ΑΛΕΚΑ ΠΑΠΑΡΗΓΑ Η κυβέρνηση εμπαίζει τον ελληνικό λαό

Δεν είναι εύκολο να είσαι γενική γραμματέας ή στέλεχος ενός ιστορικού
κόμματος, όπως το ΚΚΕ. Το προσωπικό κόστος είναι μεγάλο. Ένα από τα πολλά
προβλήματα ­ το μικρότερο όμως, όπως εξηγεί η Αλέκα Παπαρήγα ­ είναι να ξυπνάς
στις 6 το πρωί για να προλάβεις να ενημερωθείς.

ΚΑΙ στα γραφεία του Περισσού η παράδοση συνεχίζεται… Η γενική γραμματέας του
ΚΚΕ προτιμά το μικρό από το μεγάλο γραφείο, εκεί όπου έχει τον ηλεκτρονικό
υπολογιστή της για να γράφει, την τηλεόραση και το ραδιόφωνο ανοιχτά για να ενημερώνεται.

Ώρες πολλές, καθημερινές, Σαββατοκύριακα, γιορτές, χωρίς ανέσεις… Ένα μικρό
σπίτι πλάι στον θόρυβο της Λεωφόρου Αλεξάνδρας.

Αλλά και πολύ κέφι… Και πείσμα για δουλειά… Και πολλές ώρες για την
προετοιμασία των γιορτασμών των 80χρονων του κόμματος. Και πολλοί σχεδιασμοί
ώστε αυτοί οι γιορτασμοί να σταθούν αφορμή για μεγάλες ιδεολογικές και
πολιτικές συζητήσεις, όπου θα συμμετάσχουν μέλη και φίλοι του κόμματος, ακόμη
και «αντίπαλοι».

Όσο γι’ αυτούς που υποστηρίζουν ότι «το ΚΚΕ εκφράζει το παρελθόν ή είναι πλέον
παρελθόν», δεν κρύβει τη δυσαρέσκειά της.

«Αν δεχθούμε», τονίζει στη συνέντευξη που έδωσε στα «ΝΕΑ», «ότι το ΚΚΕ
εκφράζει το παρελθόν, τότε πρέπει να δεχθούμε ότι η πείνα που θερίζει
εκατομμύρια ανθρώπους, η ανεργία, οι πόλεμοι, το Μάαστριχτ, οι δυνάμεις
ταχείας επέμβασης, η διχοτόμηση της Κύπρου, του Αιγαίου, η φτώχεια, είναι
το… φωτεινό μέλλον της ανθρωπότητας…».

Η Αλέκα Παπαρήγα στη συνέντευξη στα «ΝΕΑ», που έδωσε μετά τη δημοσιοποίηση της
απόφασης της Κ.Ε. του κόμματός της, τονίζει ότι φοβάται πως η χώρα μας έχει
πλέον εισέλθει σε μια περίοδο «περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας». Εκτιμά ότι
«η κυβέρνηση ­ και προσωπικά ο Πρωθυπουργός ­ εμπαίζει τον ελληνικό λαό». Ότι
η «ιστορία» του χαμηλού πληθωρισμού είναι ένα τρικ και ότι νέα δεινά
περιμένουν τον Έλληνα εργαζόμενο.

Ο λαός, όμως, πιστεύει, έχει τη δυνατότητα να απαντήσει χτίζοντας σε στέρεες
βάσεις «ένα αντιιμπεριαλιστικό, αντιμονοπωλιακό και δημοκρατικό μέτωπο πάλης».

ΕΚΣΤΡΑΤΕΙΑ ΑΣΤΥΝΟΜΕΥΣΗΣ

Αυτό είναι ιδιαίτερα επιτακτικό σήμερα γιατί, όπως σημειώνει η γενική
γραμματέας του ΚΚΕ, στη συνέντευξή της στα «ΝΕΑ», η κυβέρνηση μετατρέπεται
μέρα με τη μέρα «σε κυβέρνηση-δήμιο των δημοκρατικών ελευθεριών» και ότι
υπάρχει πρόβλημα δημοκρατίας.

«Νομίζω ότι το τελευταίο διάστημα, και μάλιστα τις τελευταίες μέρες, με την
ανοιχτή παρακολούθηση συνδικαλιστικών οργανώσεων και με τη δήμευση των τρακτέρ
φαίνεται ότι η κυβέρνηση αναδεικνύεται σ’ έναν δήμιο των συνδικαλιστικών και
πολιτικών ελευθεριών, αυτών που εν πάση περιπτώσει είχε κατακτήσει ο ελληνικός
λαός τα τελευταία χρόνια. Κυριολεκτικά γίνεται κυβέρνηση-δήμιος.

Η ευθύνη είναι συλλογική. Αναμφισβήτητα όμως υπεύθυνος είναι ο Πρωθυπουργός.
Έχει πλήρη γνώση. Και είμαι βέβαιη ότι προσωπικά κατευθύνει όλη αυτή την
εκστρατεία αστυνόμευσης».

Το επεισόδιο, πάντως, εις βάρος της συνδικαλιστικής παράταξης, της ΕΣΑΚ, όπου
αποκαλύφθηκε ότι αστυνομικός με πολιτικά παρακολουθούσε τη συνεδρίαση, έχει
απασχολήσει πολύ την καθοδήγηση του κόμματος.

Η Αλέκα Παπαρήγα πιστεύει ότι «δεν πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο».

Και επισημαίνει: «Πρόκειται για ένα μικρό δείγμα της δράσης ενός ολόκληρου
μηχανισμού εξαγοράς ανθρώπων, πιέσεων, τρομοκρατίας, εκβιασμών, που προωθεί το
ΠΑΣΟΚ. Προϋπήρχε ο μηχανισμός, αλλά εκσυγχρονίσθηκε με βάση τα “οράματα” της
ηγεσίας του ΠΑΣΟΚ για τη “σύγχρονη” εκδοχή “δημοκρατικού πολιτεύματος”».

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ πιστεύει ακόμη ότι «πολύ πιθανό να διαπλέκεται
αυτός ο μηχανισμός και με θύλακες στην ΕΛ.ΑΣ., αλλά και με άλλες υπηρεσίες
εντός και εκτός Ελλάδας», ενώ «είναι κοινό μυστικό ότι η καταστολή λειτουργεί
τυπικά νόμιμα και τυπικά παράνομα».

Και προσθέτει: «Αυτός ο μηχανισμός, τον οποίο έχουμε καταγγείλει δημόσια και
στη Βουλή, δεν έχει στόχο μόνο τους κομμουνιστές. Βάλλει και κατά ψηφοφόρων,
μελών και στελεχών και του ΠΑΣΟΚ, όσων τολμούν να αντιδρούν στην πολιτική του.
Και άλλοι τα εφάρμοσαν, όχι τόσο εκσυγχρονισμένα, αλλά απέτυχαν».

Ο ΡΟΛΟΣ Ν.Δ. ΚΑΙ ΣΥΝ

Η κ. Παπαρήγα εκτιμά ότι «ένα χρόνο μετά τις εκλογές το ΚΚΕ έχει δικαιωθεί
στις προβλέψεις του».

Με έναν πρώτο απολογισμό για τον έναν χρόνο της κυβέρνησης Κώστα Σημίτη, αλλά
και τις αγροτικές κινητοποιήσεις, όλα δείχνουν ότι τα πράγματα είναι «ακόμα
πιο χειρότερα από πριν».

Και «δυστυχώς επιβεβαιώνεται το ΚΚΕ για όλα όσα είπε προεκλογικά. Δυστυχώς, η
κυβέρνηση έχει τη συναίνεση και των άλλων κομμάτων της αντιπολίτευσης,
ιδιαίτερα της Ν.Δ. και του ΣΥΝ. Αν και καταψηφίζουν νομοσχέδια στη Βουλή, αν
και σηκώνουν τους τόνους, ωστόσο δεν αμφισβητούν τη στρατηγική της κυβέρνησης,
περιορίζουν την κριτική τους σε ένα πολύ εύκολο για την κυβέρνηση πεδίο, του
στυλ και του ύφους εξουσίας. Δηλαδή, πολύ κακό για το τίποτα.

Το ΔΗΚΚΙ, αν και ασκεί κριτική στην κυβέρνηση σε ορισμένα θέματα ουσίας,
ωστόσο μπερδεύει τα πράγματα όταν παραμένει προσκολλημένο στο “όραμα” της
8ετίας του ΠΑΣΟΚ, δηλαδή μιας περιόδου που οδήγησε στο σημερινό ΠΑΣΟΚ».

Η γενική γραμματέας του Κομμουνιστικού Κόμματος πιστεύει ότι «εδώ ακριβώς
βρίσκει τη μεγάλη αξία της η πρόταση του ΚΚΕ για τη δημιουργία του
αντιιμπεριαλιστικού, αντιμονοπωλιακού δημοκρατικού μετώπου πάλης, ενός μετώπου
που θα σημάνει τη λαϊκή αντεπίθεση, θα έχει στρατηγικό σχέδιο ανατροπής της
σημερινής κατάστασης, θα φέρει στο προσκήνιο το μεγάλο και επίκαιρο ερώτημα
“ποιος βρίσκεται στην εξουσία σ’ αυτόν τον τόπο, ποια συμφέροντα εξυπηρετεί”».

«Η όξυνση των προβλημάτων», καταλήγει, «θα πυροδοτήσει νέες κινητοποιήσεις των
αγροτών και όχι μόνο. Οι αγρότες δεν θα καμφθούν από τη μεθοδευμένη
τρομοκρατία που ασκεί σε βάρος τους η κυβέρνηση. Φθάσαμε στο πρωτοφανές σημείο
τα δικαστήρια να δημεύουν ακόμα και τα τρακτέρ των αγροτών».

Η ΓΕΝΙΚΗ γραμματέας του ΚΚΕ Αλέκα Παπαρήγα κατηγορεί την κυβέρνηση και τον
Πρωθυπουργό ότι «εμπαίζουν τον ελληνικό λαό σε κορυφαία εθνικά θέματα». Και
αναφέρεται σε όσα επακολούθησαν μετά την κρίση στα Ίμια, αλλά και τη Συμφωνία
της Μαδρίτης.

«Από τη νύχτα της κρίσης στα Ίμια, η Ελλάδα βρίσκεται υπό καθεστώς
περιορισμένης εθνικής κυριαρχίας. Οι ΗΠΑ και το ΝΑΤΟ δείχνουν ανοχή στην
Τουρκία. Ενδιαφέρονται να τα έχουν καλά μαζί της λόγω της θέσης της κοντά στα
πετρέλαια της Κασπίας και της Μέσης Ανατολής.

Υπολογίζουν ακόμα να την αξιοποιήσουν στον ανταγωνισμό τους με την Ρωσία. Η
αμερικανική κυριαρχία στο Αιγαίο είναι ασυμβίβαστη με την αναγνώριση του
Διεθνούς Δικαίου, των συμφωνιών και βεβαίως των συνόρων. Όσο για την Ευρωπαϊκή
Ένωση δεν έχει διάθεση να αναγνωρίσει το δίκαιο από τη στιγμή που στη μοιρασιά
έχει εκχωρήσει στις ΗΠΑ τη Νοτιοανατολική Ευρώπη.

Από τη μια, η κυβέρνηση πηγαίνει στην Ουάσιγκτον και τα δίνει όλα στις ΗΠΑ,
ενώ μπροστά στους δημοσιογράφους φωνάζει κατά της Τουρκίας!

Από τη μια, υπογράφουν τη Συμφωνία της Μαδρίτης που προωθεί τη ΝΑΤΟποίηση του
Αιγαίου και, από την άλλη, καλούν ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – Ε.Ε. να εγγυηθούν τα σύνορα της
Ελλάδας! Αν αυτό δεν λέγεται εμπαιγμός, πώς αλλιώς λέγεται;

Χτυπάμε ξανά την καμπάνα για την προώθηση της νομιμοποιημένης διχοτόμησης της
Κύπρου. Αποδείχτηκε ξεκάθαρα ότι η διαδικασία ένταξης της Κύπρου στην Ε.Ε.,
που προβλήθηκε ως μαγικό κλειδί για τη δίκαιη λύση του Κυπριακού, έγινε μοχλός
παραπέρα πιέσεων για την επίσημη διχοτόμησή της».

ΤΟ ΜΑΑΣΤΡΙΧΤ

Το ΚΚΕ εκτιμά ότι, παράλληλα με τα αδιέξοδα στα οποία οδηγούνται τα εθνικά
θέματα, ο ελληνικός λαός έχει να αντιμετωπίσει σειρά από σοβαρά οικονομικά
προβλήματα, τα οποία θα πολλαπλασιάζονται όσο θα προσπαθεί η κυβέρνηση «σε
βάρος των εργαζομένων» να πετύχει τη σύγκλιση με τις ευρωπαϊκές οικονομίες που
επιτάσσει το Μάαστριχτ.

«Επιτέλους», τονίζει η κ. Παπαρήγα, «πρέπει να μπει τέρμα στο παραμύθι, ότι ο
χαμηλός πληθωρισμός είναι υποχρεωτικά σε όφελος των εργαζομένων, αφού ο υψηλός
είναι σε βάρος τους. Γιατί, αν προηγούμενα η αύξηση των κερδών του μεγάλου
κεφαλαίου στηριζόταν στην πολιτική “αύξησης των μισθών, άρα και των τιμών”,
σήμερα στηρίζεται στο σχήμα “μείωση μισθών και μικρή αύξηση των τιμών”.

Η Συνθήκη του Μάαστριχτ, τώρα πια Άμστερνταμ, έχει ήδη δώσει σαφή δείγμα
γραφής. Όσοι υπολόγιζαν στις δυνατότητες φιλολαϊκής αναθεώρησής του έχουν
υποχρέωση να πουν στους εργαζόμενους τι καλό τούς έφεραν οι ελιγμοί της
Ευρωπαϊκής Κεντροαριστεράς και “νεοαριστεράς”, που πρωτοστάτησαν στην κοροϊδία
της λεγόμενης αναθεώρησης του Μάαστριχτ. Γελάω ή μάλλον θλίβομαι όταν θυμάμαι
ότι στελέχη των άλλων κομμάτων, π.χ. του ΠΑΣΟΚ και του Συνασπισμού, έλεγαν ότι
η Ε.Ε. που τάχα εγγυάται τα ανθρώπινα δικαιώματα δεν θα ενσωματώσει τη Συνθήκη
Σένγκεν. Ε, έγινε και αυτό!

Η Συνθήκη του Άμστερνταμ θα έρθει στη Βουλή για επικύρωση. Έχει σημασία, εκτός
από το ΚΚΕ, να καταψηφιστεί και από άλλα κόμματα και βουλευτές κομμάτων. Θα το κάνουν;».

ΣΤΟ ΚΚΕ είναι ιδιαίτερα ικανοποιημένοι από την προσέλευση της νεολαίας στο
τελευταίο φεστιβάλ της ΚΝΕ, αλλά και για τη γενικότερη απήχηση των θέσεων του
κόμματος στον ελληνικό λαό.

«Δεν περιαυτολογούμε», δηλώνει η κ. Παπαρήγα, «όταν λέμε ότι η πολιτική του
ΚΚΕ και δικαιώνεται και βρίσκει πλατιά απήχηση, πέρα από τα εκλογικά ποσοστά
των τελευταίων χρόνων. Προκαλώ να μας πουν οι πολιτικοί των άλλων κομμάτων, σε
ποια πρόβλεψή μας διαψευσθήκαμε. Νομίζετε ότι είναι άσχετο αυτό από τη
συγκρότηση ιδιαίτερων μηχανισμών για την παρεμπόδιση της δράσης του ΚΚΕ και
την αποσιώπηση του μεγαλύτερου μέρους των θέσεων και των πρωτοβουλιών του; Το
αντίθετο. Συνδέεται άμεσα.

Ένα μόνο παράδειγμα του αυξανόμενου κύρους και της απήχησης του ΚΚΕ ­
ιδιαίτερα στη νεολαία, όπου αποκτούμε ξανά τους ισχυρούς δεσμούς που είχαμε
μαζί της ­ αποτελεί η μεγάλη επιτυχία του 23ου Φεστιβάλ της ΚΝΕ».

Όσο για τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλα ­ εκτός της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ ­
κόμματα, η γενική γραμματέας του ΚΚΕ σημειώνει:

«Το να συμπίπτεις με κάποια κόμματα σε ένα ή δύο επιμέρους θέματα δεν λέει
τίποτα, ούτε είναι καινούργιο. Το θέμα είναι τι ποιότητας διαφορές έχουμε με
την πολιτική και τα προγράμματα των άλλων κομμάτων. Το ίδιο ισχύει και από την
πλευρά τους. Είναι φανερό ότι έχουμε διαφορές όσον αφορά την αντίληψη για τη
γραμμή ανάπτυξης της ελληνικής κοινωνίας, για το ποιες κοινωνικές δυνάμεις
πρέπει να καθορίζουν την πορεία αυτού του τόπου.

Να ένα απλό αλλά θεμελιακό παράδειγμα: Εμείς μιλάμε για κοινωνικές – ταξικές
διαφορές και ανταγωνιστές, αυτοί μιλάνε για κοινωνικούς “εταίρους”. Οι
εργαζόμενοι καταλαβαίνουν τι εννοούμε με αυτόν τον όρο.

Ακριβώς γι’ αυτό ο ΣΥΝ μπορεί να συζητάει με το ΠΑΣΟΚ και να συνεργάζεται μαζί
του. Οι ομοιότητές τους είναι η συγκολλητική αιτία, οι διαφορές τους δεν είναι
απαγορευτικές για μια κεντρική, έστω προσωρινά ανεπίσημη, συμφωνία.

Η ανάπτυξη της πολιτικής πάλης είναι πολύ πιθανό ότι θα φέρει στον αφρό και
κόμματα με τα οποία το ΚΚΕ θα μπορεί να συνεργάζεται ή και να δρα από κοινού.
Το ΚΚΕ δεν σταυρώνει τα χέρια ­ πολύ περισσότερο που δίνει ιδιαίτερη σημασία
στις κοινωνικές συμμαχίες ­ σήμερα που δεν υπάρχει δυνατότητα συνεργασίας με
άλλες πολιτικές δυνάμεις, αλλά και αύριο που είναι πιθανό να υπάρξει».

Η γενική γραμματέας του ΚΚΕ θέτει όμως κι ένα άλλο γενικότερο ­ και ζωτικό ­
θέμα που αφορά το κόμμα της: Τη δυνατότητα συνεργασίας με άλλα κομμουνιστικά κόμματα.

«Εκείνο που σήμερα προβάλλει επιτακτικά, είναι η ενιαία δράση του διεθνούς
κομμουνιστικού κινήματος. Σ’ αυτή την κατεύθυνση το ΚΚΕ επιδιώκει και έχει
κοινή δράση με άλλα κομμουνιστικά και αριστερά κόμματα, σε διάφορα θέματα
(ΝΑΤΟ, Μάαστριχτ, ανατροπή εργασιακών σχέσεων, για την ανεργία κ.λπ.).

Δεν υπάρχει έδαφος πολιτικής συνεργασίας με τη σοσιαλδημοκρατία, άλλωστε ούτε
αυτή θέλει συνεργασία με μια δύναμη που αμφισβητεί και αντιπαλεύει την
πολιτική της.

Είναι βέβαιο ότι στον 21ο αιώνα που προβάλλει, θα ξεπεραστούν οι σημερινές
δυσκολίες και το διεθνές κομμουνιστικό κίνημα θα βρει τον δρόμο του. Αυτό το
υποστηρίζουν αρκετές δυνάμεις. Συμμεριζόμαστε την αισιοδοξία τους».

Η ΓΕΝΙΚΗ γραμματέας του ΚΚΕ δηλώνει με κατηγορηματικό τρόπο ότι το σχέδιο
«Καποδίστριας» αποτελεί «το μακρύ χέρι της κυβέρνησης».

Γι’ αυτό και το κόμμα της θα δώσει σκληρή μάχη, μέσα και έξω από τη Βουλή.

Το ΚΚΕ, όμως, προετοιμάζεται και για μια άλλη μάχη, αυτή του Δήμου της Αθήνας
και γενικότερα των δημοτικών εκλογών.

«Στον Δήμο της Αθήνας το ΚΚΕ υποστηρίζει ως υποψήφιο δήμαρχο τον Λέοντα Αυδή.
Τόσο στην Αθήνα όσο και γενικά, επιδιώκουμε τη διαμόρφωση ευρύτερων
ψηφοδελτίων, με αγωνιστές οποιουδήποτε κομματικού χώρου, δίχως αυτό να
σημαίνει ότι θα είναι προϊόν πολιτικής συμφωνίας με άλλα κόμματα.

Δεν υπάρχει αντίφαση ανάμεσα στις δύο αυτές επιλογές. Πολιτική συμφωνία με
άλλα κόμματα δεν μπορεί σήμερα να υπάρξει, με δεδομένο ότι έχουμε διαφορές που
επεκτείνονται και στα ζητήματα της Αυτοδιοίκησης. Η ζωή δείχνει ότι υπάρχουν
πολλές περιπτώσεις που κομμουνιστές και άλλοι αγωνιστές ­ που ψηφίζουν άλλα
κόμματα ­ συμπίπτουν σε πολλά ζητήματα, βάδισαν μαζί σε κινητοποιήσεις.

Άλλωστε, δεν είναι κάτι το καινούργιο, εργαζόμενοι να ψηφίζουν το άλφα ή το
βήτα κόμμα, αλλά στην καθημερινή ζωή να μην ενστερνίζονται συγκεκριμένες
επιλογές του. Αν δεν υπήρχε άλλωστε και αυτό το φαινόμενο, τότε τα πάντα στην
Ελλάδα θα τα είχε πλακώσει η “σκλαβιά”.

Όσο για τον “Καποδίστρια”, το σχέδιο αυτό είναι το μακρύ χέρι του κράτους.
Ενισχύει και “εκσυγχρονίζει” τον κρατικό μηχανισμό, προκειμένου να εφαρμοστεί
καλύτερα η πολιτική κυβέρνησης – Ε.Ε. Είμαστε βέβαιοι ότι η κύρια τάση, όσο
κυριαρχούν κυβερνητικοί υπάλληλοι – δήμαρχοι ή νομάρχες, θα είναι η
αναπαραγωγή, σε χειρότερη εκδοχή, όλων των γνωστών προβλημάτων του κράτους,
δηλαδή συγκεντρωτισμός, διασπάθιση χρήματος, γραφειοκρατία».