ΠΡΟΣΩΠΑ «Κεντώντας» τους πολιτικούς

Αν Σενκλέρ: «Δύο-τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτούς»

Από τις πιο επιτυχημένες δημοσιογράφους της γαλλικής τηλεόρασης, η Αν
Σενκλέρ πήρε την πένα: το αποτέλεσμα είναι ένα βιβλίο που διασκεδάζει και πληροφορεί.

ΓΙΑ χρόνια οικοδέσποινα της εξαιρετικά επιτυχημένης ενημερωτικής εκπομπής «7
συν 7» της γαλλικής τηλεόρασης, η Αν Σενκλέρ αποφάσισε να την αφήσει όταν ο
σύζυγός της, ο Ντομινίκ Στρος-Καν, ανέλαβε το υπουργείο Οικονομικών. Είναι
ζήτημα δεοντολογίας, είχε πει τότε η ίδια· θα την άφηνε έτσι κι αλλιώς,
αντέτειναν οι «κακές γλώσσες». Σε κάθε περίπτωση, δεν έμεινε αδρανής: το
βιβλίο της με τίτλο «Αν Σενκλέρ: Δύο-τρία πράγματα που ξέρω γι’ αυτούς»
κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις εκδόσεις Grasset ­ «ένα κέντημα», σχολιάζει η
Φρανσουάζ Ζιρού στη «Φιγκαρό». Θέμα του, οι άνθρωποι που ξέρει καλά, οι γάλλοι
πολιτικοί. Για τις ανάγκες της εκπομπής τούς συναντούσε στο τηλεοπτικό
στούντιο, για τις ανάγκες του βιβλίου γευμάτισε μαζί τους: ήταν άρα πολύ πιο
χαλαροί και το αποτέλεσμα είναι ιδιαίτερα επιτυχημένο.

Σε χωριστά γεύματα η Σενκλέρ συναντήθηκε με τον Σιράκ (ήταν θλιμμένος,
νικημένος, σχεδόν παραιτημένος), τον Ζιπέ (μετανιωμένος για διάφορα), τον
Μπαλαντίρ (πολύ μόνος), τον Ζοσπέν (χαλαρός, ευτυχισμένος μέσα στο τσαλακωμένο
κοστούμι του). Αντιπαρέβαλε όσα της είπαν με τις δικές της αναμνήσεις, με τις
παρατηρήσεις καλά τοποθετημένων παρατηρητών και έκανε τη σύνθεση. Το
αποτέλεσμα είναι διασκεδαστικό ­ και διδακτικό: όταν ρωτάει τον Μπαλαντίρ για
τον απολογισμό της πρωθυπουργικής θητείας του, εκείνος τηλεφωνεί από το κινητό
στον διευθυντή του γραφείου του, τον Νικολά Μπαζίρ, και του λέει: «Νικολά,
βρείτε μου μιαν αποτυχία…».

Ο Ζισκάρ την δέχεται στο σπίτι του. «Όποια ώρα και να είχα ραντεβού με τον
Ζισκάρ, πάντα τον περίμενα δέκα λεπτά. Η συζήτηση είναι πάντα ευχάριστη μαζί
του γιατί είναι έξυπνος, αναμφίβολα περισσότερο από τους άλλους,
επιφυλακτικός, αναμφίβολα λιγότερο από τους άλλους και κακός, σχεδόν όσο και
οι άλλοι». Ο Ζιπέ είχε προτείνει πολλές φορές την παραίτησή του, αλλά ο Σιράκ
αρνιόταν πάντα να την δεχτεί: «Πρώτον: είστε ο καλύτερος. Δεύτερον: δεν έχω
εναλλακτική επιλογή»· κι ο Σεγκέν; Διαταραγμένος· ο Μπαϊρού; Δεν έχει κύρος· ο
Μπαλαντίρ; Αδύνατον· ο Ζισκάρ; Γελοίο. Ο Ζιπέ παραδέχεται ότι είχε σχηματίσει
μια κακή κυβέρνηση. Αλλά ο Σιράκ του έλεγε: «Τι είναι ένας υπουργός
περισσότερος; Τους αρέσει τόσο πολύ…». Το ερώτημα του τελευταίου
πρωθυπουργού της δεξιάς: «Γιατί η παράταξή μας ήταν τόσο φτωχή σε ανθρώπους
ικανούς να κυβερνήσουν;». Την απάντηση δίνει στη συγγραφέα ο Φρανσουά Πινό,
ένας δυναμικός σιρακικός: «Είτε οι γέροι δεν ξέρανε να οργανώσουν την αλλαγή
της σκυτάλης είτε οι ιδέες της δεξιάς δεν προσελκύουν πια κανένα».