιο σου δίνει κάποια
ομπρέλα. Όταν βρέχει σου την παίρνει. Την ίδια στιγμή σου εξαπολύει καταιγίδα
νερού μέχρι να σε πνίξει».

Το θέμα, πέρα από τα χρέη, έχει και την ανθρώπινή του διάσταση, την οποία «οι
Τράπεζες λαμβάνουν πάντοτε υπόψη τους», όπως λέει, από την πλευρά του, ο
νομικός σύμβουλος της Ένωσης Ελληνικών Τραπεζών κ. Γιάννης Μούργελας. «Οι
ανατοκισμοί γίνονται μόνο όταν υπάρχει καθυστέρηση. Αυτό δεν πρέπει να το
ξεχνάμε, όπως και το γεγονός ότι οι Τράπεζες, όπου χρειάζεται, προχωρούν σε
αναδιάρθρωση του χρέους των πελατών».

ΔΑΝΕΙΣΤΗΚΕ πεντέμισι εκατομμύρια δραχμές για τις ανάγκες του ξενοδοχείου του
το 1971. Ο μεγάλος σεισμός του 1981, όμως, μετέτρεψε το ξενοδοχείο του, στο
Λουτράκι, σε… ερείπια, με αποτέλεσμα να μην μπορεί να καταβάλει όλο το ποσό
που όφειλε στην τράπεζα. Σήμερα χρωστάει, ούτε λίγο ούτε πολύ, ένα δισ. 43
εκατομμύρια δραχμές!

Ο σύλλογος των τραπεζοπλήκτων είναι γεμάτος από τέτοια περιστατικά. Ο κ.
Αντώνης Δαμίγος διέθετε ένα κατάστημα με τουριστικά είδη, στο Καμάρι της
Σαντορίνης. Σήμερα τού έχουν κατάσχει δύο ακίνητα, χρωστάει μερικές δεκάδες
εκατομμύρια και ψάχνει από εδώ κι από εκεί για δουλειά. «Η μητέρα μου έπαθε
εγκεφαλικό και εγώ γαστρορραγία», λέει. «Κι όλα αυτά επειδή δεν μπόρεσα να
ξεπληρώσω ένα δάνειο δέκα εκατομμυρίων δραχμών. Αν μου το έλεγαν αυτό από
πριν, δεν θα περνούσα ούτε απ’ έξω από τις τράπεζες».

Το μεγάλο παράπονο των τραπεζοπλήκτων είναι η έλλειψη ανθρώπινης συμπεριφοράς
στις συναλλαγές τους με τις τράπεζες. «Ατυχίες συμβαίνουν σε όλους, όμως
διαπίστωσα ότι όταν έχεις να κάνει με τις τράπεζες δεν γλιτώνεις με τίποτα»,
τονίζει ο κ. Δαμίγος.

Στόχος του συλλόγου είναι μέχρι το τέλος του χρόνου να έχει παραρτήματα σε 26
πόλεις της Ελλάδας, αλλά και να ξαναφέρει πίσω στη χώρα «τόσους ανθρώπους που
κατέφυγαν στα Σκόπια, τη Βουλγαρία και την Τουρκία για να ξεφύγουν».

«Είναι μια κατάσταση απαράδεκτη», λέει ο δικηγόρος του συλλόγου κ. Ανδρέας
Αναγνωστάκης. «Φανταστείτε ότι αν κάποιος δανειστεί ένα εκατομμύριο, μετά
πενήντα χρόνια το ποσό που θα χρωστάει θα έχει ξεπεράσει τα 33 τρισ., ποσό που
ανέρχεται στο ακαθάριστο ετήσιο εθνικό προϊόν. Ούτε από τοκογλύφο δεν γίνονται
τέτοια πράγματα…».