ΠΡΟΣΩΠΑ Ισορροπίες αξιοπιστίας

Ζαν -Κλοντ Γκεσό. Στους ώμους του βρίσκεται η αξιοπιστία της κυβέρνησης Ζοσπέν

Ως υπουργός Μεταφορών, πιέζεται να τερματίσει την απεργία των οδηγών
φορτηγών· ως κομμουνιστής, πασχίζει να βρει μια ισορροπία με τους συνδικαλιστές.

Ο ΖΑΝ – Κλοντ Γκεσό, ένας από τους τρεις κομμουνιστές υπουργούς της
κεντροαριστερής γαλλικής κυβέρνησης, έχει να κλείσει μάτι τουλάχιστον 48 ώρες.
Από τη μια προσπαθεί να μην προσβάλει τους συνδικαλιστές, από την άλλη
επιδιώκει να αποφύγει μια παρατεταμένη απεργία που θα έβλαπτε την οικονομία
και τις ελπίδες της Γαλλίας να συμμετάσχει στην ευρωπαϊκή νομισματική ένωση.
Το χειρότερο, όμως, είναι ότι έχει να αντιμετωπίσει την κομμουνιστική
συνδικαλιστική ομοσπονδία CGT, που είναι σάρκα από τη σάρκα του.

Ο 52χρονος Γκεσό είναι παλιός συνδικαλιστής, ένας πρώην «απαράτσικ» και
εκπρόσωπος της «σκληρής» γραμμής στο Γαλλικό Κ.Κ. ­ κάποτε εθεωρείτο ως ο
επικρατέστερος δελφίνος του Ζορζ Μαρσέ. Γόνος μιας οικογένειας χωρικών της
Νότιας Γαλλίας, έγινε σιδηροδρομικός στα 18 του και, ένα χρόνο αργότερα,
εντάχθηκε στο Κομμουνιστικό Κόμμα. Το 1964 έγινε συνδικαλιστικός εκπρόσωπος
των σιδηροδρομικών και ανέβηκε ένα-ένα τα σκαλιά της CGT. Εδώ και 20 χρόνια
είναι μέλος της Κεντρικής Επιτροπής του ΚΚΓ και επί έξι χρόνια (1985-91) ήταν
επικεφαλής του οργανωτικού του κόμματος ­ μια θέση – κλειδί που κατείχαν δύο
πρώην ηγέτες του ΚΚΓ, ο Μορίς Τορέζ και ο Μαρσέ.

Στους ώμους αυτού του «πουλαίν» του Κομμουνιστικού Κόμματος βρίσκεται σήμερα η
αξιοπιστία της κυβέρνησης Ζοσπέν στη Γαλλία και την Ευρώπη. Οι συνεργάτες του
λένε πως «έχει κάνει την ψυχολογική επανάστασή του» και ο στόχος του είναι
τώρα να σώσει τον πρωθυπουργό, να μη δώσει στον γκωλικό πρόεδρο Ζακ Σιράκ την
ευκαιρία να «αφυπνισθεί». Ο Σιράκ σιωπά μέχρι στιγμής, αλλά λένε πως είναι
έτοιμος να… ξιφουλκήσει με μηνύματα προς το έθνος αν θεωρήσει πως η Γαλλία
του εμπορίου και της βιομηχανίας συντρίβεται κάτω από τις νταλίκες. Ο Ζοσπέν,
λέει ο Γκεσό, δεν πρέπει να εμφανισθεί σαν άλλος Ζιπέ, στην ήδη εξασθενημένη
δεξιά κυβέρνηση του οποίου είχε δώσει ουσιαστικά τη χαριστική βολή η
προηγούμενη απεργία των φορτηγατζήδων, τον Νοέμβριο του 1996.

Έπειτα από δώδεκα ημέρες αγώνα και αποκλεισμού των αυτοκινητοδρόμων, οι οδηγοί
είχαν τότε σταματήσει την κινητοποίησή τους έπειτα από την ικανοποίηση
ορισμένων αιτημάτων τους στο πλαίσιο του κοινωνικού διαλόγου. Αλλά η εργοδοσία
δεν σεβάστηκε τις συμφωνίες που επιτεύχθηκαν και η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να
της επιβάλει τα αποτελέσματα του κοινωνικού διαλόγου. Η ήδη ελάχιστη
εμπιστοσύνη στην ικανότητα μεσολάβησης της κυβέρνησης Ζιπέ εξαφανίσθηκε
πλήρως. Και ο Λιονέλ Ζοσπέν πρέπει πάση θυσία να αποφύγει το ενδεχόμενο να
συντριβεί η αξιοπιστία του κάτω από τις νταλίκες.