Σχέσεις έρωτα και μίσους με τους παπαράτσι

Στον θάνατο όπως και στη ζωή η πριγκίπισσα Νταϊάνα δεν μπόρεσε να ξεφύγει από
τους φωτογράφους, που άλλοτε επιζητούσε την εύνοιά τους και άλλοτε τους περιφρονούσε.

ΣΥΧΝΑ παραπονιόταν ότι έκαναν τη ζωή της μαρτύριο παραμονεύοντας κάθε της
κίνηση, αλλά παράλληλα η δημοσιότητα ήταν γι’ αυτήν κάτι σαν ναρκωτικό. Ήξερε
ενστικτωδώς πώς να χειραγωγεί τον Τύπο ώστε να μένει στο προσκήνιο της
δημοσιότητας και, όταν το χρειαζόταν, να κλέβει την παράσταση από τον πρώην
σύζυγό της, τον πρίγκιπα Κάρολο. Ποτέ η ικανότητά της αυτή δεν φάνηκε καλύτερα
απ’ ό,τι αυτόν τον μήνα, όταν επέτρεψε να φωτογραφηθεί με τηλεφακό στη Νότια
Γαλλία έχοντας στο πλάι της τον άνδρα που πέθανε τελικά στο πλευρό της.
«Περπατούσε στην ακτή, στεκόταν και μιλούσε με τον κόσμο, ανέβηκε σε τζετ-σκι,
σε κρις-κραφτ. Γιατί να το κάνει; Δεν λέω ότι δεν έπρεπε. Αλλά επρόκειτο
σίγουρα για μια δεξιοτεχνική παράσταση για να μπορέσουμε να πάρουμε
φωτογραφίες και να βγάλουμε το θέμα» λέει ο Τζέιμς Ουαϊτάκερ, βετεράνος
δημοσιογράφος της «Ντέιλι Μίρορ» που καλύπτει τα θέματα του Μπάκιγχαμ.

Το αποτέλεσμα, όπως πρέπει να γνώριζε πολύ καλά η Νταϊάνα, ήταν ότι την
επομένη οι φωτογραφίες της κάλυπταν όλα τα πρωτοσέλιδα ­ την ίδια ημέρα που ο
Κάρολος έδινε δεξίωση για την ερωμένη του, την Καμίλα Πάρκερ Μπόουλς. «Είναι
τρομερό αυτό που συνέβη… αλλά υπήρχε κάποια εκμετάλλευση των παπαράτσι και
των φωτογράφων εν γένει από την Νταϊάνα. Ήξερε πολύ καλά πώς να το κάνει»
σχολίασε ο Ουαϊτάκερ, σύμφωνα με τον οποίο «ήταν δύσκολο για τους φωτογράφους
να το καταλάβουν όταν η πριγκίπισσα αποφάσιζε ότι δεν θέλει την προσοχή τους
ενώ 24 ώρες νωρίτερα, στις ίδιες ακριβώς συνθήκες, δεν παραπονιόταν».

ΧΩΡΙΣ ΟΡΙΑ

Σύμφωνα ωστόσο με τον «Κύριο Παπαράτσι», τον ιταλό φωτογράφο Τάτσιο Σεκιαρόλι,
ο τραγικός θάνατος της Νταϊάνας και του Ντόντι Αλ Φαγιέντ φανερώνει ότι δεν
υπάρχουν πλέον τα όρια του καλού γούστου στο επάγγελμά του παπαράτσι. Ο
Σεκιαρόλι, 72 ετών, έδωσε στον Φελίνι την ιδέα για τον φωτογράφο ονόματι
Παπαράτσο στην ταινία του 1960 «Ντόλτσε Βίτα», η οποία απαθανάτισε το είδος
αυτό των φωτογράφων που καταδιώκουν τους πλούσιους και τους διάσημους. «Το
όριο που θα πρέπει να θέτουν οι φωτογράφοι είναι το καλό γούστο. Κάποια στιγμή
πρέπει να λένε “στοπ”. Δεν πρέπει να το παρατραβάνε» δήλωσε ο Σεκιαρόλι. «Από
την άλλη πλευρά όμως», συμπλήρωσε, «δεν καταλαβαίνω γιατί άνθρωποι που
παρακολουθούνται από την κοινή γνώμη προσπαθούν να αποφύγουν τους παπαράτσι.
Κάποια στιγμή πρέπει να αφήνουν να φωτογραφηθούν και να προχωρούν παρακάτω».
Σύμφωνα με τον «Κύριο Παπαράτσι» «τουλάχιστον η μισή ευθύνη είναι των ανθρώπων
που βρίσκονταν στο αυτοκίνητο».

Με την άποψη αυτή συμφωνεί ακόμη ένας κορυφαίος παπαράτσι της εποχής της
«Ντόλτσε Βίτα», ο Έλιο Σόρτσι, 65 ετών σήμερα, ο οποίος πιστεύει ότι την
ευθύνη έχουν ξεκάθαρα αυτοί που επέβαιναν στο αυτοκίνητο. «Είναι τραγικό, αλλά
το να κατηγορούμε τους φωτορεπόρτερ μού φαίνεται παράλογο και τρελό» δήλωσε ο
Σόρτσι, ο οποίος είχε αποκαλύψει τη σχέση της Λιζ Τέιλορ με τον Ρίτσαρντ
Μπάρτον όταν βρίσκονταν στη Ρώμη για τα γυρίσματα της «Κλεοπάτρας», το 1962.
«Είμαι πραγματικά συγκλονισμένος από το δυστύχημα. Αλλά να διακινδυνεύεις τη
ζωή σου για να διαφύγεις από φωτογράφους είναι κάτι που πραγματικά δεν
καταλαβαίνω» πρόσθεσε. «Στην εποχή μου ήταν διαφορετικά. Ήμασταν δυο τρεις που
κυνηγούσαμε φωτογραφίες. Ίσως σήμερα να είναι υπερβολικά πολλοί. Στην εποχή
μου γίνονταν μικροσυμπλοκές, αλλά ουδέποτε θα φτάναμε σε αυτό το σημείο».

ΕΥΘΥΝΕΣ

«Έτρεχε με 160» είπαν οι αυτόπτες μάρτυρες. Από τη Μερσεντές δεν έμεινε άθικτη παρά η πίσω πινακίδα…

Ωστόσο ο βρετανικός Τύπος, ο οποίος απέτισε χθες φόρο τιμής στην πριγκίπισσα,
απηύθυνε κατηγορίες στους παπαράτσι που θεώρησε ότι ευθύνονται για τον θάνατό
της. Οι περισσότερες κυριακάτικες εφημερίδες δεν είχαν τον χρόνο για να
αφιερώσουν στην είδηση περισσότερες από την πρώτη σελίδα τους. Με τίτλο «Η
τελευταία πράξη μιας ελληνικής τραγωδίας» η «Σάντεϊ Τάιμς» εξιστόρησε την
πολυτάραχη ζωή της πριγκίπισσας γράφοντας γι’ αυτήν πως «έγινε η πιο
φωτογραφημένη γυναίκα στον κόσμο και εκατομμύρια τη θαύμαζαν». Η «Σάντεϊ
Τέλεγκραφ» κατηγορεί τους παπαράτσι ότι ευθύνονται για το δυστύχημα: «Στη
φρίκη του δυστυχήματος προστίθεται η αποστροφή που προκαλούν οι συνθήκες της
σύγκρουσης» γράφει, διευκρινίζοντας ότι το δυστύχημα συνέβη έπειτα από μια
«κούρσα καταδίωξης με τους παπαράτσι».

ΞΕΧΑΣΑΝ…

Ωστόσο μόλις πριν από λίγες ημέρες σχεδόν το σύνολο του βρετανικού Τύπου
αφιέρωνε πηχυαίους τίτλους, φωτογραφίες και άρθρα στις διακοπές που ο Ντόντι
και η Νταϊάνα περνούσαν στη Μεσόγειο. Η «Εξπρές ον Σάντεϊ» μάλιστα, η οποία
δημοσιεύει την είδηση για το δυστύχημα αλλά χωρίς τον θάνατο της Νταϊάνας, δεν
πρόλαβε να αλλάξει τις εσωτερικές σελίδες της που περιλαμβάνουν θέμα με τις
τελευταίες ειδήσεις από τις διακοπές του ζευγαριού υπό τον τίτλο «Μαυρισμένοι
από τον ήλιο, η Νταϊάνα και ο Ντόντι αναζητούν ένα ρομάντσο στο Παρίσι». Η
«Σάντεϊ Μίρορ», η οποία χρησιμοποιούσε ευρύτατα τις φωτογραφίες των παπαράτσι,
δεν αναφέρει διόλου το γεγονός ότι φωτογράφοι κυνηγούσαν το αυτοκίνητο τη
στιγμή του δυστυχήματος· ωστόσο υπενθυμίζει υπερήφανα ότι στις εκδόσεις της
ήταν που πρωτοδημοσιεύτηκαν οι πρώτες φωτογραφίες των εναγκαλισμών του Ντόντι
με την Νταϊάνα.

Ο Κάρολος με τη μια αδελφή της Νταϊάνας και πίσω ο Σιράκ, στο Παρίσι. Εκτέλεση μιας τελευταίας υποχρέωσης…

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ δεν υπάρχουν αστέρια του θεάματος τέτοιας εμβέλειας, που να τα
κυνηγούν επίμονα για κάποιο ενσταντανέ της ιδιωτικής τους ζωής και αυτά να το αποφεύγουν.

Η Ειρήνη Παπά είναι η μόνη Ελληνίδα ηθοποιός η οποία ως διεθνής σταρ έχει
γνωρίσει το κυνηγητό του αδιάκριτου φακού που η ίδια χαρακτηρίζει ως «κυνήγι
ψυχών». Πώς αισθάνεται;

«Σαν να σε κυνηγάνε πολυβόλα, για να σε σκοτώσουν… Δεν είναι θαυμαστές.
Είναι δολοφόνοι που θα σε λιντσάρουν. Είναι ένα ανθρωποκυνηγητό κι ένα κυνήγι
ψυχών, στο οποίο αισθάνεσαι ως θήραμα και δεν ξέρεις τι έχεις κάνει. Ξέρεις
όμως ότι αυτοί που σε κυνηγούν είναι πληρωμένοι από ιδιοκτήτες ΜΜΕ. Κι εγώ δεν
τα βάζω με τον εκτελεστή, αλλά μ’ αυτόν που δίνει την εντολή για εκτέλεση».

* Ο Γιώργος Κιμούλης ξέρει ότι είναι μέσα στο παιχνίδι της επικοινωνίας του
ηθοποιού με το κοινό και η σχέση του με τον Τύπο και τους φωτογράφους και
μπορεί να ισορροπεί σ’ αυτό σαν καλός παίκτης.

Είχαν συμφωνήσει με τη Μαρία Δαμανάκη να κρατήσουν την τελετή του γάμου τους
έξω από αυτό το παιχνίδι, όμως «κυνηγήθηκαν» έντονα. Λέει γι’ αυτό:

«Χωρίς να θέλω να κάνω καμία σύγκριση με το ατύχημα, χθες που το άκουσα μου
ήρθε το νου η εικόνα του δικού μας κυνηγητού. Ήταν ζωσμένο όλο το τετράγωνο.
Αισθανόμασταν περικυκλωμένοι. Σαν να ορμούσαν με πολυβόλα… Είναι ένα
συναίσθημα ασφυξίας από το οποίο θέλεις να αποδράσεις πάση θυσία».