Δεν αρκεί το ταλέντο

ΗΤΑΝ από εκείνα τα ματς που γράφουν ιστορία. Δεν μας ήθελε η μπάλα. Για την
ακρίβεια ήθελε τους Δανούς και μην σας ξεγελά η άποψη ότι η Ελλαδα αγωνίστηκε καλά.

*** Χάσαμε περισσότερες ευκαιρίες από τους Δανούς; Ούτε συζήτηση.

*** Οι Δανοί πόσες ευκαιρίες δημιούργησαν; Ελάχιστες.

*** Όμως, θα παρατηρήσατε ότι οι άνθρωποι, χωρίς να διαθέτουν την
σούπερ ομάδα, είχαν ένα σχεδιασμό και ένα αντικειμενικό μάτι είδε πόσο καλός
ήταν ο Ατματζίδης…

*** Αντίθετα με τους δικούς μας, που προσπαθούσαν «αγκομαχώντας»
μπροστά από την αμυντική ζώνη του Σμάιχελ

*** Το σαββατιάτικο παιγνίδι προσφέρεται για άφθονα συμπεράσματα.

*** Πρώτον, ότι σε ταλέντο υπερτερούμε αν συγκρίνουμε έναν προς έναν
τους αντιπάλους.

*** Οι Δανοί όμως έφεραν από την Κοπενγχάγη στο Μαρούσι την άριστη
φυσική τους κατάσταση, τη σοβαρότητα, την ομαδικότητα, την ταχύτητα, το πείσμα
τους και δικαιώθηκαν.

*** Δεύτερον, δεν είμαστε έτοιμοι να δεχτούμε σε κρίσιμο ματς όλα τα αποτελέσματα.

*** Εκείνα τα μαζικά πυροτεχνήματα που ­ γύρω στο 74ο λεπτό ­ θύμισαν
την Ανάσταση του Κυρίου, μας τοποθετούν σε περιθωριακούς χαβαλετζήδες, κάτι
που φαίνεται ότι δεν μπορεί ή δεν θέλει να το αποθαρρύνει η Αστυνομία.

*** Τρίτον, όπως και στο αποφασιστικό παιγνίδι του περασμένου Πάσχα με
την Κροατία, έτσι και τώρα δεν είχαμε ­ ως ομάδα ­ την ψυχολογική ηρεμία να
πάρουμε αυτό που ζητούσαμε.

*** Τα υπόλοιπα αποτελούν γεγονότα για τα οποία σύντομα θα μετανιώσουμε…

*** Για παράδειγμα εκείνη η ηλίθια επίθεση στους φουκαράδες του Δανούς
τι ήταν; Μαγκιά;

*** Ας μην διαμαρτυρόμαστε όταν μας θεωρούν ­ ποδοσφαιρικώς ­
τριτοκοσμικούς στη Δυτική Ευρώπη.

Ειρωνεία και όχι μόνο

Κι όμως, το σαββατόβραδο ήταν από τα γλυκύτερα του φθινοπώρου.

*** Το στάδιο γέμισε ασφυκτικά, στις εξέδρες βρίσκονταν μεν οι βιπ και
οι κοσμικοί, όμως η πλειοψηφία ανήκε στους φιλάθλους που αγαπούν το ποδόσφαιρο
και το πονάνε.

*** Χιλιάδες είχαν φθάσει από την περιφέρεια, μαθητές από Λύκεια της
Αθήνας ήταν εκεί.

*** Και η τηλεόραση ήταν εκεί, άσχετα αν δεν κατάφερε να αριστεύσει.

*** Όταν, λόγου χάρη, ο διαιτητής ήταν κακός, κατά τον περιγράφοντα,
τότε μπορούν να ελπίζουν σε καλή κριτική όλοι οι Ελληνες ρέφερι, ό,τι κι αν σφυρίζουν…

*** Ξέρετε τι με πείραξε περισσότερο όλων; Η ειρωνεία τού συνήθως
μετριοπαθούς και γελαστού Μπο Γιόχανσον.

*** Εκείνο το «με εξέπληξε που είχατε τόσο καλή απόδοση», παραπέμπει
κατ’ ευθείαν στο ενοχλημένο μας φιλότιμο.

*** Αλλά, τι να του πεις του Μπο; Ότι ο Αλεξανδρής φοβήθηκε τον
Σμάιχελ; Μπορεί και να είναι αλήθεια.

*** Ότι ο Αποστολάκης μετά το 65ο λεπτό είχε «κάψει λάδια» και δεν
ζήτησε αλλαγή;

*** Το είδε ο αλλοδαπός κόουτς και μάλιστα εύκολα. Όλη η ζημιά (προς το
τέλος) από την πλευρά του Στράτου πήγε να γίνει…

*** Και η οργάνωση του σπουδαίου αγώνα από την ΕΠΟ ενόχλησε, αλλά να τη
δούμε με συμπάθεια την Ομοσπονδία. Για… ΕΠΟ πρόκειται.

Είχαν συμφέρον

Όσο για τον ομοσπονδιακό προπονητή Πολυχρονίου, θα ήταν άστοχο να τον κρίνει
κανείς αυστηρά για το δραματικό φινάλε του στην ομάδα.

*** Και να ήθελε να κάνει κάτι περισσότερο από όσα έκανε, δεν θα το
μπορούσε, διότι ουδείς πιστεύει ότι ήθελε εκείνος την πρόκριση περισσότερο των
έμπειρων ποδοσφαιριστών μας.

*** Ο Μαχλάς, ο Γ.Χ. Γεωργιάδης, ο Γεωργάτος, ο Ντέμης Νικολαΐδης, ο
Κωνσταντινίδης και τα άλλα παιδιά γνώριζαν καλά ότι έπρεπε να τα δώσουν όλα ­
για δικό τους συμφέρον πάνω απ’ όλα.

*** Γνώριζαν ότι στη Γαλλία, οι αμοιβές τους θα «πέταγαν» στα ύψη.

*** Θα ήταν η δική τους προσωπική νίκη, με προοπτική….

*** Δηλαδή ο Φραντζέσκος των 33 εκατομμυρίων το χρόνο να νικήσει τον
Λάουντρουπ των εκατοντάδων εκατομμυρίων, ο Ατματσίδης τον ακριβοπληρωμένο
Σμάιχελ κ.λπ.

*** Δεν τα κατάφεραν. Αυτό δεν σημαίνει όμως ότι πρέπει να χάσουν το
θάρρος τους.

*** Το «Euro 2000» δεν είναι μακριά…