[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

ΦΑΙΝΕΤΑΙ ότι πάντοτε οι κατέχοντες την εξουσία είναι πολύ πιο καθυστερημένοι
από τον λαό. Κι ας νομίζουν το αντίθετο. Κι ας αποφασίζουν συνήθως εν ονόματί
του ερμηνεύοντας ­ τάχα ­ τη δική του άποψη. Δημοψήφισμα στη ­ συντηρητική,
κατά γενική πεποίθηση ­ Ελβετία έφερε τα πάνω κάτω στις αντιλήψεις για τον
τρόπο αντιμετώπισης των τοξικομανών. Έτσι, πρόταση που παρουσιάστηκε με τον
πολύ δελεαστικό τίτλο «Νεολαία χωρίς ναρκωτικά», η οποία καλούσε την κυβέρνηση
να τροποποιήσει το Σύνταγμα και να εφαρμόσει μια πιο σκληρή κατασταλτική
πολιτική, απορρίφθηκε μετά πολλών επαίνων από το… 71% των πολιτών που
ψήφισαν (κάπου 1,3 εκατομμύρια άτομα).

Δίνοντας τη δυνατότητα στην ελβετική κυβέρνηση να επεκτείνει τη διανομή
ηρωίνης από το κράτος στους τοξικομανείς, ένα πρόγραμμα που είχε ξεκινήσει
πειραματικά τα τελευταία τρία χρόνια σε 1.100 τοξικομανείς, οι οποίοι είχαν
απορρίψει κάθε άλλη θεραπεία. Σ’ αυτά τα τρία χρόνια τα αποτελέσματα, όπως
δείχνουν τα στοιχεία που δόθηκαν στη δημοσιότητα, ήταν εντυπωσιακά. Μειώθηκαν
οι θάνατοι, βελτιώθηκε σημαντικά η υγεία των εξαρτημένων, πολλοί βρήκαν
σταθερή στέγη και δουλειά, αφήνοντας πολλές ελπίδες ότι αρκετοί θα
εγκαταλείψουν οριστικά τη χρήση ναρκωτικών ουσιών.

Χορήγηση της ηρωίνης από το κράτος δεν σημαίνει κατά κανένα τρόπο νομιμοποίηση
των ναρκωτικών «αλλά μια ιατρική προσέγγισή τους», όπως διευκρίνισε Ελβετός
κυβερνητικός εκπρόσωπος, κάνοντας σαφές ότι η στάση της Ελβετίας παραμένει
«συντηρητικά ανοιχτόμυαλη».

Εμείς, εδώ, κάναμε ένα πρόγραμμα χορήγησης υποκαταστάτων (μεθαδόνης) που, από
ό,τι δείχνουν τα χαρτιά και λένε οι υπεύθυνοι, πήγε πολύ καλά.

Η κυβέρνηση πήρε απόφαση να επεκτείνει αυτό το πρόγραμμα ­ αλλά μόνο
αριθμητικά, αυξάνοντας τις θέσεις στην Αθήνα και Θεσσαλονίκη και μόνο για τα
άτομα που, μέσα από το πρόγραμμα, θα εμφανίζουν διάθεση να απεξαρτηθούν.
Σημαντικό, αλλά δεν φτάνει. Η απόφαση της Ελβετίας αναμένεται να επηρεάσει τη
στάση όλων των χωρών της Ευρώπης. Γιατί όχι και της Ελλάδας; ­ που μπορεί να
εκπλήξει κάποιους που νομίζουν ότι ερμηνεύουν τις απόψεις των πολιτών. Κι ίσως
τότε βρεθεί κάποιος άλλος δρόμος ­ έστω επίσης «συντηρητικά ανοιχτόμυαλος» ­
ώστε να προστατευτούν και οι χρήστες που δεν είναι έτοιμοι ή δεν θέλουν να
μπουν σε θεραπεία από τις επικίνδυνες συνέπειες της χρήσης: από τον μοναχικό
θάνατο στα παγκάκια, τις αρρώστιες, τον κοινωνικό αποκλεισμό, από την κόλαση
της παρανομίας.