ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η άλωση των σχολείων

Σώστε τα δελφίνια. Τις φάλαινες. Τα δάση. Τον πλανήτη. Τα παιδιά. Τη γη. Σώστε το χρήμα! (από τη «Λα Χορνάδα» του Μεξικού)

«Προκειμένου να κλείσω ένα σχολείο, προτιμώ να κολλήσω μια αφίσα της
Κόκα-Κόλα», λέει εκπρόσωπος του γερμανικού υπουργείου Παιδείας. Μήπως έτσι θα
λύσουμε την κρίση του εκπαιδευτικού μας συστήματος;

ΣΕ αντίθεση με τον πεισματάρη κουρέα της Σίφνου, οι εκπαιδευτικοί της
Γερμανίας αποφάσισαν επιτέλους να εκσυγχρονισθούν. Μετά την Έσση και τη
Βαυαρία, ήλθε η σειρά της περιφερειακής κυβέρνησης του Βερολίνου να επιτρέψει
την είσοδο των διαφημίσεων στα σχολεία. Οι καιροί είναι δύσκολοι,
δικαιολογούνται οι υπεύθυνοι. Η πόλη είναι ήδη χρεωμένη, η Βόννη δεν μπορεί να
βοηθήσει, πολλά σχολεία κινδυνεύουν να κλείσουν. Άλλη λύση δεν υπήρχε, το
τελευταίο ταμπού έπρεπε να πέσει. Στο εξής, σημειώνει το Γαλλικό Πρακτορείο σε
χθεσινό του τηλεγράφημα, τα σχολεία θα μπορούν να πωλούν διαφημιστικό χώρο
στους διαδρόμους των κτιρίων και στις οροφές των αιθουσών διδασκαλίας.

Μέχρι τώρα επιτρεπόταν μόνο το «σπόνσορινγκ» συγκεκριμένων εκδηλώσεων
αθλητικού, καλλιτεχνικού ή εκπαιδευτικού χαρακτήρα. Μια τράπεζα του Βερολίνου
δώρισε έτσι ένα μίνι-μπας σ’ ένα σχολείο, ενώ μια εταιρεία κηπουρικής πρότεινε
την αναδιάρθρωση ενός χώρου ψυχαγωγίας υπό τον όρο να αναφέρεται κάπου το
όνομά της. Αυτά όμως ήταν τα προεόρτια. Οι διαφημιστές θα μπορούν στο εξής να
διαπραγματεύονται ελεύθερα με τους διευθυντές των σχολείων το είδος της
συνεργασίας τους. Οι μόνες διαφημίσεις που απαγορεύονται αφορούν τα τσιγάρα,
το αλκοόλ και τις πολιτικές ή θρησκευτικές οργανώσεις. Κατά τα άλλα, όλα
εξαρτώνται από την καλή θέληση των εκπαιδευτικών, ενώ δικαίωμα λόγου θα έχουν
ακόμη οι γονείς και οι μαθητές.

Όχι πως ο κεντρικός έλεγχος θα εκλείψει εντελώς. «Δεν μπορούμε να επιτρέψουμε
την ύπαρξη ενός σχολείου McDonalds ή ενός λυκείου Nike», διακηρύσσει
εκπρόσωπος του υπουργείου Παιδείας του Αμβούργου. Τα σχολικά βιβλία δεν θα
έχουν διαφημίσεις (!). Οι δάσκαλοι και οι καθηγητές θα εξακολουθούν να
ασχολούνται αποκλειστικά με την εκπαίδευση. Αν τύχει τώρα και στην τάξη τους
διαφημίζονται χάμπουργκερ ενώ οι ίδιοι προσπαθούν να πείσουν τους μαθητές τους
για τα καλά της υγιεινής διατροφής, ε, ας κάνουν και λίγο τα στραβά μάτια. Για
το καλό της παιδείας γίνονται όλα.

Το μέτρο θα μπορούσε θαυμάσια να εφαρμοστεί και στην Ελλάδα, επεκτεινόμενο
μάλιστα και στα νηπιαγωγεία που στη Γερμανία έχουν ακόμη κλειστές τις πόρτες
τους στους μηχανισμούς της αγοράς. Ιδανικές θα ήταν εδώ οι διαφημίσεις εκείνων
των καταστημάτων παιχνιδιών που συναγωνίζονται ποιο θα δώσει καλύτερα δώρα
στους πελάτες τους ­ και μάλιστα «σχεδόν χάρισμα». Οι επόμενες τάξεις μπορούν
να πληροφορούνται, διά της διαφημιστικής πάντα οδού, πώς ένας Εσκιμώος που
έχει στήσει τσαντήρι στην έρημο καταφέρνει να δροσιστεί. Οι μεγαλύτεροι
μαθητές θα μαθαίνουν ποια μάρκα αυτοκινήτου επιτρέπει να προσπερνούν μόνο
εκείνοι. Και στις τάξεις των σχολείων θηλέων μπορούν να τοποθετηθούν μεγάφωνα
απ’ όπου θα μεταδίδονται τραγούδια νοικοκυρών που γυρίζουν κεφάτες από το
σούπερ μάρκετ.

Κάπως έτσι η νεολαία μας θα μάθει να αντιμετωπίζει τις προκλήσεις του 21ου αιώνα.