Όταν ανατέλλουν τα αστέρια της ελπίδας

Ο Θανάσης Παπαδημητρίου δουλεύει 17 χρόνια με τις μικρές ηλικίες και πιστεύει ότι η ελληνική παραγωγή έχει σπουδαία ταλέντα

ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ του 1995 τα αποδυτήρια του ΟΑΚΑ σύστηκαν από τις φωνές των
«χρυσών μωρών» της Εθνικής Εφήβων, που κατέκτησαν το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα.
«Φέρτε μας τους Γιούγκους», φώναζαν όλοι μαζί και η φράση έγινε τίτλος σε όλες
σχεδόν τις εφημερίδες.

Εκτός όμως από τους ελληνοποιημένους, τους ομογενείς και τις… «μαϊμούδες»,
από πέρυσι τα ταλέντα του αθλήματος (και όχι μόνο του μπάσκετ, βεβαίως) έχουν
να προσπεράσουν και νέα εμπόδια για να πάρουν χρόνο συμμετοχής στις ομάδες
τους και να κάνουν καριέρα.

«Φέρτε μας τους… Μπόσμαν. Φέρτε μας τους “ψευτο”-Μπόσμαν. Και τους
Γιούγκους…», θα φώναζαν τώρα σε ανάλογη περίπτωση οι νυν Έφηβοι, που
προσπαθούν να περάσουν… τη στενωπό.

Η παραγωγή, η «φάμπρικα» του ελληνικού μπάσκετ φαίνεται πως καλά λειτουργεί.
«Πιτσιρίκια» 16-19 ετών δείχνουν ικανά να σταθούν με αξιώσεις στις απαιτήσεις
των ομάδων τους και της Α1 κατηγορίας, ενώ ορισμένα από αυτά πρωταγωνιστούν κιόλας.

Στην Πάτρα, ο «μεγαλύτερος» της παρέας των νέων ταλέντων, αποτελεί την κολόνα
του Απόλλωνα. Ο λόγος για τον Βασίλη Σούλη, ένα από τα πιο άτυχα παιδιά,
καθότι έχει ταλαιπωρηθεί από πολλούς τραυματισμούς, που έχει δοθεί δανεικός
από τον Ολυμπιακό στην πατρινή ομάδα.

Στον Παπάγου, ο Διαμαντόπουλος Junior, γιος του προπονητή Κώστα
Διαμαντόπουλου, δείχνει ότι μπορεί να είναι πρωταγωνιστής και σύντομα θα
ανήκει στους «πρωτοκλασάτους» παίκτες.

Από το Ηράκλειο, η Ελλάδα ενδέχεται να βρει τον πλέι μέικερ της επόμενης
γενιάς στο πρόσωπο του Χρήστου Χαρίση, που μέχρι τώρα δεν είχε την τύχη (ή
μάλλον είχε την ατυχία) να μην αποτελέσει βασικό στέλεχος κάποιας Εθνικής μας.

Ένα ακόμη «αστεράκι» της Α1, είναι ο Δημήτρης Καραπλής του Ολυμπιακού. Από τα
ανοικτά και τσιμέντινα γήπεδα του Αμύντα πέρυσι και των ομάδων της κατηγορίας,
ο μικρός είχε την ευκαιρία να δει κατάματα τον Μάικλ Τζόρνταν, χωρίς να… ντρέπεται.

Πέμπτος της παρέας, που μπορεί κάλλιστα να συγκροτήσει 5αδα αφού καλύπτει
ουσιαστικά όλες τις θέσεις, ο Αντώνης Φώτσης που φέτος αποκτήθηκε από τον
Παναθηναϊκό. Ο μικρός έχει δείξει δείγμα του πλούσιου ταλέντου του και
αποτελεί υποθήκη για το μέλλον των «πρασίνων» και της Ελλάδας.

Και οι πέντε είναι υπέροχοι, κατά παράφραση της γνωστής κινηματογραφικής
ταινίας, όμως χρειάζονται δουλειά και σοβαρή αντιμετώπιση των καταστάσεων για
να μη χαθούν ­ όπως κατά καιρούς έχει συμβεί στον αθλητισμό ­ στον… δρόμο.

Σούλης, Διαμαντόπουλος, Χαρίσης, Καραπλής, Φώτσης (η σειρά βάση του χρόνου
συμμετοχής τους στα μέχρι σήμερα φετινά ματς της Α1) έχουν περάσει από τα
«χέρια» του Θανάση Παπαδημητρίου. Ο ομοσπονδιακός προπονητής, που επί 17
χρόνια δουλεύει με τις μικρές ηλικίες, είναι ο πλέον κατάλληλος για να
αναλύσει τις ικανότητες και τις αδυναμίες τους.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΟΥΛΗ (24.9.76):

Μεγαλύτερος σε ηλικία ο Βασίλης Σούλης, όμως ο νεαρός συμπεριλαμβάνεται στα νέα «αστέρια»

Διαθέτει μια εντυπωσιακή πληρότητα για τη θέση του. Υστερεί στο ύψος, καθότι
2μ05, αλλά είναι ο καλύτερος, ύστερα από τον Νίκο Οικονόμου, στην κίνηση με
πλάτη στο καλάθι. Είναι καλός σουτέρ. Καλός αμυντικός και μαχητικός. Είναι
όμως και άτυχος. Έχει χάσει πολλές συμμετοχές σε μεγάλες διοργανώσεις λόγω
τραυματισμών. Η «μετακόμισή» του στην Πάτρα, πιστεύω ότι θα του δώσει τον
χρόνο που χρειάζεται για να αποκτήσει τις εμπειρίες που του λείπουν.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΔΙΑΜΑΝΤΟΠΟΥΛΟ (15.2.80):

Εξαιρετικό επιθετικό ταλέντο διαθέτει ο Γιώργος Διαμαντόπουλος του Παπάγου. Χρειάζεται δουλειά στον επιτελικό τομέα

Εξαιρετικό επιθετικό ταλέντο. Ίσως ακουστεί υπερβολή, αλλά στην κατηγορία του
(και όχι σε επίπεδο Α1) χάρη στην τεράστια ποικιλία επιλογών του θυμίζει τον
Τζούλιους Έρβινγκ! Μη σας ξεγελούν τα στατιστικά του από μέση και μαρκινή
απόσταση στην Α1. Είναι καλός σουτέρ. Επειδή θα αγωνιστεί ως σούτινγκ γκαρντ
(2αρι) είναι απαραίτητη η βελτίωσή του στον επιτελικό τομέα. Να πασάρει, να
βοηθάει στην οργάνωση του παιχνιδιού, να κατεβάζει την μπάλα. Ακόμη να
βελιτωθεί στην άμυνα και συνειδητοποιήσει ότι στην Α1 πρέπει να χρησιμοποιεί
όλες τις επιλογές που διαθέτει και να μην προτιμά τις διεισδύσεις που του
αρέσουν περισσότερο.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΧΑΡΙΣΗ (9.7.76):

Εντυπωσιακή εξέλιξη είχε ο Χρήστος Χαρίσης του Ηρακλείου. Ο οποίος δείχνει ικανός να αναδειχθεί πλέι μέικερ της Εθνικής τα επόμενα χρόνια

Εξελίχθηκε πάρα πολύ. Κυρίως την εποχή που λόγω των αλλαγών στις ηλικίες των
Εθνικών ομάδων δεν μπορούσε να «χωρέσει» σε κάποια από αυτές. Έχει βελτιωθεί
σημαντικά και στον αγώνα με τον Παπάγου το διαπίστωσε ολόκληρο το τιμ των
ομοσπονδιακών προπονητών που το παρακολούθησε. Είχε αδυναμία στην άμυνα, όμως
έχει προχωρήσει σημαντικά καλύπτοντας μεγάλο μέρος. Βελτίωσε το σώμα του και
όπως πάει νομίζω ότι θα έχουμε τον μελλοντικό πλέι μέικερ της Εθνικής ανδρών.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΚΑΡΑΠΛΗ (14.3.78):

Ένα ακόμη ταλέντο με τη δυνατότητα να γίνει σπουδαίος ολ-αράουντ παίκτης είναι ο Δημήτρης Καραπλής του Ολυμπιακού

Μπορεί να αγωνιστεί στις θέσεις 2 και 3, ενώ στον Ολυμπιακό έδειξε ότι μπορεί
να βοηθήσει και στο 4. Έχει τεράστια πληρότητα, σπουδαία τεχνική. Ξέρει να
μεταφέρει την μπάλλα, βοηθάει στα ριμπάουντ, πασάρει, έχει καλό σουτ. Κάποτε
είχε ειπωθεί ότι μοιάζει με τον Φάνη Χριστοδούλου και δεν είναι υπερβολή.
Χρειάζεται να αποκτήσει «τσαγανό», όπως λέμε, να αποκτήσει πάθος και να
βελτιωθεί στην άμυνα και στα αθλητικά στοιχεία. Δηλαδή εκρηκτικότητα,
αλτικότητα κ.λπ.

ΓΙΑ ΤΟΝ ΦΩΤΣΗ (1981):

Αντώνης Φώτσης. Ο Παναθηναϊκός οφείλει να προσέξει τον νεαρό και ο ίδιος να δουλέψει ­ κυρίως στα αθλητικά του προσόντα

Επίσης παίκτης με εντυπωσιακή πληρότητα. Κάλλιστα αγωνίζεται και στις πέντε
θέσεις. Φοβερή τεχνική κατάρτιση και ένστικτο. Πρέπει όμως και αυτός να
δουλέψει στην άμυνα και στα αθλητικά στοιχεία. Είναι ιδιαίτερα «πλαστικός»
στις κινήσεις του και πρέπει να γίνει πιο «σκληρός».

Ο Θανάσης Παπαδημητρίου, όμως, γνώστης του αντικειμένου, έκανε λόγο για
παίκτες που… έρχονται από την παραγωγή και προς το παρόν δεν έχουν εκτεθεί
στα φώτα της δημοσιότητας στην Α1. «Ο Γιάννης Κρητικός (25.8.78) είναι ένα
παιδί με πλούσιο ταλέντο, που χρειάζεται βέβαια δουλειά αλλά και αγωνιστικά
κίνητρα. Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος (3.5.80) του Ηρακλή, που είναι ομογενής από
την Τασκένδη αποτελεί μια από τις ελπίδες μας κοντά στο καλάθι, ενώ υπάρχει
και ένα παιδί που διαπρέπει στην Γερμανία και δεν γίνονται γνωστά τα
“κατορθώματά” του. Είναι ο Γιώργος Παυλίδης (1978) που παίζει στην Γκίσεν και
έχει τεράστιες δυνατότητες. Είναι 2μ05, αλλά έχει εκπληκτικό άλμα. Ο
προβληματισμός μας είναι ότι αγωνίζεται ως 4αρι και έχουμε την εκτίμηση ότι
μπορεί να βγει στο 3. Θέλει όμως δουλειά στις περιφερειακές κινήσεις του σε
επίθεση και άμυνα». Αυτά λοιπόν τα «αστεράκια» προβλέπεται να είναι τα αστέρια
της Εθνικής ομάδας στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004 της Αθήνας. Ίσως και
νωρίτερα. Πάντως, το βέβαιο είναι ότι αξίζει να σημειώσετε τα ονόματά τους και
να παρακολουθείτε την εξέλιξή τους.