3η ΚΑΡΤΑ Κάτι πάει ν’ αλλάξει

Η ΔΙΑΙΤΗΣΙΑ ποδοσφαίρου στις εσωτερικές διοργανώσεις δεν είναι ούτε και εφέτος
αλάνθαστη. Σίγουρα όμως είναι καλύτερη. Στις 9 πρώτες αγωνιστικές του
κορυφαίου πρωταθλήματος γενικά έχουμε ικανοποιητικό επίπεδο διαιτησιών.

Ο πρόεδρος της Επιτροπής Διαιτησίας Στέλιος Λανδράκης δικαιούται να λέει χωρίς
φόβο ότι έχει μπει κάποια τάξη στα διαιτητικά πράγματα. Δεν βρισκόμαστε σε
άριστο σημείο, αλλά αυτό δεν μπορεί να γίνει στο γεμάτο ιδιαιτερότητες
ελληνικό ποδόσφαιρο. Είναι πικρή αλήθεια, που οφείλουμε να δεχθούμε, αν δεν
θέλουμε να κινηθούμε στο κανάλι της υποκρισίας.

Μαγικές συνταγές δεν υπάρχουν πουθενά και φυσικά ούτε στη διαιτησία. Κι όσο οι
κρατούντες θα αρνούνται την αντικειμενική αξιολόγηση των διαιτητών με το
σύστημα βαθμολόγησης του κορυφαίου καθηγητή Πέτρου Τζουβάρα, ο κλάδος των
«δικαστών του δευτερολέπτου» θα ταλαιπωρείται και θα ταλαιπωρεί.

Στις άλλες εθνικές κατηγορίες δεν υπάρχει πλήρης εικόνα, αλλά δεν έχουν
ακουστεί πολλές σκανδαλώδεις διαιτησίες. Όλα δείχνουν ότι αυτός ο κλάδος
παρουσιάζει σημεία βελτίωσης. Είναι επικίνδυνο πάντως να οδηγηθεί κάποιος σε
οριστικά συμπεράσματα, αφού από τη μια Κυριακή στην άλλη δυνατόν ν’ αλλάξει η εικόνα.

Στο Πρωτάθλημα Δ’ Εθνικής πάντως επιβάλλεται να ληφθούν μέτρα, αφού έχουν
προωθηθεί διαιτητές (χαρακτηριστικό παράδειγμα του Συνδέσμου της Αθήνας) από
τη Β’ τοπική κατηγορία. Άπειροι, ρίχνονται σε συνθήκες που οι ώμοι τους δεν
αντέχουν. Χάνουν τον έλεγχο και υποπίπτουν σε αδικαιολόγητα λάθη, που
ζημιώνουν τους ίδιους και τις ομάδες, οι οποίες στο κάτω-κάτω δεν είναι πειραματόζωα.

Η πρόθεση του κ. Λανδράκη να πάει με τον νέο πρόεδρο της ΕΠΟ στη FIFA και UEFA
για τη στήριξη των Ελλήνων διαιτητών, αλλά και των Εθνικών ομάδων και των
ομάδων συλλόγων, είναι αξιοσημείωτη. Επιτέλους κάτι πρέπει να αλλάξει.