30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΠΕΤΡΟΣ ΤΑΤΟΥΛΗΣ

ΟΝΕΙΡΕΥΕΤΑΙ: Τα χρόνια στο χωριό του.

ΑΡΝΕΙΤΑΙ: Τον εφησυχασμό.

ΑΝΤΛΕΙ: Ζωντάνια από την πληροφόρηση.

ΑΙΣΘΑΝΕΤΑΙ: Άνετα.

ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Στη γνώση.

ΝΟΣΤΑΛΓΕΙ: Τις μέρες του ’74.

Ουδέποτε έχει καπνίσει χασίς αλλά δεν θα είχε αντίρρηση να προσλάβει ως
συνεργάτη του έναν πρώην χρήστη. Ο βουλευτής της Νέας Δημοκρατίας Πέτρος
Τατούλης τάσσεται υπέρ της αποποινικοποίησης της χρήσης επειδή θεωρεί πως με
μια τέτοια αντιμετώπιση θα οδηγηθούμε στην προφύλαξη του ίδιου του χρήστη αλλά
και στον απεγκλωβισμό του από το «αρρωστημένο σωφρονιστικό μας σύστημα».

ΕΡ.: Ελεγχόμενη χρήση ηρωίνης;

ΑΠ.: Ναι, για βελτίωση της υγειονομικής περίθαλψης των χρηστών.

ΕΡ.: Χορήγηση μεθαδόνης;

ΑΠ.: Ναι. Το 1990 άλλοι ήταν αντίθετοι.

ΕΡ.: Εχετε καπνίσει χασίς;

ΑΠ.: Όχι.

ΕΡ.: Θα το λέγατε;

ΑΠ.: Ναι.

ΕΡ.: Τι πρέπει να γίνει με τους χρήστες;

ΑΠ.: Καλύτερες υπηρεσίες υγείας και φροντίδας, περισσότερη ζωή.

ΕΡ.: Και με τους εμπόρους;

ΑΠ.: Ισόβια και δήμευση όλων των περιουσιακών τους στοιχείων μέχρι δεύτερης γενιάς.

ΕΡ.: Ποιοι προστατεύουν τους εμπόρους;

ΑΠ.: Η ίδια η φιλοσοφία της κατασταλτικής πολιτικής.

ΕΡ.: Πού οδηγεί η αποποινικοποίηση της χρήσης;

ΑΠ.: Στην προφύλαξη του ίδιου του χρήστη και στον απεγκλωβισμό του από το
αρρωστημένο σωφρονιστικό μας σύστημα.

ΕΡ.: Η Βουλή είναι ώριμη να το δεχθεί;

ΑΠ.: Και άλλα κοινοβούλια ευρωπαϊκών χωρών απέδειξαν την ωριμότητά τους.

ΕΡ.: Η κοινωνία;

ΑΠ.: Πιο ώριμη από όλους εμάς που έχουμε αποδοθεί στο κυνήγι μαγισσών.

ΕΡ.: Τα ναρκωτικά είναι πρόβλημα ταξικό;

ΑΠ.: Κοινωνικοπολιτικό.

ΕΡ.: Σε τι διαφέρει ο χρήστης ηρωίνης από τον κοκαϊνομανή;

ΑΠ.: Είναι το ίδιο. Κοινωνικοοικονομικά ίσως υπάρχει διαφορά.

ΕΡ.: Υπάρχουν διακρίσεις στην αντιμετώπιση των χρηστών;

ΑΠ.: Ασφαλώς. Πελατειακά πολιτικό κράτος δεν είμαστε;

ΕΡ.: Εχετε δεχθεί πίεση να βάλετε χρήστες στα προγράμματα του ΟΚΑΝΑ;

ΑΠ.: Και βέβαια.

ΕΡ.: Θεραπευτικές κοινότητες ή χορήγηση μεθαδόνης;

ΑΠ.: Ο ίδιος μύθος. Σπάνια υπάρχει επιστροφή.

ΕΡ.: Θα είχατε συνεργάτη σας έναν πρώην χρήστη;

ΑΠ.: Ασφαλώς. Με πειράζει όταν απέχουν τα λόγια από τα έργα.

ΕΡ.: Γιατί το Δημόσιο δεν θεσπίζει ένα ποσοστό πρόσληψης πρώην χρηστών;

ΑΠ.: Νομίζετε ότι το ελληνικό Δημόσιο έπαψε να συμπεριφέρεται με τη λογική του
κοινωνικού αποκλεισμού;

ΕΡ.: Άλλα «ναρκωτικά» της κοινωνίας;

ΑΠ.: Η ψεύτικη συμπεριφορά της και το άλλοθί της απέναντι στο πρόβλημα των ναρκωτικών.

ΕΡ.: Γιατί δεν συλλαμβάνουν τους μεγαλεμπόρους;

ΑΠ.: Επειδή υπάρχει διαπλοκή του χρήματος, που αποφέρει η διακίνηση των
ναρκωτικών, με κέντρα εξουσίας.

ΕΡ.: Υπάρχουν διαπλεκόμενα συμφέροντα;

ΑΠ.: Μα όλο το κύκλωμα είναι διαπλεκόμενο.

ΕΡ.: Σούπερ μάρκετ ναρκωτικών οι φυλακές;

ΑΠ.: Ασφαλώς ναι.

ΕΡ.: Υπάρχει στερητικό σύνδρομο στην… πολιτική;

ΑΠ.: Μάλλον αποστερητικό.

ΕΡ.: Θα αφήνατε ποτέ την πολιτική;

ΑΠ.: Και βέβαια ναι.

ΕΡ.: Βουλή ή πεζοδρόμιο;

ΑΠ.: Ασφαλώς χειρουργείο.

ΕΡ.: Πότε πήρατε μέρος τελευταία φορά σε πορεία;

ΑΠ.: Μεγαλώσαμε εδώ και πολλά χρόνια.

ΕΡ.: Πρώην σύντροφοι, νυν εχθροί;

ΑΠ.: Πάντα φίλοι.

ΕΡ.: Υπάρχουν ταξικές διαφορές στην πολιτική;

ΑΠ.: Όχι, διαφορές ταξικής νοοτροπίας.

ΕΡ.: Τι ενώνει τους βουλευτές;

ΑΠ.: Η Βουλή.

ΕΡ.: Τι τους χωρίζει;

ΑΠ.: Η Βουλή.

ΕΡ.: Το μέλλον είναι…

ΑΠ.: Καλό.