ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Στόχος, οι φεμινίστριες

Ευτυχείς σύζυγοι. «Θα ήθελα τόσο να ξέρω τι σκέφτεσαι». «Πας γυρεύοντας, μου φαίνεται» (του Αλτάν, από το «Εσπρέσο»)

Κλαίνε γονατιστοί ζητώντας συγγνώμη από τον Χριστό, προσεύχονται,
εξομολογούνται τις αμαρτίες τους, τραγουδάνε, υμνούν την αφύπνιση και την
ενότητα της εκκλησίας. Και η Αμερική τους παίρνει στα σοβαρά.

ΕΝΑ εκατομμύριο άνδρες (καλά διαβάσατε: ένα εκατομμύριο άνδρες) αναμένονται
σήμερα στην Ουάσιγκτον για να κηρύξουν τον λόγο του Ευαγγελίου και να
απαιτήσουν να δοθεί τέλος στον φεμινισμό! Τη διαδήλωση οργανώνουν οι «Promise
Keepers» (Αυτοί που Τηρούν τις Υποσχέσεις), μια συντηρητική παραθρησκευτική
οργάνωση που ιδρύθηκε το 1990 από τον προπονητή του αμερικανικού ποδοσφαίρου
Μπιλ ΜακΚάρτνεϋ και τα τέσσερα τελευταία χρόνια έχει οργανώσει τεράστιες
συγκεντρώσεις σε διάφορα στάδια της Αμερικής. Στις συγκεντρώσεις αυτές δεν
γίνονται δεκτές οι γυναίκες. Υπεύθυνοι για τα κοινωνικά και ηθικά προβλήματα
της χώρας, είτε πρόκειται για την κρίση του θεσμού του γάμου είτε για τις
αμβλώσεις ή τη νεανική εγκληματικότητα, είναι οι άνδρες, λέει ο ΜακΚάρτνεϋ.
Εναπόκειται σ’ αυτούς, κατά συνέπεια, να αναλάβουν τις ευθύνες τους και να
αλλάξουν τα πράγματα.

Μια συγκέντρωση σαν τη σημερινή θα ήταν αδιανόητη μέχρι πριν από λίγα χρόνια
σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, πολύ περισσότερο δε στη φιλελεύθερη Αμερική.
Το κλίμα όμως έχει αλλάξει. «Όπως έγινε με τη συγκέντρωση ενός εκατομμυρίου
μαύρων το 1995 στην Ουάσιγκτον, έτσι και η σημερινή διαδήλωση μαρτυρεί μια
αντίδραση, μια προσπάθεια των ανδρών που έχουν πληγεί από τις κατακτήσεις των
γυναικών να αναζητήσουν μια νέα ταυτότητα», επισημαίνει ο Τζέφρυ Ρέιμαν,
καθηγητής Κοινωνικών Επιστημών στο Αμερικανικό Πανεπιστήμιο της Ουάσιγκτον. Οι
άνδρες που θα διαδηλώσουν σήμερα στον ίδιο τόπο όπου παλιότερα εκφωνούσαν
λόγους ο Μάρτιν Λούθερ Κινγκ, οι φεμινίστριες, οι ειρηνιστές, οι Ινδιάνοι ή τα
θύματα του AIDS δεν μπορούν να χαρακτηριστούν συλλήβδην «φαλλοκράτες». Δεν
θέλουν την επιστροφή των γυναικών στην κουζίνα. Υποστηρίζουν όμως ότι η
αμερικανική κοινωνία έχει περάσει μέσα σε μια γενιά από το ένα άκρο στο άλλο:
από τη σωματική βία κατά των γυναικών στη νομική βία κατά των ανδρών με τη
μορφή των καταγγελιών για σεξουαλική παρενόχληση. Πιστεύουν ότι για τη διάλυση
της οικογένειας φταίει η σεξουαλική επανάσταση, που μπορεί να δημιούργησε νέες
τάξεις απελευθερωμένων και επιτυχημένων γυναικών αλλά ταυτόχρονα καταδίκασε
άλλες κατηγορίες στη φτώχεια και τη μοναξιά: οι ταχύτερα αυξανόμενοι άποροι
στη σημερινή Αμερική δεν είναι ούτε οι μετανάστες ούτε οι μαύροι των γκέτο ­
αλλά οι λευκές μητέρες που έχουν εγκαταλειφθεί από τους άνδρες τους.

Αυτοί οι πληγωμένοι άνδρες εξαπολύουν σήμερα την αντεπίθεσή τους, το περίφημο
«backlash». Οι φεμινίστριες φυσικά τους καταγγέλλουν. Μα υπάρχουν και οι
γυναίκες που προσπαθούν να ρίξουν γέφυρες. Όπως η ερευνήτρια Σούζαν Κουντς,
που έγραφε πρόσφατα στην «Ουάσιγκτον Ποστ»: «Αντί να αντιμετωπίζουμε αυτούς
τους άνδρες ως ανθρώπους των σπηλαίων, πρέπει να συνεργαστούμε μαζί τους, ώστε
να ξανακτίσουμε την οικογένεια σε σύγχρονη βάση. Τα παιδιά μας έχουν ανάγκη
από πατέρα».