ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Οι τύψεις του Ρήγκαν

Ρόναλντ Ρήγκαν. Δεν καταλαβαίνει γιατί τον χαιρετούν στον δρόμο

Ο Ρόναλντ Ρήγκαν ξεχνάει ότι υπήρξε ηγέτης των Ηνωμένων Πολιτειών, μας
πληροφορούν οι «Νιου Γιορκ Τάιμς». Δεν θα μπορέσει δηλαδή να καταθέσει στο
Ουράνιο Δικαστήριο;

ΡΙΓΗ συγκίνησης προκαλούν οι περιγραφές του αμερικανού δημοσιογράφου για τον
«μάγο της επικοινωνίας», όπως χαρακτηρίζεται ο άνθρωπος που κυβέρνησε τις
Ηνωμένες Πολιτείες από το 1981 έως το 1989. Ο Ρήγκαν, διαβάζουμε, εξακολουθεί
να παίζει γκολφ, να δουλεύει ελαφρά στο γραφείο του και να περπατάει στα πάρκα
που είναι κοντά στο σπίτι του. Ως «τέλειος τζέντλεμαν» μάλιστα που είναι,
σπεύδει πάντοτε να παραμερίσει για να περάσει μια γυναίκα. Η νόσος του
Αλτσχάιμερ από την οποία πάσχει όμως τα τελευταία χρόνια τον καταβάλλει όλο
και περισσότερο, σωματικά και πνευματικά. Με εξαίρεση τη γυναίκα του, δεν
αναγνωρίζει πια και πολλούς ανθρώπους. Ανταποδίδει από ευγένεια τα νεύματα και
τους χαιρετισμούς των περαστικών που τον συναντούν στον δρόμο, αλλά τις
περισσότερες φορές δεν μπορεί να καταλάβει πού τον ξέρουν.

Εάν έχουν έτσι τα πράγματα, το πιθανότερο είναι ότι ο Ρήγκαν δεν θα θυμάται
και τις περίφημες δηλώσεις του που έμειναν στην Ιστορία. Όπως τη φράση με την
οποία είχε δικαιολογήσει το εξοπλιστικό του πρόγραμμα, το μεγαλύτερο πρόγραμμα
στρατιωτικών εξοπλισμών της αμερικανικής ιστορίας σε περίοδο ειρήνης: «Δεν
κατασκευάζουμε πυραύλους για να πολεμήσουμε, κατασκευάζουμε πυραύλους για να
υπερασπιστούμε την ειρήνη». Ή τη σύγκριση που είχε κάνει για να κατακεραυνώσει
τους οικολόγους: «Τα δένδρα προκαλούν μεγαλύτερη μόλυνση από τα αυτοκίνητα». Η
την άλλη, εξόχως επιστημονική του διαβεβαίωση, ότι «τα γεγονότα είναι βλακώδη πράγματα».

Ο Ρόναλντ Ρήγκαν θα έχει λησμονήσει όμως και τα επιτεύγματα της εξωτερικής του
πολιτικής. Τον «Πόλεμο των Άστρων», για παράδειγμα, που απορροφούσε τεράστια
κονδύλια ενώ παράλληλα διευρυνόταν το έλλειμμα του προϋπολογισμού και
περιορίζονταν δραστικά οι κοινωνικές δαπάνες. Τη στρατιωτική εισβολή στη
μικροσκοπική Γκρενάδα, το 1983, με στόχο την εκδίωξη της «μαρξιστικής» της
κυβέρνησης. Το σαμποτάρισμα με κάθε τρόπο των Σαντινίστας, στη Νικαράγουα, που
τόλμησαν να ονειρευτούν έναν καλύτερο κόσμο για να πέσουν θύματα της
διεστραμμένης φαντσασίας των ισχυρών: ο Ρήγκαν και οι άνθρωποί του
μηχανεύτηκαν το σχέδιο χρηματοδότησης των «κόντρας» με τα κέρδη από την πώληση
όπλων στους ισλαμιστές του Ιράν. Μα για τις ζωές των αθώων που χάθηκαν από την
ακροδεξιά τρομοκρατία δεν πλήρωσε ποτέ κανείς.

Η τελευταία ελπίδα απαλλαγής του πρώην ηθοποιού για τα εγκλήματά του χάθηκε
όταν ένας από τους γιατρούς του, ο Λώρενς Μορ, δήλωσε κατηγορηματικά στη «Νιου
Γιορκ Τάιμς» ότι η νόσος του Αλτσχάιμερ προσέβαλε τον Ρήγκαν μετά την
αποχώρησή του από την προεδρία. Όλες οι επιλογές που έκανε ήταν κατά συνέπεια
συνειδητές. Το κακό είναι ότι δεν τις θυμάται πια. Και δεν υπάρχει έτσι καμιά
περίπτωση, λίγο πριν από το τέλος, μια στιγμή έστω πριν εγκαταλείψει τα
εγκόσμια, να αισθανθεί τύψεις.