Πρώτα η ειρήνη…

Έληξαν με επιτυχία οι εργασίες του Εκτελεστικού Συμβουλίου της Ουνέσκο, την
περασμένη Παρασκευή, και τα θέματα που εγκρίθηκαν στέλνονται στη Γενική
Διάσκεψη που αρχίζει σήμερα. Ολόχαρος ο γενικός διευθυντής, ο Ισπανός ποιητής
και βιολόγος Φεντερίκο Μαγιόρ, απαγγέλλοντας Λόρκα, κέρδισε την ομοφωνία του
Εκτελεστικού για την εισαγωγή στη Γενική Διάσκεψη του προγράμματος
«καλλιέργεια της ειρήνης», μετά την άρση μιας προηγούμενης επιφύλαξης της
Νιγηρίας και της Σενεγάλης.

«ΠΑΝΤΟΥ γύρω μας μαίνεται ο πόλεμος», είπαν οι εκπρόσωποι των χωρών αυτών.
«Είναι δυνατόν να είμαστε αντίθετοι στο πρόγραμμα της καλλιέργειας της
ειρήνης»; Ακόμα και οι εκπρόσωποι των δυτικών χωρών που φοβούνταν έναν
πληθωρισμό περιττών νομικών όρων όπως το «δικαίωμα στην ειρήνη», σιώπησαν και
θα αφήσουν τη Γενική Διάσκεψη να αποφασίσει. Κατά 99% η Γενική Διάσκεψη
εγκρίνει τις αποφάσεις του Εκτελεστικού Συμβουλίου.

Οι επιτροπές που συνεδρίαζαν μέσα στα πλαίσια του Εκτελεστικού κυκλοφόρησαν τα
πορίσματά τους που πρόκειται να υιοθετηθούν από τη Γενική Διάσκεψη. Οι πιο
σημαντικές από τις επιτροπές αυτές είναι: η CR (προφέρεται «κρε»), η επιτροπή
συμβάσεων και συστάσεων για την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και όπου
η χώρα μας στο παρελθόν σύρθηκε δύο φορές, μία για τη μουσουλμανική μειονότητα
της Θράκης και μία για τους καθολικούς εκπαιδευτικούς που δεν διορίζονται
έγκαιρα στα Κυκλαδονήσια.

Η επιτροπή των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων (ONG) που προσπαθεί να ισορροπήσει
την κρατική παρέμβαση εν ονόματι της κοινωνίας των πολιτών, πάντα μέσα στις
αρμοδιότητες της ίδιας της Ουνέσκο.

Η Οικονομοτεχνική Επιτροπή που φροντίζει για την πιστή εφαρμογή του
προϋπολογισμού, βάσει της γεωγραφικής κατανομής του, ώστε να μην αδικείται
κανένα κράτος-μέλος.

Η Επιτροπή Προγράμματος (η ΡΧ), που επεξεργάζεται και εισηγείται στη Γενική
Διάσκεψη το συνολικό πρόγραμμα του Διεθνούς Οργανισμού για την επόμενη διετία.

Στα πλαίσια αυτού του προγράμματος υιοθετήθηκε και η πολύ σημαντική εργασία
της συμπατριώτισσάς μας κυρίας Κατερίνας Στενού (ανωτάτης διεθνούς υπαλλήλου
της Ουνέσκο) για τους δήμους της Ειρήνης. (Είναι η υλοποίηση μέρους του
προγράμματος για την καλλιέργεια της ειρήνης στο επίπεδο της τοπικής
αυτοδιοίκησης). Ανάμεσα στους ενενήντα δήμους που επιλέχτηκαν, βάσει των
«φακέλων υποψηφιότητας» που παρουσίασαν (οι περισσότεροι ανήκουν στις χώρες
της Λατινικής Αμερικής και της Αφρικής) είναι και ο Δήμος Καβάλας, ο μόνος
δήμος της Νοτιοανατολικής Ευρώπης. Φαίνεται ότι εκτιμήθηκε από τους ειδικούς η
δουλειά του δημάρχου Λευτέρη Αθανασιάδη και των συνεργατών του για την
απορρόφηση και την ένταξη μέσα στους κόλπους της τοπικής κοινωνίας μεταναστών
και παλιννοστούντων.

Μια άλλη Ελληνίδα, κι αυτή διεθνής υπάλληλος της Ουνέσκο, η κυρία Μάνια
Γιανναράκη (έχουμε όλους κι όλους εφτά μέσα στους εφτακόσιους) εκλέχτηκε μέλος
της επιτροπής για τη σύσταση ενός Διεθνούς Ινστιτούτου Στατιστικής Υπηρεσίας,
που δημιουργείται για πρώτη φορά χάρις στη γενναία επιχορήγηση της Διεθνούς
Τραπέζης (World Bank) προς την Ουνέσκο.

Η «Έκθεση Ντελόρ για την παιδεία της τρίτης χιλιετίας», που βασίζεται πάνω σε
τέσσερις κεντρικούς άξονες (μάθηση ύπαρξης, πράξης, γνώσης, και συμβίωσης),
ένα από τα πιο άρτια προγράμματα της Ουνέσκο, και που υπάρχει μέχρι στιγμής
μεταφρασμένο μόνο σε τέσσερις γλώσσες, σύντομα, πριν από το τέλος του χρόνου,
κυκλοφορεί και στα ελληνικά, χάρις στη φροντίδα του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου,
ύστερα από ενέργειες του μέλους της εθνικής μας αντιπροσωπείας, καθηγητή κ.
Γιώργου Μαυροειδή.

Το νερό (ναι, το νερό που πίνουμε και πλυνόμαστε) ανακηρύσσεται ­ λόγω της
σπάνιτος (έτσι λέγεται;) που θα προκύψει σε λίγα χρόνια ­ επίσημα ως «αγαθό».
Ως τώρα δεν ήταν τίποτα. Ήταν αέρας. Το 1998, υπό την αιγίδα της Ουνέσκο,
συνέρχεται το Πρώτο Διεθνές Φόρουμ για το Νερό. (Νερουλάδες όλου του κόσμου, ενωθείτε!).

Τέλος το βάρος των εισηγήσεων στο Εκτελεστικό Συμβούλιο έπεσε, όπως γράψαμε
και στο προηγούμενο άρθρο μας, πάνω στον ολοένα και διευρυνόμενο ρόλο της
Ουνέσκο για την χάραξη μιας νέας Ηθικής. Η κατάρρευση των τεσσάρων τίγρεων της
Νοτιοανατολικής Ασίας, που υπάκουαν μέχρι τώρα μόνο στις ρήτρες του Διεθνούς
Νομισματικού Ταμείου, χωρίς να παίρνεται υπόψιν η συνοχή του κοινωνικού τους
ιστού, κάνει όλο και πιο επιτακτικό το πρόβλημα για την ανάγκη μιας φόδρας στο
κακοραμμένο κουστούμι της Παγκόσμιας Οικονομίας.

Στο επόμενο άρθρο μας θα ασχοληθούμε με «την παγκοσμιοποίηση του πολιτισμού
που δεν πρέπει να έχει σαν αποτέλεσμα την ομογενοποίησή του», το ουνεσκικό
σύνθημα «from weaving to web» (από το υφαντό στο δίκτυο), με τα έργα της
επιτροπής για την Επιστροφή των Πολιτιστικών Αγαθών, και άλλα.