Στη σύνταξη με λιγότερα (και με σιγουριά) ή στη δουλειά, αλλά με την αμφιβολία;

Μαρία Κάσιου: Απ’ τη μια θα βρεθώ με μειωμένες αποδοχές, απ’ την άλλη θα αισθανθώ παροπλισμένη στα 45 μου…

ΖΕΙ ΜΙΑ… σύγχυση ­ όπως χιλιάδες άλλοι που βρίσκονται σε παρόμοια θέση. Θα
μπορούσε να είχε συνταξιοδοτηθεί εδώ και τρία χρόνια, είχε όλες τις
προϋποθέσεις. Συντάξιμα χρόνια, όριο ηλικίας, ανήλικα παιδία… Αλλά δεν το
έκανε. Γιατι θα «στένευαν» τα οικονομικά της και είχε κι αυτό το παράδοξο
αίσθημα τής… εφεδρείας που την καταδίωκε!

Μετρά 22 συναπτά έτη ως εργαζόμενη στο Ταμείο Ασφάλισης Βενζινοπωλών η κ.
Μαρία Κάσιου. Είναι 45 χρόνων αυτή τη στιγμή και έχει δύο κόρες. Μία ενήλικη
πια, την 20χρονη Ιωάννα και μία ­ ακόμη ­ ανήλικη, την 17χρονη Ευαγγελία.
Είναι δύσκολη η απόφαση, όλα τα σκέφτεται, όλα τα υπολογίζει. Αν βρισκόταν
αυτή τη στιγμή στη σύνταξη, οι μεικτές αποδοχές της θα ήταν 140.000 δραχμές
από το ΙΚΑ και 50.000 δραχμές από το επικουρικό. Το μηνιαίο εισόδημά της θα
ήταν μειωμένο κατά 120.000 δραχμές, αφού οι καθαρές της αποδοχές είναι 280.000
δραχμές. Ποσό καθοριστικό ­ για να… παραμένει!

Το πόρισμα της επιτροπής Σπράου έφερε τη «θύελλα». Τώρα όλα είναι ασαφή και
συγκεχυμένα. Αγνοεί τι θα ακολουθήσει, ποια μέτρα θα γίνουν αποδεκτά από την
κυβέρνηση κι αν θα υπάρξουν ασφαλιστικές δικλείδες για όσους έχουν θεμελιώσει
συνταξιοδοτικό δικαίωμα: «Είναι ένα μεγάλο δίλημμα! Όποια απόφαση κι αν πάρω,
θα καθορίσει τη μετέπειτα ζωή μου. Αν βγω τώρα στη σύνταξη, θα μειωθούν
αισθητά οι αποδοχές μου από την μια πλευρά και από την άλλη θα “παροπλιστώ” ως
άτομο. Η δουλειά είναι προσωπική ανάγκη για μένα. Αν δεν βγω, θα έχω το
πρόβλημα χιλιάδων άλλων, που δεν ξέρουν τι τους περιμένει από την 1/1/98! Αν
μου δοθεί η εγγύηση ότι από την 1η Ιανουαρίου θα έχω τη δυνατότητα να φύγω
όποτε το θελήσω, χωρίς να χάσω τα τωρινά μου δικαιώματα, θα παραμείνω. Αν δεν
υπάρξει αυτή η διευκρίνηση, μοιραία θα προχωρήσω στη συνταξιοδότηση!»

Κυρίαρχο το θέμα σε όλες τις συζητήσεις. Στη δουλειά, στο σπίτι, στις παρέες.
Στα 45 σου χρόνια είναι δύσκολο να αποδεχθείς ότι για να μην χάσεις κεκτημένα,
πρέπει να συνταξιοδοτηθείς παρά τη… θέλησή σου. Αλλά ο οικονομικός
παράγοντας είναι δυστυχώς καθοριστικός…