[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Η ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ Επιτροπή μόλις δημοσίευσε το κείμενο στρατηγικής για την
καταπολέμηση της ανεργίας στις χώρες-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης (Ε.Ε.) που,
σύμφωνα με τα τελευταία στατιστικά στοιχεία, φθάνει στο απαράδεκτα υψηλό
ποσοστό του 10,6% του εργατικού δυναμικού (18 εκατ. άτομα).

Το κείμενο της Επιτροπής αποτελεί συμβολή στη διαδικασία προετοιμασίας της
ειδικής διάσκεψης κορυφής της Ε.Ε. (Ευρωπαϊκό Συμβούλιο), που έχει
προγραμματισθεί να γίνει στις 20-21 Νοεμβρίου (ύστερα από πρωτοβουλία της
γαλλικής σοσιαλιστικής κυβέρνησης του Λ. Ζοσπέν) με αποκλειστικό αντικείμενο
το θέμα της απασχόλησης. Η Επιτροπή προτείνει, μεταξύ άλλων, τον στόχο της
δημιουργίας 12 εκατ. νέων θέσεων εργασίας και τη μείωση του αριθμού των
ανέργων στο 7% μέσα στην επόμενη πενταετία. Προτείνει ακόμη την υιοθέτηση μιας
δέσμης μέτρων για τη δημιουργία «μιας νέας κουλτούρας απασχολησιμότητας»
(employability) για την προετοιμασία των ανέργων (ιδιαίτερα των μακροχρόνιων
ανέργων και ανέργων νέων) στις νέες απαιτήσεις της αγοράς εργασίας και
τεχνολογικών προσαρμογών.

Το πρόβλημα της ανεργίας στην Ευρώπη είναι βέβαια ιδιαίτερα περίπλοκο και οι
συνέπειές του, ανθρώπινες, οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές τεράστιες. Η
Ευρωπαϊκή Ένωση εμφανίζεται στα «μάτια των πολιτών» της ανήμπορη να
αντιμετωπίσει ένα μείζον κοινωνικό πρόβλημα, γεγονός που υποσκάπτει την
αξιοπιστία και νομιμοποιητική της βάση.

Επιπλέον η Ένωση «προσλαμβάνεται» ως μηχανισμός νεοφιλελεύθερης ολοκλήρωσης
που αγνοεί ή και υπονομεύει το ευρωπαϊκό κοινωνικό πρότυπο.

Αλλά, όπως παρατηρεί ο γνωστός Βέλγος διπλωμάτης Ph. de Schoutheete σε
πρόσφατο βιβλίο του, αυτός δεν υπήρξε ποτέ στόχος της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης
(Ph. de Schoutheete, Une Europe Pour Tous, Dix Essais Sur la Construction
Europeenne ­ Μια Ευρώπη για Όλους, Δέκα Δοκίμια για την Ευρωπαϊκή Οικοδόμηση,
Παρίσι, Odile Jacob, 1997).

Όπως δεν υπήρξε και στόχος η μονομερής έμφαση στις «οικονομικές και εμπορικές
διαστάσεις» της ολοκλήρωσης, έμφαση που προέκυψε κυρίως μετά τις διαδοχικές
διευρύνσεις της Ε.Ε. Αντίθετα, οι πολιτικές και κοινωνικές πτυχές υπήρξαν στο
επίκεντρο του αρχικού ενδιαφέροντος και στοχεύσεων της ευρωπαϊκής ενοποίησης.
Αναμφίβολα επιβάλλεται να επανέλθουμε στο αρχικό όραμα για την «Ευρωπαϊκή οικοδόμηση»…

Ο Π.Κ. Ιωακειμίδης είναι αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.