ΑΛΕΚΟΣ ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ Δεν μας σταματούν συμφέροντα και «αρχηγίσκοι»

Εννιακόσιοι δήμοι και 125 κοινότητες στο όνομα του πρώτου κυβερνήτη της
Ελλάδας… Το σχέδιο «Ιωάννης Καποδίστριας», για την αναγκαστική συνένωση
5.700 ΟΤΑ, κατατίθεται μέχρι τις 10 Οκτωβρίου στη Βουλή, αλλάζοντας το τοπίο ­
αλλά και το πολιτικό σκηνικό ­ στον χάρτη της ελληνικής αυτοδιοίκησης.

ΔΩΔΕΚΑ χρόνια μετά την πρώτη σύλληψη της ιδέας (που έμεινε στα χαρτιά εξαιτίας
του φόβου για το πολιτικό κόστος), ο Αλέκος Παπαδόπουλος, σύμβουλος τότε του
αείμνηστου Γιώργου Γεννηματά, επανέρχεται δριμύτερος.

Είναι, άλλωστε, ο ίδιος πλέον υπουργός Εσωτερικών και διαθέτει ως «προίκα» το
όνομα και την έξωθεν καλή μαρτυρία από την προηγούμενη θητεία του στο
Οικονομικών.

Προσόντα – ασπίδες στις επικρίσεις που δέχεται ο «Καποδίστριας», που φέρει
κυρίως την υπογραφή του.

ΠΟΙΕΣ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ;

Επικρίσεις; Ποιες επικρίσεις; «Τέρμα πια στα κροκοδείλια δάκρυα απ’ όσους δεν
βλέπουν ­ ή κάνουν πως δεν βλέπουν ­ πως η χώρα συρρικνώθηκε σε 60-70 όλες κι
όλες πόλεις»…

Τι κι αν τα υπομνήματα κοινοτήτων σχηματίζουν σωρό στο γραφείο του, πολίτες
κλείνουν τους δρόμους, κατεβάζουν μαύρες σημαίες και καταθέτουν τα εκλογικά
τους βιβλιάρια. «Οι αντιδράσεις είναι πολύ λιγότερες απ’ αυτές που κι εμείς οι
ίδιοι περιμέναμε.

Οι έδρες, η ονομασία και η κατανομή των χωριών στη μία ή την άλλη ενότητα, δεν
είναι το κεντρικό θέμα.

Το θέμα είναι πώς και γιατί θα λειτουργήσουν οι νέου τύπου, ισχυροί και
βιώσιμοι, δήμοι στην Ελλάδα».

ΠΑΡΑΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗ

Ένθερμος υποστηρικτής της μεταρρύθμισης ­ κάτι σαν δεύτερο δέρμα στο σώμα του
έχει γίνει από τον περασμένο Φεβρουάριο ­ οργίζεται και υψώνει τη φωνή του
όταν ακούει τα περί επικρίσεων.

«Κι εγώ επικρίνω τους επικριτές και τους κήνσορες των πάντων.

Πρέπει επιτέλους να σταματήσει η άθλια παραπληροφόρηση όλων εκείνων που
νομίζουν πως μπορούν να κρατήσουν μια χώρα χαλαρωμένη, στα χέρια των μικρών,
αλλά σκληρών τοπικών συμφερόντων, εργολαβικού τις περισσότερες φορές τύπου».

Με σεβασμό για τον συναισθηματισμό και τους ιδιαίτερους δεσμούς των Ελλήνων με
τα χωριά τους ­ ο ίδιος όχι μόνον κατάγεται αλλά έζησε και για πολλά χρόνια σ’
ένα μικρό χωριό της Ηπείρου ­ διατυμπανίζει σε όλους τους τόνους ότι τα χωριά
όχι μόνον δεν θα αφανιστούν, αλλά θα ζωντανέψουν.

Και καταγγέλλει τη Νέα Δημοκρατία για «ασύστολη δημαγωγία, κακώς εννοούμενη
αντιπολίτευση, σταθερή αμηχανία και έλλειψη θέσεων».

ΤΟ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ

Το ίδιο κατηγορηματικός είναι και για όσους κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου
για το πολιτικό κόστος που θα έχει ενδεχομένως για το ΠΑΣΟΚ η εφαρμογή των
αναγκαστικών συνενώσεων. «Μου είναι παντελώς αδιάφορο αν αυτή η μεταρρύθμιση
θα έχει ή όχι εκλογικά οφέλη για το ΠΑΣΟΚ».

Όχι πως διεκδικεί το αλάθητο. Αυτό που διεκδίκησε ­ και διά στόματος
Πρωθυπουργού ­ το έχει ήδη πετύχει, είναι να μην τεθεί σε συζήτηση στη Βουλή
το χωροταξικό μέρος του «Καποδίστρια».

«Το θεσμικό, ναι. Το χωροταξικό, όχι. Το Κοινοβούλιο δεν είναι “ράβε –
ξήλωνε”. Δεν κλείνει όμως τις πόρτες. Παραπέμπει τις όποιες αλλαγές στην ίδια
τη… ζωή, που, μέσα από τη λειτουργία των νέων δήμων, θα δείξει αν χρειάζεται
να γίνουν χωροταξικές διευθετήσεις.

Την άλλη, φυσικά, τετραετία. Προς το παρόν ασχολείται με το πρόγραμμα
υποστήριξης των νέων δήμων, σε έμψυχο ­ κυρίως επιστημονικό και εξειδικευμένο
­ υλικό και τεχνικές υποδομές.

Και προετοιμάζεται για το “Καποδίστριας 2” που θα αφορά τη συνένωση
λειτουργιών των δήμων της Αττικής και της Θεσσαλονίκης».

ΠΟΛΙΤΕΣ που διαφωνούν με τις συνενώσεις καταθέτουν μαζικά τα εκλογικά τους
βιβλιάρια. «Ε, και λοιπόν; Πού είναι το πρόβλημα;», διερωτάται ο Αλέκος
Παπαδόπουλος και προσθέτει: «σε λίγο δεν θα τα χρειάζονται». Πράγματι με
νομοσχέδιο που καταρτίζει το υπουργείο Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και
Αποκέντρωσης, καταργούνται τα εκλογικά βιβλιάρια και οι πολίτες θα ψηφίζουν με
την προσκόμιση της αστυνομικής τους ταυτότητας. Περίπτωση διπλοψηφίας με αυτό
το σύστημα αποκλείεται διότι στους εκλογικούς καταλόγους, οι οποίοι σύντομα θα
εκκαθαρισθούν πλήρως, κάθε ψηφοφόρος θα αναφέρεται και με τον αριθμό της
αστυνομικής του ταυτότητας. Για μεγαλύτερη ασφάλεια του συστήματος
καθιερώνεται Ενιαίος Ατομικός Εκλογικός Αριθμός, ο οποίος θα είναι μοναδικός
και απαραβίαστος. Σύμφωνα με το ίδιο σχέδιο νόμου, οι ετεροδημότες θα ψηφίζουν
στον τόπο της διαμονής τους, και μάλιστα τους υποψηφίους της εκλογικής
περιφέρειας στην οποία είναι κανονικά εγγεγραμμένοι. Οι ετεροδημότες θα
ψηφίζουν βάσει ειδικών εκλογικών καταλόγων και μόνο σε γενικές βουλευτικές εκλογές.

Η καινοτομία που εισάγει το νομοσχέδιο σε σχέση με προηγούμενα σχέδια για την
ψήφο των ετεροδημοτών είναι ότι οι ετεροδημότες θα ψηφίζουν το Σάββατο,
παραμονή των βουλευτικών εκλογών. Η διαλογή θα γίνεται την επομένη, κατά τη
διάρκεια της γενικής ψηφοφορίας, στο Εφετείο. Πέραν αυτών, το σχέδιο νόμου
προβλέπει την ανάθεση της φρούρησης των εκλογικών τμημάτων στους αστυνομικούς
(απαλλάσσοντας τον Στρατό από αυτό το καθήκον), την κατάργηση της εντοπιότητας
για τους δικαστικούς αντιπροσώπους, τη διεύρυνση των κατηγοριών των προσώπων
που μπορεί να διοριστούν αντιπρόσωποι δικαστικής αρχής κ.ά. Τελος,
καθιερώνεται η αυτεπάγγελτη εγγραφή στους εκλογικούς καταλόγους των νέων
εκλογέων ­ αντί της ρητής δήλωσης που απαιτείται έως τώρα…

ΕΝΑ τρισεκατομμύριο δραχμές θα είναι η προίκα των νέων δήμων που δημιουργεί ο
«Καποδίστριας», για την επόμενη 5ετία, οπότε και θα ολοκληρωθούν οι
συνενώσεις. Πρόκειται για το Ειδικό Αναπτυξιακό Πρόγραμμα, το οποίο θα
χρηματοδοτεί ειδικά προγράμματα των δήμων, και όχι τους ίδιους τους δήμους. Ο
Αλ. Παπαδόπουλος αρνείται ότι η μη ύπαρξη κινήτρων λειτούργησε αρνητικά στις
εκούσιες συνενώσεις του 1985: «Τα κίνητρα ήταν ισχυρότατα», δηλώνει.

Και προσθέτει: «Ισχυρότερα όμως των κινήτρων ήταν αυτά τα τοπικά συμφέροντα,
οι νοσηροί τοπικισμοί και πολλές φορές κάποιοι, όπως συνηθίζω να λέω,
συμπαθέστατοι τοπικισμοί, που υπάρχουν». Πολλοί είναι αυτοί που υποστηρίζουν
ότι ο «Καποδίστριας» δεν μπορεί να προχωρήσει, γιατί απλούστατα δεν υπάρχει το
απαραίτητο πολιτικό προσωπικό που θα τον υλοποιήσει. Ο κ. Παπαδόπουλος
απαντάει και σ’ αυτό. Αναγγέλλει ότι προχωρούν οι διαδικασίες για την πρόσληψη
902 επιστημόνων, στη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση, μέχρι το τέλος του χρόνου. Και
παράλληλα κάθε νέος δήμος θα πλαισιωθεί με τρεις ειδικούς επιστήμονες, οι
οποίοι θα βοηθήσουν στην υλοποίηση του νέου θεσμού. Συνολικά δηλαδή θα
προσληφθούν περί τους 2.700 επιστήμονες… Και αναφέρει: «Ήδη από τον Νοέμβριο
θα φύγουν οι επιστήμονες για τις έδρες των υπό σύσταση νέων δήμων, οι οποίοι
θα βοηθήσουν στη λειτουργική ανασυγκρότηση των δήμων αυτών σε ένα στάδιο
προετοιμασίας.

Και ταυτόχρονα μέσα από διάφορα προγράμματα που έχουμε, θα προσπαθήσουμε από
τώρα να ενισχύσουμε τους νέους δήμους με διάφορα μηχανήματα, τεχνικό εξοπλισμό
κυρίως και επιστήμονες».

Οι προσλήψεις θα γίνουν μέσα από ένα πρόγραμμα του Κοινωνικού Ταμείου
Κατάρτισης και η διαδικασία για τις προσλήψεις έχει ήδη ξεκινήσει…

ΑΜΕΤΑΚΙΝΗΤΟΣ στην εφαρμογή τού «Καποδίστρια» δηλώνει ο Αλέκος Παπαδόπουλος,
θεωρώντας ότι πίσω από τις αντιδράσεις βρίσκονται «αρχηγίσκοι» και
μικροσυμφέροντα, εργολάβοι και τοπικοί μηχανισμοί εξουσίας.

Επιτίθεται στη Νέα Δημοκρατία με έντονο τρόπο, την κατηγορεί για «ασύστολη
δημαγωγία» και ξεκόβει ότι στη Βουλή δεν μπορεί να αλλάξει κάτι: «Η Βουλή δεν
μπορεί να μετατραπεί σε διαδικασία χωροθέτησης με το ράβε – ξήλωνε νέους
δήμους, και δεν είναι και το αντικείμενό της. Είναι για να γίνεται διάλογος».

­ Τι νόημα έχει τότε ένας διάλογος που δεν θα είναι επί της ουσίας;

«Ο διάλογος θα είναι επί της ουσίας και όχι επί της χωροταξίας. Η χωροταξία,
είναι ευθύνη της Πολιτείας».

­ Διεκδικείτε το αλάθητο;

«Το αλάθητο όχι. Βεβαίως, αν κάπου δούμε ότι στο μέλλον και με τη λειτουργία
των νέων δήμων πρέπει να γίνουν κάποιες άλλες διευθετήσεις, δεν θα διστάσουμε
να τις κάνουμε».

­ Δεν υπονομεύετε όμως με τον τρόπο αυτό τη θέση σας ότι αυτός είναι ο
«Καποδίστριας» και τέλος;

«Όχι, είναι λάθος αντίληψη αυτό. Μιλάμε για έπειτα από 4 χρόνια, όπως
συμβαίνει με όλους τους νόμους και με όλες τις μεγάλες μεταρρυθμίσεις που δεν
μπορούν να διεκδικήσουν το άριστον. Και ο μεγαλύτερος νομοθέτης σε αυτά τα
πράγματα δεν είναι ο άνθρωπος, είναι η ίδια η ζωή. Και, μάλιστα, για
αντικείμενο και περιεχόμενο σαν αυτό. Θα ήταν αφέλεια υψίστη να πούμε ότι ή ο
σχεδιασμός ή οι ρυθμίσεις για τη λειτουργία των νέων δήμων, αυτές που
καταθέτουμε εμείς, διεκδικούν το αλάθητο».

­ Τι θα είναι ο νέου τύπου δήμος;

«Ένα σύνολο μηχανισμών. Θα έχουν την τεχνική τους υπηρεσία, την πολεοδομική
τους υπηρεσία, τους γεωπόνους, τους κτηνιάτρους, θα έχουν μηχανήματα, ό,τι
είναι απαραίτητο για να δημιουργηθούν οι προϋποθέσεις ανάπτυξης. Και επίσης,
τα χωριά θα διατηρήσουν το όνομά τους. Θα έχουν εκπροσώπηση στον νέο δήμο, θα
έχουν τα τοπικά τους συμβούλια, πάνω από 300. Ο πρόεδρος του τοπικού
συμβουλίου θα είναι και δημοτικός σύμβουλος, ανεξάρτητα εάν το χωριό εκλέξει
και άλλους δημοτικούς συμβούλους».

­ Κύριε υπουργέ, αυτά είναι πάρα πολύ ωραία λόγια…

«Δεν είναι λόγια. Αλλά νομίζω ότι θα πρέπει να σταματήσει όλη αυτή η άθλια
παραπληροφόρηση, όλων εκείνων οι οποίοι νομίζουν ότι μπορούν να κρατήσουν τη
χώρα χαλαρωμένη, να κρατήσουν μια χώρα που είναι γεμάτη από μικρά, σκληρά
τοπικά συμφέροντα, τοπικά εργολαβικά συμφέροντα, συμφέροντα πολλές φορές
κάποιων ανθρώπων, οι οποίοι έπρεπε να ήταν και υπόλογοι στη Δικαιοσύνη, που
εκμεταλλεύονται αυτούς τους μηχανισμούς. Και όλα αυτά θα ανατραπούν. Η
μεταρρύθμιση θα έχει και βαθύτατο εξυγιαντικό χαρακτήρα. Και αυτό δεν είναι
λόγια. Η μεταρρύθμιση αυτή είναι πολύ μεγάλης εμβέλειας και δεν χωράει μέσα
στο μυαλό εκείνων οι οποίοι νομίζουν ότι θα καθηλώσουν τη χώρα».

­ Κύριε υπουργέ, δική σας σύλληψη ήταν ο «Καποδίστριας»;

«Υπήρχαν εισηγήσεις της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, ο τρόπος όμως οργάνωσης της
μεταρρύθμισης και το σχέδιο όλο, το οποίο δεν ήταν νόμος και μια επιλογή απλής
διοικητικής συνένωσης, ήταν ένα θέμα το οποίο συζητήθηκε αμέσως μετά τις
εκλογές του 1996 με τον Πρωθυπουργό. Είπαμε να προχωρήσουμε σύμφωνα με τα
ευρωπαϊκά δεδομένα σε αυτή τη μεγάλη μεταρρύθμιση, που στην ουσία είναι η
ανασυγκρότηση και ανοικοδόμηση του ελληνικού κράτους από κάτω».

­ Νιώθετε μεταρρυθμιστής;

«Όχι. Εγώ νιώθω ότι πρέπει να κάνω ως υπουργός εκείνο το οποίο επιβάλλεται από
την πραγματικότητα να γίνει. Τη λέξη μεταρρυθμιστής δεν την έχω πει και δεν
επιτρέπω ούτε στον εαυτό μου, ούτε σε κανέναν άλλον οποιαδήποτε ταμπέλα».