Ξέφρενο πανηγύρι

Οι Αθηναίοι ως τα ξημερώματα γιόρτασαν την ανάληψη της Ολυμπιάδας

ΕΙΝΑΙ ΚΑΤΙ στιγμές που οι Έλληνες είναι ενωμένοι και το δείχνουν. Και όταν
είναι ενωμένοι, μπορούν να κάνουν θαύματα. Και αυτό το καταλαβαίνεις αν
βρεθείς μέσα στον απλό κόσμο. Κάτι τέτοιο συνέβη χθες στο Ζάππειο, στην
Ομόνοια, στο Σύνταγμα, αλλά και σε όλη την Ελλάδα.

Από νωρίς άρχισε να πηγαίνει ο κόσμος στο Ζάππειο, εκεί όπου είχαν γίνει
προετοιμασίες για την υποδοχή της ανάληψης της Ολυμπιαδας του 2004. Νέοι,
γέροι, μικρά παιδιά, πολλοί ξένοι, όλοι όμως με έναν κοινό πόθο. Να ακουστεί
το όνομα της Αθήνας από το στόμα του Μαρκησίου Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ. Με
σημαίες, μπαλόνια, μουσική και όλα τα τηλεοπτικά συνεργεία «στημένα» και
έτοιμα για τη μεγάλη στιγμή. Ο πόθος ήταν χθες ζωγραφισμένος στα πρόσωπα όλων.
Και αυτοί που παραβρέθηκαν εκεί, αλλά και αυτοί που ήταν καρφωμένοι στις
τηλεοράσεις τους, ήθελαν να πάρουμε την Ολυμπιάδα. Το είδαμε καθαρά στα
πρόσωπά τους, δεν υπήρχε αυτήν τη φορά ούτε συλλογική ούτε κομματική ούτε
κάποιου άλλου είδους διαφορά μεταξύ των ανωνύμων, αλλά και των επωνύμων.

Το πάρτι είχε ξεκινήσει νωρίς. Αλλά αυτήν τη φορά οι περισσότεροι ήταν
συγκρατημένοι. Βλέπετε, υπήρχε και το προηγούμενο στο Τόκιο, εκεί που
ακούστηκε το όνομα της Ατλάντα. Αρκετοί έδιναν οδηγίες στα μικρά παιδιά:
«Μόλις ακούσουμε το όνομα της Αθήνας θα φωνάξουμε», έλεγε ένας πατέρας στους
δύο γιους του. Στις 18.50 οι κοπέλες του «Αθήνα 2004» βγήκαν στο προαύλιο του
Ζαππείου και μοίραζαν μπαλόνια, σημαίες και άλλα σουβενίρ. Ο κόσμος συνέχισε
να έρχεται και όλοι είχαν στρέψει την προσοχή τους στα βίντεο γουόλ. Στις
19.30 όταν, άρχισε η μίνι παρουσίαση των υποψηφίων πόλεων και τα βίντεο, ο
κόσμος άρχισε να φωνάζει. Η πόλη που αποδοκιμάστηκε ήταν η Ρώμη, ενώ ο
ενθουσιασμός από την Ελλάδα, από την Αθήνα, από το Ζάππειο, φάνηκε στο βίντεο
γουόλ και σίγουρα έφθασε μέχρι τη Λωζάννη και την αντιπροσωπεία μας.

ΜΕΤΑ ΤΗ ΣΙΩΠΗ, ΠΑΝΔΑΙΜΟΝΙΟ

Ελάχιστα δευτερόλεπτα πριν ο Χουάν Αντόνιο Σάμαρανκ ανακοινώσει το όνομα της
πόλης, στο Ζάππειο επικράτησε σιγή και αμέσως μετά ήρθαν τα πανηγύρια. Οι
περισσότεροι αγκαλιάζονταν, φιλιόντουσαν και έκλαιγαν. Η ιαχή «Ελλάς-Ελλάς»
δονούσε την ατμόσφαιρα, ενώ αμέσως ακούστηκε ο Εθνικός Ύμνος της πατρίδας μας,
τον οποίο έψαλαν όλοι μαζί, ενώ χιλιάδες μπαλόνια αφέθηκαν στον ουρανό.
Επιτέλους. Αγκαλιασμένοι. Ενωμένοι. Το πάρτι είχε αρχίσει. Έφθασε η μπάντα της
Ελληνικής Αστυνομίας, αλλά δεν πρόλαβε να παίξει πολλή ώρα, αφού από τα
μεγάφωνα άρχισαν τα τραγούδια και όλος ο κόσμους χόρευε και διασκέδαζε με την
ψυχή του: «Επιτέλους, αυτή είναι μια νίκη της Ελλάδας», είπε ένας ηλικιωμένος
που κρατούσε μία σημαία με τους ολυμπιακούς κύκλους.

Την ίδια στιγμή ο αττικός ουρανός γέμιζε από βεγγαλικά, γέμιζε από το χαμόγελο
των χιλιάδων Ελλήνων, όλων εκείνων που περίμεναν τόσα και τόσα χρόνια να
επιστρέψουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στον τόπο που τους γέννησε.

Το πανηγύρι συνεχίστηκε στους δρόμους της Αθήνας, αλλά και όλης της Ελλάδας,
οι οποίοι γέμισαν από κόσμο που διασκέδασε και γιόρτασε τη μεγάλη αυτή νίκη,
μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες.