Ασπίδα στο έμφραγμα

Παρατεταμένος οξύς πόνος στο στήθος μπορεί να είναι σύμπτωμα στηθάγχης ­ μιας κατάστασης που, αν δεν αντιμετωπιστεί, μπορεί να γίνει επικίνδυνη, ακόμη και για τη ζωή του ασθενούς

Νέες ελπίδες για την θεραπεία των καρδιακών παθήσεων και την μείωση των
θανάτων από έμφραγμα, καθώς και σημαντικά ερευνητικά στοιχεία στα οποία θα
στηριχθεί, στο μέλλον, η πιο έγκαιρη διάγνωση και η πιο αποτελεσματική
θεραπεία έδωσαν οι ανακοινώσεις του 19ου Πανευρωπαϊκού Συνεδρίου Καρδιολογίας
που έγινε στη Στοκχόλμη.

ΔΕΚΑΠΕΝΤΕ χιλιάδες γιατροί, κυρίως καρδιολόγοι και καρδιοχειρουργοί, πήραν
μέρος στην πιο σημαντική ίσως ιατρική συνάντηση της χρονιάς στην Ευρώπη, που
κάθε χρόνο γίνεται σε άλλη ευρωπαϊκή πόλη (από αυτές που διαθέτουν συνεδριακό
κέντρο για τόσο μεγάλη συμμετοχή). Από αυτούς, περίπου 600 ήταν Έλληνες
(τουλάχιστον, εγγεγραμμένοι γιατί κάποιοι από αυτούς τίμησαν περισσότερο την
πόλη από το συνέδριο…) και ανάμεσά τους γνωστά ονόματα που είχαν και μια
αρκετά καλή παρουσία στις επιστημονικές ανακοινώσεις (όπως π.χ. η Καρδιολογική
Κλινική του Πανεπιστημίου Αθηνών).

Σημαντικά στοιχεία έδωσε μια μελέτη ­ η μεγαλύτερη μέχρι σήμερα με
τεκμηριωμένη μακροχρόνια αποτελεσματικότητα ­ σύμφωνα με την οποία ένας
αναστολέας των αιμοπεταλίων μπορεί να βοηθήσει σημαντικά στην καθυστέρηση
ασθενειών της καρδιάς.

Η μελέτη, με την ονομασία PRISM-PLUS, έδειξε ότι η 6μηνη χρήση του αναστολέα
llb/lla της γλυκοπρωτεΐνης tirofiban σε ασθενείς με στηθάγχη είχε ως
αποτέλεσμα την μείωση κατά 19% περίπου τον κίνδυνο από καρδιακά συμβάματα και
κατά 23% τον συνολικό κίνδυνο από καρδιακές προσβολές και θανάτους. Οι
ασθενείς στη μελέτη PRISM-PLUS είχαν παρατεταμένο πόνο στο στήθος τουλάχιστον
12 ώρες πριν από την εισαγωγή τους στη μελέτη. Σε όλους χορηγήθηκε ασπιρίνη,
μια σταθερή θεραπεία για μείωση της γλοιότητας του αίματος και άλλα φάρμακα
κατά απόφαση των ερευνητών. Συγκεκριμένα, η μελέτη που έγινε σε 72 κέντρα
παγκοσμίως, πάνω σε 3.200 ασθενείς και παρουσιάστηκε από τον δρα Πιέρ Φερού,
του Καρδιολογικού Ινστιτούτου του Καναδά, έδειξε ότι ύστερα από 6μηνη θεραπεία
με τον αναστολέα:

* Μειώθηκε κατά 18,9% ο συνολικός κίνδυνος θανάτων, καρδιακών επεισοδίων και
ανθιστάμενης ισχαιμίας (μειωμένη αιματική ροή στον καρδιακό μυ παρά την
υφιστάμενη αγωγή).

Μειώθηκε, επίσης, ο αριθμός επαναλαμβανόμενων εισαγωγών στο νοσοκομείο λόγω
ασταθούς στηθάγχης στους ασθενείς που είχαν αντιμετωπιστεί με συνδυασμό δύο
φάρμακων (αγκραστάτ και ηπαρίνη) έναντι αυτών που είχαν αντιμετωπιστεί μόνο με
ηπαρίνη. Ας σημειωθεί ότι αυτές χαρακτηρίζονται από οξύ πόνο στο στήθος κατά
τη διάρκεια της ηρεμίας, λόγω της σοβαρά μειωμένης αιματικής ροής στην
στεφανιαία αρτηρία και αν δεν χορηγηθεί θεραπεία μπορούν να επιφέρουν καρδιακή
προσβολή και θάνατο.

* Μειώθηκε κατά 22,5% ο κίνδυνος καρδιακού επεισοδίου και θανάτου (12,3% και
15,3%, αντίστοιχα).

* Μειώθηκε κατά 24% ο κίνδυνος απλού καρδιακού επεισοδίου.

Μια άλλη ερευνά, που παρουσίασε ο καθηγητής Άλαν Κούλεϊ, από το Πανεπιστήμιο
Νότιγχαμ της Αγγλίας, έδειξε ότι ένας ανταγωνιστής της αγγειοτανσίνης ΙΙ, το
Λοσαρτάν, βοηθάει στη βελτίωση της φυσικής δραστηριότητας των ασθενών με
καρδιακή ανεπάρκεια. Ύστερα από 12 εβδομάδες θεραπείας, οι ασθενείς που πήραν
μέρος στην μελέτη παρουσίασαν βελτίωση κατά 30% στην φυσική τους
δραστηριότητα. Με την ουσία αυτή γίνονται έρευνες σε διάφορα καρδιολογικά
κέντρα στον κόσμο (και την Ελλαδα) για να εκτιμηθεί η αποτελεσματικότητά της
στην αντιμετώπιση της καρδιακής ανεπάρκειας.

Ήδη, προηγούμενη μελέτη (με το όνομα COZAAR), που ανακοινώθηκε από τον
καθηγητή Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου του Μίσιγκαν των ΗΠΑ, δρα Μπέρτραντ
Πιτ, έδειξε μείωση του κίνδυνου θνησιμότητας από όλες τις αιτίες σε
ηλικιωμένους ασθενείς με καρδιακή ανεπάρκεια, σε ποσοστό 46%.

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ

Έναν νέο τύπο στεντς με πολύ καλά αποτελέσματα παρουσίασε το Καρδιολογικό
Συνέδριο στη Στοκχόλμη, η Πανεπιστημιακή Καρδιολογική Κλινική του
Πανεπιστημίου Αθηνών με επικεφαλής τον καθηγητή κ. Παύλο Τούτουζα και τον
πρόεδρο της Ελληνικής Καρδιολογικής Εταιρείας αναπληρωτή καθηγητή κ. Χρήστο Στεφανάδη.

Τα νέα στεντς είναι επικαλυμμένα από αυτόλογα μοσχεύματα, φλεβικά και
αρτηριακά και χρησιμοποιήθηκαν σε 49 ασθενείς με στεφανιαία νόσο. Στόχος, η
μείωση των περιπτώσεων επαναστένωσης των αρτηριών. Ύστερα από δύο χρόνια
χρήσης των στεντς και παρακολούθησης των ασθενών, το 90 % από αυτούς δεν είχε
παρουσιάσει κανένα πρόβλημα.

Αποτελέσματα μελέτης της κλινικής του στο Ωνάσειο παρουσίασε στη Στοκχόλμη και
ο καθηγητής κ. Δ. Κόκκινος. Σύμφωνα με τα στοιχεία της μελέτης, που έγινε σε
συνεργασία με το Κέντρο Νευρολογίας και Γενετικής της Λευκωσίας, υπάρχουν
ενδείξεις που μας επιτρέπουν να «προβλέψουμε» ποιοι ασθενείς με στεφανιαία
κινδυνεύουν από έμφραγμα. Όπως είπαν, υπάρχουν συμπτώματα (π.χ. δυσλειτουργία
των σκελετικών μυών που έχει παρατηρηθεί ότι εμφανίζεται στον άρρωστο πριν από
την εκδήλωση καρδιακής ανεπάρκειας), τα οποία, αν αξιολογηθούν σωστά από τους
γιατρούς, μπορούν να βοηθήσουν στην πρόληψη δυσάρεστων εξελίξεων.

Τέλος, μελέτη για υπερτασικούς και μη υπερτασικούς, που δίνει ελπίδες ότι στο
μέλλον θα έχουμε μεγαλύτερη κατανόηση ορισμένων καρδιοπαθειών, παρουσιάστηκε
στο Καρδιολογικό Συνέδριο στη Στοκχόλμη από τον διευθυντή της Β’ Καρδιολογικής
Κλινικής του Ωνασείου κ. Δ. Κρεμαστινό και τους συνεργάτες του.