ΠΡΟΣΩΠΑ Οι μύθοι για τη σχιζοφρένεια

Δρ Τσάντγουικ. «Επειδή διαγνώσθηκες σχιζοφρενής, δεν σημαίνει πως δεν θα επιστρέψεις ποτέ στη δουλειά σου»

Η τρέλα παραμένει ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά ταμπού· αδίκως, λέει ο δρ.
Πήτερ Τσάντγουικ, επιμελητής Ψυχολογίας και σχιζοφρενής.

ΠΡΟΣΦΑΤΕΣ έρευνες στη Βρετανία έδειξαν ότι άνθρωποι που πάσχουν από κάποια
ψυχασθένεια έχουν λιγότερες πιθανότητες να βρουν δουλειά απ’ ό,τι αν ήσαν
τυφλοί, κωφοί ή δυσλεκτικοί, ενώ τα μισά δημοσιεύματα του Τύπου για
ψυχασθενείς έχουν να κάνουν με εγκλήματα και πρόκληση βλάβης σε άλλους ή στον
εαυτό τους. Η πραγματικότητα όμως είναι ότι πολύ λίγοι άνθρωποι με προβλήματα
ψυχικής υγείας διαπράττουν πράξεις βίας ­ και, όταν το κάνουν, είναι πολύ
πιθανότερο να αυτοκτονήσουν παρά να στρέψουν το μαχαίρι εναντίον άλλων. Στο
βιβλίο του «Σχιζοφρένεια: Η Θετική Άποψη», ο δρ Τσάντγουικ, επιμελητής
Ψυχολογίας στο Ανοικτό Πανεπιστήμιο του Κολεγίου Μπίρκμπεκ του Λονδίνου και
σχιζοφρενής ο ίδιος, θέλει να απομυθοποιήσει την ψυχασθένεια διεκδικώντας την
αξιοπρέπεια για τους ομοιοπαθείς του.

Ο δρ Τσάντγουικ περιγράφει λεπτομερώς την πορεία της ασθένειάς του: τη
σταδιακή συνειδητοποίησή της, τους πειραματισμούς του με διάφορα «προσωπεία»,
όπως μαύρου, γυναίκας και ερμαφρόδιτου, την αυξανόμενη παράνοιά του, την
τελική του παραίσθηση ότι τον είχε κατακυριεύσει ο Σατανάς. «Η κατάληξη ήταν
να πέσω στις ρόδες ενός λεωφορείου για να βγάλω τον Σατανά από το μυαλό μου
συνθλίβοντάς το», λέει στην «Ιντιπέντεντ». Στο νοσοκομείο όπου τον μετέφεραν,
είπε στους γιατρούς: «Πιστεύω ειλικρινά ότι υπάρχει μια οργάνωση που θέλει να
με δυσφημήσει και να με κάνει να αυτοκτονήσω. Ξέρω ότι ακούγεται σαν
σχιζοφρενική παραίσθηση, αλλά πιστεύω πως είναι αλήθεια». Έκανε αρκετές ακόμη
απόπειρες αυτοκτονίας μέχρι που οι παραισθήσεις εξαφανίσθηκαν ­ χάρη σε μια
αλλαγή της φαρμακευτικής αγωγής του, όπως ο ίδιος πιστεύει.

Ο δρ Τσάντγουικ εξακολουθεί να παίρνει φάρμακα, αλλά έκτοτε (1979) δεν είχε
άλλο επεισόδιο. «Επικρατεί μεγάλη απαισιοδοξία για την τελική έκβαση της
σχιζοφρένειας, αλλά στην πραγματικότητα τα μισά ως τα δύο τρίτα των κρουσμάτων
δείχνουν πως, επειδή διαγνώσθηκες σχιζοφρενής, δεν σημαίνει ότι δεν θα
επιστρέψεις ποτέ στη δουλειά σου», τονίζει. Άλλωστε, προσθέτει, η σχιζοφρένεια
προικίζει τον πάσχοντα με ιδιότητες πολύτιμες για δουλειές που απαιτούν
δημιουργικότητα, κοινωνική ευαισθησία και συναισθηματική κατανόηση ή συμμετοχή
­ πολλοί συγγραφείς και καλλιτέχνες ήταν ψυχικά διαταραγμένες προσωπικότητες.
«Οι σχιζοφρενείς πρέπει να έχουν αυτοπεποίθηση, να μην αισθάνονται ότι το
περισσότερο που μπορούν να κάνουν είναι να μείνουν έξω από το νοσοκομείο, αλλά
να επωφελούνται από τις ικανότητές τους», τονίζει ο δρ Τσάντγουικ. «Οι
σχιζοφρενικές τάσεις δεν είναι απαραίτητα εντελώς αρνητικές».