ΓΙΑ ΘΥΜΗΣΟΥ

ΔΕΝ ΘΑ κρίνουμε τα μεγέθη των φετινών αντιπάλων του Ολυμπιακού στο Κύπελλο
Πρωταθλητριών Ευρώπης, αλλά οι δύο 5άρες από Ρόζενμποργκ και Ρεάλ Μαδρίτης
φανερώνουν ότι οι σημερινοί επαγγελματίες ποδοσφαιριστές αγνοούν τον θρύλο που
δημιούργησαν στο ελληνικό ποδόσφαιρο οι Ανδριανόπουλοι, προπολεμικά, και οι
ήρωες ερασιτέχνες της 20ετίας 1945-1965. Τότε που κατέβαιναν στα γήπεδα και οι
αντίπαλοι προσπαθούσαν να κρατηθούν σ’ ένα αξιοπρεπές σκορ, γιατί η ομάδα –
θρύλος του 1953-1959, με τα έξι συνεχή Πρωταθλήματα και τα Κύπελλα Ελλάδας,
σπάνια γνώριζε την ήττα. Έντεκα παίκτες – μία ψυχή, ενωμένοι σαν αλυσίδα, πριν
βγουν στους αγωνιστικούς χώρους τραγουδούσαν τον ύμνο του Ολυμπιακού:
«Φευγάτε, φευγάτε από μπρος μπαίνει στο γήπεδο ο Ολυμπιακός» και σκορπούσαν
ρίγη συγκίνησης στους χιλιάδες φιλάθλους.

Το «ΦΩΣ ΤΩΝ ΣΠΟΡ» την επόμενη της παγκόσμιας νίκης του Ολυμπιακού (Τετάρτη 5 Ιουλίου 1961)

Η ιστορία του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ΘΡΥΛΟΥ είναι πλούσια και πρέπει να διδάσκει. Οι
ερυθρόλευκοι ποδοσφαιριστές, σήμερα, ίσως δεν την γνωρίζουν και ασφαλώς θα
πρέπει να μάθουν ορισμένα βασικά πράγματα για το πόσο βαριά είναι η φανέλα που
φορούν και εισπράττουν εκατομμύρια. Δεν έχουν όμως ψυχή. Αυτό λείπει βασικά.
Τον διασυρμό μιας ομάδας σαν τον Ολυμπιακό δεν τον σκεπάζουν δικαιολογίες όπως
«η Ρεάλ είναι βασίλισσα της Ευρώπης» ή «οι Νορβηγοί ήταν φοβεροί». Και το 1961
η Σάντος, η καλύτερη ομάδα του κόσμου, ο σύλλογος του Πελέ, στη μεγάλη τουρνέ
της στην Ευρώπη κέρδισε ή συνέτριψε όλα τα μεγαθήρια. Τη μοναδική της ήττα,
όμως, γνώρισε στην Αθήνα από τον Ολυμπιακό Θρύλο. Οι εικόνες και οι
φωτογραφίες από την ιστορία της ομάδας είναι η καλύτερη διδαχή για να ανεβάσει
το επίπεδο της συνείδησης των σημερινών παικτών του Ολυμπιακού.

1957 (Νταμπλ). Όρθιοι: Ξανθόπουλος, Ιωάννου, Κοτρίδης, Θεοδωρίδης, Μπέμπης,
Ρωσίδης. Καθιστοί: Μουστακλής, Πολυχρονίου, Υφαντής, Μεσολογγίτης, Δαρίβας

1955(Πρωταθλητής). Όρθιοι: Κουρουκλάτος, Σούλης, Μουράτης, Κοτρίδης,
Ξανθόπουλος, Ιωάννου. Καθιστοί: Ρωσίδης, Δαρίβας, Μουστακλής, Μπέμπης, Κοκκινάκης