Τι γλώσσα μιλάει ο πάγκος;

Το πονηρό χαμόγελο του Γκανέζου Οφορίκουε δείχνει ότι κατάλαβε τις εντολές του Σερβοέλληνα Μπάγιεβιτς

Ο ΚΑΤΑΚΛΥΣΜΟΣ του ελληνικού ποδοσφαίρου από ξένους παίκτες, που πρόσφατα
μάλιστα δημιούργησε έντονη αντιπαράθεση του συνδικαλιστικού οργάνου των
Ελλήνων παικτών (ΠΣΑΠ) με τις ποδοσφαιρικές αρχές της χώρας, έχει βεβαίως
κάποιες σοβαρές πλευρές από τις οποίες μπορεί να δει κανείς το θέμα.

Οι οικονομικές, εργασιακές και άλλες επιπτώσεις του ανοίγματος των συνόρων
στους αλλοδαπούς παίκτες έχουν συζητηθεί κατά κόρον. Μόνο όμως όσοι ζουν στα
αποδυτήρια μιας ομάδας μπορούν να φανταστούν και την ανάλαφρη πλευρά της
αθρόας εισαγωγής ξένων παικτών.

Βαβέλ έχει γίνει η κορυφαία κατηγορία των εθνικών μας πρωταθλημάτων.
Αγγλοσάξονες, Βίκινγκς, πανσπερμία Βαλκάνιων, παίκτες από την πρώην Σοβιετική
Ένωση, κοινοτικοί, ακόμη και εκπρόσωποι της Μαύρης Ηπείρου έχουν γεμίσει ­ σε
διάφορους συνδυασμούς τα ρόστερ των ομάδων. Πώς όμως γίνεται η συνεννόηση με
τον προπονητή και τους συμπαίκτες;

Πολλές φορές η προσπάθεια της τεχνικής ηγεσίας να δώσει εντολές στους
αλλοδαπούς παίκτες της ομάδας βγάζει πολύ γέλιο. Και συχνά επιστρατεύονται
μεταφραστές μέσα από την ομάδα που μπορεί να μεταφέρουν τα λόγια της μιας
πλευράς προς την άλλη χωρίς να γνωρίζει η μία τη γλώσσα της άλλης.

Στον Ολυμπιακό ο Πύργος της Βαβέλ έχει μόνο έναν… όροφο. Τον Γκανέζο Πίτερ
Οφορίκουε. Και βέβαια κανείς στην ομάδα του δεν μιλάει τη γλώσσα του. Ο
Γκανέζος, όμως, γνωρίζει αγγλικά, όπως και ο Τοχούρογλου που έζησε στην
Αυστραλία και έτσι οι εντολές του Μπάγιεβιτς περνάνε από τον γκολκίπερ στον
επιθετικό. Κατά τα άλλα, και τα ελληνικά του Μπάγιεβιτς είναι επαρκή και
βεβαίως συνεννοείται και στη γλώσσα του με τους παίκτες από την πρώην Γιουγκοσλαβία.

Δανιήλ, Μίκλαντ. Ο πρώτος από την Καβάλα, ο δεύτερος από τη Νορβηγία, τους ενώνουν τα γερμανικά

Στον Παναθηναϊκό όλοι ­ και οι Πολωνοί ­ μιλάνε την ίδια γλώσσα εκτός από τους
Νορβηγούς, Μίκλαντ και Στράντλι, οι οποίοι έχουν την τύχη ο προπονητής τους,
αν και Έλληνας, να μιλάει τη γερμανική. Σε αυτή τη γλώσσα γίνεται η συνεννόηση
με τον Βασίλη Δανιήλ. Με τους συμπαίκτες τους όμως σίγουρα θα νιώθουν μοναξιά.

Σπασμένο τηλέφωνο η συνεννόηση στην Καλαμάτα. Ο νέος προπονητής, ο Βραζιλιάνος
Ζαϊρζίνιο, μιλάει πορτογαλικά. Ευτυχώς, ο βοηθός του Έλβιο Μάνα μιλάει
ισπανικά που είναι συγγενική γλώσσα. Αυτός κάνει τη μετάφραση στα ελληνικά,
αλλά και πάλι οι Αφρικανοί και οι Σουηδοί παίκτες χρειάζονται μια μετατροπή.
Την κάνει στα αγγλικά ο γυμναστής κ. Κατσούλης.

Προβληματική η συνεννόηση και στον Ηρακλή, όπου οι Ζαϊρινοί Γουαμπάμπα και
Κασίμπα έχουν κάποιες γνώσεις της γαλλικής. Ελάχιστες γνώσεις της γαλλικής
έχει και ο μάνατζερ της ομάδας Τέλης Μπατάκης, που προσπαθεί να συνεννοηθεί με
τους παίκτες. Οι Αυστριακοί Μπάχερ και Στρομπάγκερ δεν έχουν πρόβλημα με τη
συνεννόηση μια και ο συμπαίκτης τους Μηνάς Χατζίδης μιλάει απταίστως τη
γερμανική και κάνει χρέη διερμηνέα.

ΣΤΟΝ ΠΑΟΚ το ρόστερ της ομάδας απαιτεί δύο διερμηνείς, αλλά δεν υπάρχει
κανένας. Στ’ αποδυτήρια και στον πάγκο δεν υπάρχει κάποιος που να μιλάει την
Ισπανική για να μεταφράζει στους Περουβιανούς Ολιβάρες και Γκομίνγκες, ενώ με
τον Λιβεριανό Νάγκμπε η συνεννόηση γίνεται με τον Άγγελο Αναστασιάδη, που
μιλάει κάπως την Αγγλική. Για τους Περουβιανούς, υπάρχει διερμηνέας και
μάλιστα γυναίκα, αλλά εκτός γηπέδου για τις συνεντεύξεις!

ΣΤΗΝ ΑΕΚ ο Ρουμάνος Ντουμιτρίου έχει βεβαίως επίσημο μεταφραστή, που δεν του
χρησιμεύει μόνο για έναν παίκτη, τον συμπατριώτη του Ντόμπος. Πρόβλημα υπάρχει
με τον Ισλανδό Γκρέταρσον, ο οποίος το έχει λύσει με έναν Έλληνα φίλο του, που
δεν τον αποχωρίζεται ούτε στις προπονήσεις. Το τι γίνεται βέβαια την ώρα του
αγώνα είναι μία άλλη ιστορία. Ώς ένα σημείο το ποδόσφαιρο είναι διεθνής γλώσσα…