Δικάζεται πάλι η ισοβίτισσα για τα τηγανόψωμα

Η ΙΣΤΟΡΙΑ της 58χρονης νοικοκυράς Μαρίας Σαμπανιώτη, με τα δηλητηριασμένα
τηγανόψωμα, έγινε σίριαλ σε τηλεοπτικό σταθμό. Είναι μία από αυτές τις
ιστορίες που το σενάριό της δεν χρειάστηκε να το γράψει κάποιος ευφάνταστος
συγγραφέας, γιατί είναι βγαλμένο μέσα από την ίδια τη ζωή.
Οι δικαστές του Μεικτού Ορκωτού Εφετείου της Αθήνας καλούνται σήμερα να
ασχοληθούν με την υπόθεση αυτή, που αποκαλύφθηκε τον Ιανουάριο του 1992, όταν
η Μαρία Σαμπανιώτη έδωσε σε φιλικές της οικογένειες δηλητηριασμένα τηγανόψωμα,
με αποτέλεσμα να πεθάνουν τρία άτομα και να κινδυνεύσουν να χάσουν τη ζωή τους
άλλα τέσσερα.
Η 58χρονη κατηγορουμένη σε πρώτο βαθμό έχει καταδικαστεί για τις πράξεις της
τρεις φορές σε ισόβια και επιπλέον σε είκοσι πέντε χρόνια κάθειρξη.
Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στο παραπεμπτικό βούλευμα, η Μαρία Σαμπανιώτη
παρασκεύασε δηλητηριασμένη με παραθείο ζύμη την οποία και έδωσε στις
οικογένειες της Ειρήνης Κληματσά και της Ελένης Μουστοπούλου, με αποτέλεσμα
μέσα σε λίγη ώρα τα μέλη των δύο οικογενειών να υποστούν οξύτατη τροφική
δηλητηρίαση και να μεταφερθούν σε κωματώδη κατάσταση στο νοσοκομείο.
Εκεί, οι Θεόδωρος Μουστόπουλος, Ειρήνη και Αντώνης Κληματσάς απεβίωσαν παρά
τις ιατρικές φροντίδες που τους παρασχέθηκαν. Τέσσερα ακόμη άτομα και
συγκεκριμένα οι Κωνσταντίνος και Ελένη Μουστοπούλου και οι Σουλτάνα και Ραχμάν
Μουρατπάγιεφ ξεπέρασαν τον κίνδυνο για τη ζωή τους χάρη στην έγκαιρη μεταφορά
τους στο νοσοκομείο και την απαιτούμενη παροχή ιατρικής βοήθειας.
Είναι χαρακτηριστική η περικοπή του βουλεύματος στην οποία αναφέρεται ότι «η
σύλληψη και κυρίως η εκτέλεση του εγκληματικού σχεδίου από την κατηγορουμένη,
η οποία χωρίς ίχνος αναστολών “δώρησε” τον θάνατο και οδήγησε στον αφανισμό
δύο οικογένειες, μαρτυρούν ότι πρόκειται για ένα αδίστακτο άτομο».
Πάντως, η κατηγορουμένη απολογούμενη στο πρώτο δικαστήριο αρνήθηκε τις
εγκληματικές πράξεις που τις αποδίδονται και υποστήριξε ότι με τις δύο
οικογένειες όχι μόνο δεν είχε διαφορές, αλλά οι σχέσεις τους ήταν φιλικές και άριστες.













