Θέλουμε και τύχη

Ο Ηλίας Ατματσίδης είναι αισιόδοξος γι’ απόψε. Θα προκριθούμε λέει χωρίς δισταγμό

ΑΥΤΟΣ ο Πόντιος, με τη χρυσή καρδιά και το αγαθό του βλέμμα, ο Ηλίας της
Εθνικής και της ΑΕΚ, ο Ατματσίδης, παιδί της αγροτιάς και της οικοδομής, σε
κοιτάει ίσα στα μάτια. Σε αφοπλίζει με τη βαθύτητα της ειλικρίνειάς του και
της καλοσύνης του και διακρίνεις εύκολα πόσο υπομονετικά και ψύχραιμα
αντιμετωπίζει όλες τις καταστάσεις. Σχεδόν γαλήνια αποδέχεται ο,τι προκύψει
στη ζωή του.

Προχθές βράδυ στο «Ουράνιο Τόξο» είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε για το
σημερινό μεγάλο παιχνίδι της Εθνικής. Στα… γρήγορα, επειδή η ώρα ήταν…
απαγορευμένη και ο «φύλακας-άγγελος» του εθνικού μας συγκροτήματος έπρεπε να
αποσυρθεί στο δωμάτιό του. Ήταν δεν ήταν 9 μ.μ.!

Το συναίσθημα. Η καρδιά. Η ψυχή. Αυτά ήταν ο φάρος και η πυξίδα του, που τον
οδήγησαν ­ όπως λέει ­ σιγά-σιγά στην κορυφή της πυραμίδας. Της ΑΕΚ και της
εθνικής ομάδας. Κάναμε ταξίδι στην Κοζάνη, πεταχτήκαμε στη Βέροια, ήρθαμε στην
Αθήνα, πήγαμε Αμερική (για να θυμηθούμε την παρθενική συμμετοχή μας σε ένα
Μουντιάλ) και φτάσαμε στο «δια ταύτα», λέγοντας: «Θα πάμε και στη Γαλλία;».

«Θεού θέλοντος και… καιρού επιτρέποντος θα πάμε», υποστηρίζει ο διεθνής
τερματοφύλακας. «Πιστεύω στον Θεό και μάλιστα πολύ. Θα είναι μαζί μας στο
παιχνίδι με τη Δανία, αρκεί όμως να πιάσουμε το μάξιμουμ της απόδοσής μας. Ο
αγώνας είναι πολύ δύσκολος και πρέπει να παλέψουμε σκληρά. Οι Δανοί είναι
Δανοί… Έχουν καλό όνομα, έχουν πολλές εμπειρίες και ομολογουμένως καλύτερη
ποδοσφαιρική παιδεία».

ΕΡ.: Διακρίνω κάποιο φόβο για το αποτέλεσμα.

ΑΠ.: Φόβος δεν υπάρχει. Άλλωστε από μικρός τα έχω ξεπεράσει αυτά, για να σταθώ
στα πόδια μου. Δεν φοβήθηκα, ούτε ντράπηκα να δουλέψω σε οικοδομή. Ήμουν 15
χρόνων. Αλήθεια. Η αλήθεια είναι φόβος;

ΕΡ.: Πάντως είσαι αρκετά συγκρατημένος.

ΑΠ.: Είμαι άνθρωπος του μέτρου… Κι αυτό επειδή θέλω να απολαμβάνω ήσυχα,
ωραία και απλά την ουσία και όχι την οποιαδήποτε επιθυμία μου. Πολλοί
επιθυμούμε πολλά, ονειρευόμαστε πολλά, αλλά η ζωή δεν μας τα φέρνει όλα όπως
τα θέλουμε. Ίσως γιατί δεν μπορούμε. Ίσως γιατί δεν προσπαθούμε. Ίσως γιατί
δεν δίνουμε την πρέπουσα σημασία στο πεπρωμένο μας.

ΕΡ.: Το δικό σου, όμως, πεπρωμένο διαγράφεται λαμπρό.

ΑΠ.: Είναι ένας σοβαρός λόγος που πιστεύω στον Θεό. Ωστόσο κανείς δεν γνωρίζει
τι θα ξημερώσει αύριο γι’ αυτόν, την οικογένειά του, τους φίλους και
συνανθρώπους του. Στη ζωή μου πάντα κυριαρχούσε το συναίσθημα. Έκανα ό,τι μου
έλεγε η καρδιά μου και όχι το χρήμα. Αγάπησα το χωριό μου τόσο πολύ και
λάτρεψα τους Πόντιους Βέροιας τόσο παθολογικά, που δεν τα άλλαξα μ’ ένα
τσουβάλι ­ τρόπος του λέγειν ­ εκατομμύρια. Ποιο παιδί σε ηλικία 17 χρόνων δεν
θα τρελαινόταν με τόσα λεφτά;

ΕΡ.: Σου έγινε πρόταση και την αρνήθηκες;

ΑΠ.: Δύο φορές από τα Γιάννινα. Τότε, το 1988-89, είχα γίνει… Πόντιος
Βέροιας από… Πόντιος Κοζάνης και η προσφορά ήταν 25 εκατομμύρια δραχμές. Δεν πήγα.

ΕΡ.: Γιατί;

ΑΠ.: Η επιλογή ήταν συνειδητή. Αρνήθηκα τα ακριβά αυτοκίνητα, τα καλά ρούχα
και τα… ρετιρέ, επειδή προτίμησα τη ζεστασιά, την ηρεμία και τη σωστή
δουλειά στη Βέροια και φυσικά την απέραντη αγάπη και σιγουριά που ένιωθα για
την πατρίδα μου, την Ακρινή Κοζάνης.

ΕΡ.: Εκεί, στον Απόλλωνα, αρχίζει και η καριέρα σου.

ΑΠ.: Από δεξί εξτρέμ σε ηλικία 14 χρόνων.

ΕΡ.: Και πώς βρέθηκες με γάντια;

ΑΠ.: Είναι… ποντιακό ανέκδοτο. Φόρεσα εγώ τα γάντια, και από τότε δεν τα
αποχωρίσθηκα, και ο βασικός τερματοφύλακας της ομάδας, ο Γιώργος Ατματσίδης,
πρώτος εξάδελφός μου, δεν τα φόρεσε ποτέ ξανά. Όταν αποθεραπεύτηκε η θέση ήταν
κατειλημμένη από μένα, που είχα επιστρατευθεί την τελευταία στιγμή σε ένα
ματς, αφού ο Γιώργος είχε τραυματιστεί και δεύτερος τερματοφύλακας δεν υπήρχε.

ΕΡ.: Είχες και έχεις εξαιρετική διαδρομή, άρα παράπονο ουδέν.

ΑΠ.: Είμαι τυχερός.

ΕΡ.: Δεν είναι μόνο η τύχη.

ΑΠ.: Έχεις δίκιο. Αν στον Απόλλωνα Ακρινής και τους δύο Ποντίους, Κοζάνης και
Βεροίας, διδάχθηκα στο… μικρό σχολείο, με το που ήλθα στην Αθήνα και στην
ΑΕΚ μπήκα απευθείας στο Πανεπιστήμιο.

ΕΡ.: Μίλησες για ποδοσφαιρική παιδεία. Πώς αντιλαμβάνεσαι ένα τόσο σοβαρό και
απλησίαστο για την Ελλάδα θέμα;

ΑΠ.: Όλοι γνωρίζουμε τι συμβαίνει στο ελληνικό ποδόσφαιρο. Μιλάμε για τα
«δήθεν» και τα «πρέπει» γύρω από την υποδομή, τα προγράμματα, την οργάνωση,
για την έλλειψη γηπέδων και βοηθητικών χώρων, για επιστήμονες και τεχνοκράτες,
αλλά δεν μιλάμε, ούτε ενδιαφερόμαστε για τα παιδιά. Χωρίς αυτά πώς θα γίνουν
τα θαύματα που ονειρευόμαστε; Ταλέντα έχουμε, αλλά πώς δουλεύουν, ποιοι τα
προσέχουν, ποια κίνητρα τους δίνουν; Εδώ διαφέρουμε από τους άλλους.

ΕΡ.: Πιστεύεις ότι αυτός ήταν ένας σημαντικός λόγος για τον οποίο αποτύχαμε
στο Μουντιάλ της Αμερικής;

ΑΠ.: Ναι. Όχι γιατί οι αντίπαλοί μας διέθεταν περισσότερο ταλέντο από μας,
επειδή όταν αυτοί γύριζαν εμείς πηγαίναμε. Νομίζω ότι είμαι σαφής. Ήμασταν άπειροι.

ΕΡ.: Τώρα σας δίνεται νέα μεγάλη ευκαιρία, είσαστε έτοιμοι να πολεμήσετε ή θα
έχουμε μια από τα ίδια;

ΑΠ.: Πρώτα από όλα πιστεύω ότι θα είναι πολύ σημαντικό για το ελληνικό
ποδόσφαιρο να συμμετάσχει για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην κορυφαία
διοργάνωση. Κι αυτό το ερέθισμα, κακά τα ψέματα, το έδωσε η πρώτη συμμετοχή,
άσχετα αν δεν είχε τα αναμενόμενα ή επιθυμητά αποτελέσματα. Νομίζω ότι
διδαχθήκαμε από τα λάθη μας, γιατί αν δεν γνωρίζεις το παρελθόν σου σίγουρα
μην προσδοκάς καλύτερο μέλλον. Είμαι αισιόδοξος. Η επιτυχία της Εθνικής θα
φέρει κι άλλες επιτυχίες. Λιγη τύχη θέλουμε στο παιχνίδι με τη Δανία.

Κώστας Πολυχρονίου. Μονόδρομος η νίκη

ΣΥΝΟΛΙΚΑ 18 μήνες πέρασαν από τότε που η Εθνική ομάδα ποδοσφαίρου άρχισε
δειλά-δειλά να φλερτάρει την πρόκριση στην τελική φάση του Παγκοσμίου Κυπέλλου
και ήρθε η μεγάλη στιγμή για να επισημοποιήσει αυτή τη σχέση της, στον δικό
της χώρο και παρουσία 70.000 παθιασμένων θεατών. Στις 21.00 ώρα Ελλάδας θ’
αρχίσει απόψε η λαμπρή τελετή στο Ολυμπιακό Στάδιο και περίπου στις 22.50 θα
γνωρίζουμε αν το τελευταίο σφύριγμα του Γάλλου διαιτητή Ζιλ Βισιέρ θα στείλει
εμάς ή τους Δανούς για το… ταξίδι στην πατρίδα του.

Η αγωνία στο αποκορύφωμά της. Στην τελευταία μάχη της προκριματικής φάσης του
Παγκοσμίου Κυπέλλου τα παίζουμε όλα για όλα. Θέλουμε με κάθε τρόπο τη νίκη.
Κερδίζουμε; Πάμε σίγουρα Γαλλία και για δεύτερη συνεχόμενη φορά στην τελική
φάση ενός Παγκοσμίου Κυπέλλου. Παραχωρούμε ισοπαλία; Το πλεονέκτημα στους
Δανούς, ενώ εμείς θα περιμένουμε το αποτέλεσμα Σλοβενίας-Κροατίας, για να
δούμε αν θα δώσουμε αγώνα μπαράζ για την πρόκριση. Με ήττα, δεν το συζητάμε.

Το παιχνίδι είναι πολύ δύσκολο, αφού η Δανία θεωρητικά έχει περισσότερα
βαθμολογικά πλεονεκτήματα. «Είναι το φαβορί ­ δήλωσε χθες ­ ο ομοσπονδιακός
προπονητής από την ώρα που θα δώσει τη μάχη της για δυο αποτελέσματα.

Ο κ. Πολυχρόνίου απέφυγε και χθες να αποκαλύψει τα σχέδιά του για την τακτική
που θα ακολουθήσει στο παιχνίδι, καθώς και την ενδεκάδα με την οποία θα
παραταχθεί η Εθνική μας κόντρα στη Δανία.

«Μπορώ να σας πω ότι έχω τους οκτώ από τους ένδεκα ποδοσφαιριστές και δεν θέλω
να αναλύσω τους λόγους για τις άλλες τρεις θέσεις. Πολλά εξαρτώνται και από το
σχήμα της Δανίας. Γνωρίζω ότι οι Δανοί έχουν πρόβλημα με τη συμμετοχή του
Μίκαελ Λάουντρουμπ, ωστόσο ακόμη κι αν δεν παίξει, οι αντίπαλοί μας έχουν καλά
εργαλεία για να καλύψουν το κενό του».

Ο προβληματισμός του ομοσπονδιακού προπονητή εντοπίζεται στη μεσαία γραμμή και
την επίθεση. Όλα θα εξαρτηθούν, όμως, από τη συμμετοχή του Ντέμη Νικολαΐδη,
που είναι ελαφρά τραυματίας. Στο κέντρο επικρατέστεροι να αγωνιστούν είναι οι
Γεωργιάδης Γ.Χ., Φραντζέσκος και στην περίπτωση που κρατηθεί ο Ντέμης, τη θέση
του θα καλύψει ο Γεωργάτος.