[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Πόσες και πόσες φορές δεν έγινε φασαρία στη Βουλή των Ελλήνων για τις…
άσχετες τροπολογίες που κατατίθενται σε… άσχετα νομοσχέδια, τις… μικρές ώρες.

Και πόσες φορές τόσο το ΠΑΣΟΚ όσο και η Ν.Δ. δεν διακήρυξαν ότι το «φαινόμενο»
θα παταχθεί…

Κι όμως, το φαινόμενο συνεχίσθηκε. Προ ημερών, στη Βουλή, τρεις πολύ σοβαρές
υπουργικές τροπολογίες ­ οι οποίες αφορούσαν στην ιδιωτικοποίηση των ΔΕΚΟ,
στην ελεύθερη αξιοποίηση από τις διοικήσεις των ασφαλιστικών ταμείων των
αποθεματικών τους, αλλά και στα καταστήματα αφορολόγητων ειδών ­ δόθηκαν στους
βουλευτές και στους δημοσιογράφους μία ώρα πριν από τα μεσάνυχτα.

Όσο για το νομοσχέδιο του υπουργείου Γεωργίας για τη ρύθμιση χρεών των
αγροτικών συνεταιρισμών, κανείς δεν καταλάβαινε ποιες ήταν οι τροπολογίες και
ποιες οι διατάξεις του, κυρίως κατά τη διάρκεια της συζήτησης, όταν βουλευτές
από πολλές πτέρυγες «αγωνίζονταν» να εισαγάγουν και τον «δικό» τους συνεταιρισμό.

Η «ιστορία», πάντως, των «απίθανων» τροπολογιών δεν μπορεί να συνεχισθεί. Δεν
μπορεί να «περνάει» ένα νομοσχέδιο από τη διακομματική κοινοβουλευτική
επιτροπή, όπου υποτίθεται ότι γίνεται η νομοθετική επεξεργασία, και όταν
φτάνει στην Ολομέλεια να κατατίθενται την τελευταία στιγμή τροπολογίες.

Άλλωστε κανείς δεν μπορεί ουσιαστικά να νομοθετεί ­ κάτω από αυτές τις
συνθήκες ­ ή να ασκεί, όπως του δίνει το Σύνταγμα το δικαίωμα, τον όποιο έλεγχο.

Δυστυχώς το έλλειμμα δημοκρατίας δεν φαίνεται μόνο με τον τρόπο που ορισμένα
ΜΜΕ παρουσιάζουν ή «θάβουν» ειδήσεις.

Εθύνες ­ και μάλιστα τις σοβαρότερες ­ έχουν οι ίδιοι οι βουλευτές, με πρώτους
αυτούς του εκάστοτε κυβερνώντος κόμματος. Αυτοί υποτίθεται ότι έχουν την
εξουσία, αυτοί θα έπρεπε να αγωνίζονται πρώτοι απ’ όλους για την αναβάθμιση
του Κοινοβουλίου…

Ας μη γελιούνται ορισμένοι νομίζοντας ότι κοροϊδεύουν τους άλλους όταν
προωθούν «εν τω μέσω της νυκτός» σημαντικότατες νομοθετικές ρυθμίσεις.

Η πολιτική ­ και ορισμένες φορές η ίδια η εξουσία ­ είναι τροχός που γυρίζει.
Και, σίγουρα, ο εκσυγχρονισμός της κοινωνίας και της πολιτικής ζωής δεν μπορεί
να έχει ποτέ σχέση με την αναπαραγωγή «προσφιλών» παλαιοκομματικών μεθόδων.