ΑΥΤΟΙ

… μεγάλη αλλαγή έρχεται, και σύντομα μάλιστα, στην τεχνολογία των
οπτικοακουστικών μέσων. Αλλαγή, που θα φέρει απαλλαγή: Τα CD όπως τα ξέρουμε,
οι φωνοταινίες και οι βιντεοκασέτες ­ προπάντων αυτές ­ θα δώσουν σιγά σιγά τη
θέση τους στο νέο medium, για ν’ αλλάξουν εν τέλει όχι μόνο οι γωνιές του
καθιστικού μας αλλά και τα ανακλαστικά μας σε ό,τι αφορά την ψυχαγωγία. Ο
νεοφερμένος λέγεται DVD (Ντιβιντί), digital video disk, δηλαδή ψηφιακός
βιντεοδίσκος ­ αν και οι κατασκευαστές άλλαξαν τελευταία το περιεχόμενο του
«V» σε versatile, πολύτροπος. Ένας πολυ-δίσκος λοιπόν, θαυμαστός και πολλά
υποσχόμενος σε ποιότητα.

… γεννήθηκε από μια πελώρια Ιερή Συμμαχία όπου μετέχουν, λιγότερο ή
περισσότερο, η Φίλιπς, η Τόμσον, η Σόνυ, η Τάιμ-Γουώρνερ, η Κολούμπια, η
Χιούλετ-Πάκαρντ και το Χόλλυγουντ. Πρωτοβγήκε στην Ιαπωνία πέρυσι τον
Νοέμβριο, ακολούθησαν φέτος την άνοιξη οι ΗΠΑ, δειλά εμφανίστηκε πρόσφατα στην
Αγγλία και τη Γαλλία, και τις προάλλες κατέπληξε τους επισκέπτες της IFA, στο
Βερολίνο, κάνοντας έτσι και την «επίσημη» τρόπον τινά είσοδό του στην Ευρώπη ­
όπου αναμένεται στα μαγαζιά από αυτόν τον μήνα. Η IFA είναι η Διεθνής Εκθεση
Οπτικοακουστικών Μέσων, που γίνεται κάθε δύο χρόνια. Αλλά τι είναι το DVD; Η
όψη του είναι ίδια με του CD. Ένα δισκάκι πλάτους 12 πόντων και πάχους 1,2
χιλιοστών. Αν όμως το πριονίσετε, θα δείτε ότι φέρει όχι μόνο ένα στρώμα
εγχάρακτου υλικού αλλά δύο.

…(στο μικροσκόπιό σας) ότι τα αυλάκια και οι τρύπες που καλύπτουν κάθε CD
είναι, στο DVD, διπλάσια σε αριθμό και έχουν πολύ μεγαλύτερη πυκνότητα
(σχέδιο). Έτσι, το DVD χωράει οκταπλάσια μηνύματα από ένα CD: ήχους, εικόνες,
κείμενα, και εντολές για την αναπαραγωγή τους. Λ.χ., ένα ολόκληρο
κινηματογραφικό έργο δύο ωρών, με τα λόγια μάλιστα σε οκτώ διαφορετικές
γλώσσες και με τους υποτίτλους σε 32. Και όλα αυτά με ήχο τέλειο, ικανό να
αποδοθεί με σύστημα home cinema και με το λεγόμενο surround effect. Η καημένη
η βιντεοκασέτα ­ ιδίως η VHS, επινόηση μιας εταιρίας που τώρα έμεινε έξω απ’
τον χορό, της Ματσουσίτα ­ προσφέρει ανάλυση εικόνας με 250 στιγμές ανά αράδα
οθόνης. Το DVD έχει 500 στιγμές και περισσότερες αράδες, αγγίζει δηλαδή την
τελειότητα μιας άρτια τυπωμένης εικόνας πάνω σε χαρτί ιλλουστρασιόν.

… του DVD ξεκίνησε όταν έγινε τεχνικά εφικτό κάθε δίσκος να σκεπάζεται με
δύο στρώματα υλικού και να διαβάζεται από δύο πηγές λέηζερ, από τις οποίες η
μία «χαϊδεύει» τον δίσκο μισό χιλιοστό βαθύτερα απ’ ό,τι η άλλη. Πολύ σύντομα,
προβλέπεται να ριχθούν στην αγορά και DVD με διπλή επίστρωση και στη δεύτερη
όψη. Η χωρητικότητά τους θα είναι ίση με 32 CD. Στα σκαριά είναι και το
DVD-Ram, που θα σβήνεται και θα ξαναγράφεται, ενώ προβλέπεται και ένα DVD-Rom,
μια εντυπωσιακή απόπειρα μεταφοράς στην τηλεόραση προγραμμάτων που τώρα
«τρέχουν» μόνο σε κομπιούτερ. Οι πρόεδροι των εταιριών δηλώνουν
ικανοποιημένοι. Μετά τη φωνοταινία, μετά τη βιντεοκασέτα, μετά το CD, είχε
περάσει κάπου μια δεκαετία χωρίς κάτι «αληθινά καινούργιο». Είχαν μεσολαβήσει
αποτυχίες ­ ή σχεδόν ­ όπως το CD-Ι (interactive) της Φίλιπς ή ορισμένα
δαπανηρά συστήματα surround. Το DVD μοιάζει να είναι η χρυσοτόκος όρνις. Αρκεί
η εικόνα και ο ήχος ­ όπως ελπίζεται ­ να έχουν και κάτι να πουν…