ΒΛΑΝΤΙΜΙΡ ΙΛΙΤΣ ΛΕΝΙΝ Ο Μεγάλος απών…

Στα 80 χρόνια που κύλησαν από τον Κόκκινο Οκτώβρη ειπώθηκαν γι’ αυτόν και
γράφτηκαν πολλά, αλλά ως φαίνεται όχι αρκετά. Η συζήτηση για το νόημα και τη
σημασία του 1917 συνεχίζεται, και πλάι στους αρνητές υπάρχουν πάντα οι
νοσταλγοί ­ αυτοί που σήμερα κατά χιλιάδες μετέχουν σε συγκεντρώσεις σε
διάφορες πόλεις της Ευρώπης, και προπάντων στην πρώην ΕΣΣΔ.

Ο Μπορίς Γιέλτσιν αισθάνθηκε χθες, ακόμη και αυτός, την ανάγκη να εκφράσει
θετικά αισθήματα. Σε μια στιγμή συναισθηματικά φορτισμένη, πήγε στη Δούμα για
να παρασημοφορήσει ο ίδιος τον πρόεδρό της, Γενάντι Σελεζνιόφ, φανατικό
κομμουνιστή και πολιτικό του αντίπαλο. Ανάλογες προς αυτή τη χειρονομία
«συμφιλίωσης» είναι από μια άποψη και ορισμένες παρατηρήσεις

ενός άλλου «ιστορικού» ηγέτη ­ που τον είπαν «νεκροθάφτη» του κομμουνιστικού
κράτους. Ο Μιχαήλ Γκορμπατσώφ πράγματι, στο νέο του βιβλίο «Σκέψεις για την
Οκτωβριανή Επανάσταση», που κυκλοφορεί αυτόν τον καιρό, χαρακτηρίζει το 1917
«αναπόφευκτο». Ήταν, λέει, εκδήλωση του αιτήματος για δημοκρατία. «Ο ίδιος ο
Λένιν είχε γράψει ότι το προλεταριάτο δεν μπορεί να κατακτήσει την εξουσία
παρά μόνο διά της δημοκρατίας».

Η επανάσταση ­ παραδέχεται ο Γκορμπατσώφ ­ επιτέλεσε θαύματα, τουλάχιστον στα
πρώτα 15 χρόνια της. «Ποτέ άλλοτε δεν άνθησε τόσο η Ρωσία. Η οικονομία της
ξεπέρασε εκείνη των δυτικών χωρών. Η τέχνη, οι ιδέες, η εκπαίδευση έκαναν
άλματα». Άλλο αν μετά πολλά άλλαξαν…

Ο ΜΕΓΑΛΟΣ απών από τον εορτασμό των 80 χρόνων της Μεγάλης Οκτωβριανής
Σοσιαλιστικής Επανάστασης θα είναι και πάλι ο πρώτος ηγέτης της Σοβιετικής
Ένωσης, Βλαντίμιρ Ίλιτς Λένιν.

Θα αναπαύεται στο Μαυσωλείο της Κόκκινης Πλατείας, μιας πλατείας, όμως, που
δεν γνωρίζει τις δόξες, τις παρελάσεις και τις τιμές όπως όταν υπήρχε η
Σοβιετική Ένωση.

Και τη δικαιολογία έχει δώσει περίτρανα ο σημερινός πρόεδρος της Ρωσίας, από
τους πρωτεργάτες της διάλυσης της Σοβιετικής Ένωσης Μπορίς Γιέλτσιν: «Αυτή την
ημέρα το έθνος χωριζόταν στα δύο ­ σε κόκκινους και λευκούς, σ’ εμάς και σε
κείνους ­ έπρεπε να τελειώσει πια αυτό».

Έτσι στη βεράντα του Μαυσωλείου του Λένιν δεν θα βρίσκονται τα μέλη του
Πολίτμπυρό, για να παρακολουθήσουν την καθιερωμένη μεγαλειώδη παρέλαση του
Κόκκινου Στρατού, μια και ούτε Κόκκινος Στρατός υπάρχει πια.

Οι περισσότεροι Ρώσοι την ημέρα αυτή, που είναι μεν αργία, αλλά της «Συμφωνίας
και της Συμφλίωσης», τώρα πια έχουν να σκεφθούν τα προβλήματα της
καθημερινότητας και όχι να αναπολήσουν «περασμένα μεγαλεία».

Λίγοι είναι εκείνοι που παραμένουν προσκολλημένοι στις παραδόσεις του
κομμουνιστικού καθεστώτος, το οποίο δεν υπάρχει πια, από το 1991. Οι
περισσότεροι έχουν παρασυρθεί από τις υποσχέσεις του κάποτε κομμουνιστή
αξιωματούχου και σήμερα πολέμιου του σοβιετικού παρελθόντος Μπορίς Γιέλτσιν,
για τη «δυτικοποίησή τους». Ο οποίος επανέλαβε τον Μάρτιο και τον Ιούνιο φέτος
ότι ο Λένιν θα πρέπει να ενταφιαστεί, και ότι αυτό θα αποφασιστεί με
δημοψήφισμα, λες κι έτσι θα σβήσει τα χνάρια της ιστορικής μορφής που σημάδεψε
τον αιώνα μας.

Ο Αλεξέι Στσουτσόφ, εγγονός του αρχιτέκτονα του Μαυσωλείου του Λένιν, είναι
από εκείνους που πρωτοστατούν να παραμείνει ο πρώτος ηγέτης της Σοβιετικής
Ένωσης στο Μαυσωλείο. «Όσοι έβγαλαν τους Φαραώ της Αιγύπτου από τις
σαρκοφάγους τους, ήταν για να τους τοποθετήσουν σε περίοπτη θέση σε μουσεία,
όχι για να τους κάψουν και να τους καταστρέψουν».

Ο ειδικός ταριχευτής Ίλια Σμπάρσκι, που παρακολουθούσε την κατάσταση της σορού
του Λένιν από το 1934 έως το 1952, 84 χρόνων σήμερα, πρόσφατα εξέδωσε τα
απομνημονεύματά του. Ο Σμπάρσκι είχε σπάσει τον κώδικα σιωπής γύρω από την
ταρίχευση του Λένιν, αποκαλύπτοντας ότι το πτώμα εμβαπτίζεται σε ειδικές
χημικές ουσίες, όπου παραμένει επί δύο μήνες κάθε ενάμιση χρόνο. Μια τεχνική
που χρησιμοποίησε ο πατέρας τού Σμπάρσκι μετά τον θάνατο του Λένιν το 1924.

Παρά τη «στενή του σχέση» με τον ιδρυτή της Σοβιετικής Ένωσης, ο Σμπάρσκι δεν
είναι αγαπητός στους πιστούς κομμουνιστές. Και αυτό όχι επειδή αποκάλυψε τα
μυστικά της ταρίχευσης του Λένιν, όσο επειδή υποστηρίζει ότι πρέπει να ενταφιαστεί.

Αυτό προκάλεσε την οργή των κομμουνιστών που ελέγχουν την πλειοψηφία στη
Δούμα, οι οποίοι ψήφισαν νομοσχέδιο που απαγορεύει στην κυβέρνηση «να απλώσει
χέρι στην ιδιοφυΐα της Επανάστασης, που θα πρέπει να συνεχίσει να αναπαύεται
στο Μαυσωλείο».

Τη φροντίδα της ταρίχευσης έχουν σήμερα 12 Ρώσοι επιστήμονες που επισκέπτονται
το Μαυσωλείο δύο φορές την εβδομάδα. Αυτοί υποστηρίζουν ότι το ηλικίας 127
χρόνων σώμα του Λένιν «βρίσκεται σε καλή κατάσταση ­ χωρίς να έχει υποστεί αλλοιώσεις».

Τη χρηματοδότηση της συντήρησης του Λένιν όπως ακριβώς ήταν την ημέρα του
θανάτου του, το 1924, έχει αναλάβει το «Ίδρυμα Μαυσωλείο του Λένιν», που είχε
φέτος έσοδα 100 εκατομμύρια ρούβλια (17.000 δολάρια). «Είναι όλα συνεισφορές
που φθάνουν από κάθε γωνιά της Ρωσικής Ομοσπονδίας, αλλά και τις δημοκρατίες
της πάλαι ποτέ Σοβιετικής Ένωσης κι έτσι μπορούμε να αντιμετωπίσουμε τα έξοδα
για τη συντήρηση της σορού», λέει ο πρόεδρος του ιδρύματος Αλεξέι Αμπράμοφ.

Το Κρεμλίνο πληρώνει για τα έξοδα του αξιωματικού και των δυο φρουρών που
υπάρχουν μέσα στο Μαυσωλείο, μια και η τιμητική φρουρά στην πόρτα έχει πάψει
να υπάρχει εδώ και μερικά χρόνια.

Το Μουσείο Λένιν, στην είσοδο της Κόκκινης Πλατείας, όπου φυλάσσονται η Ρολς
Ρόις του πρώτου Σοβιετικού ηγέτη, οι επιστολές και τα έργα του, καθώς και οι
εκθέσεις από τα πρώτα επιτεύγματα της Σοβιετικής Ένωσης, είναι πλέον αποθήκη.
Για να τιμήσει τα 80 χρόνια της Επανάστασης, το Μουσείο Λένιν κατόρθωσε να
οργανώσει μια μικρή προσωρινή έκθεση στη μικρή πόλη «δορυφόρο» της Μόσχας,
Ποντόλσκ. Ο βάρους ενός κιλού και 34 γραμμαρίων εγκέφαλος του Λένιν, που
απετέλεσε αφορμή μελέτης σπουδαίων Σοβιετικών επιστημόνων και έχει αποτυπωθεί
σε 300.000 διαφάνειες μικροσκοπίου, σήμερα βρίσκεται εγκαταλειμμένος σε κάποιο
εργαστήριο του Πανεπιστημίου της Μόσχας. «Αυτό αποτελεί πια ιστορία», λέει ο
Νικολάι Μπογκολέποφ, διευθυντής του Κρανιοεγκεφαλικού Ινστιτούτου. Το
Ινστιτούτο μας ασχολείται τώρα με άλλα προβλήματα».